Reprezentacja Tunezji w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reprezentacja Tunezji w piłce nożnej
Przydomek Kartagińskie Orły lub Orły Kartaginy
Związek Fédération Tunisienne de Football
Trener Nabil Maâloul
Skrót FIFA TUN
Ranking FIFA Increase2.svg 31. (810 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo 67. (10 lipca 2016) (1556 pkt.)
Zawodnicy
Najwięcej występów Tunezja Sadok Sassi (110)
Najwięcej bramek Tunezja Issam Jemâa (34)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Tunezja Tunezja 2 - 1 Algieria 
Tunis, Tunezja; 25 czerwca 1957
Najwyższe zwycięstwo
Tunezja Tunezja 7 - 0 Togo 
Tunis, Tunezja; 7 stycznia 2000
Tunezja Tunezja 7 - 0 Malawi 
Tunis, Tunezja; 26 marca 2005
Najwyższa porażka
 Węgry 10 - 1 Tunezja Tunezja
Budapeszt, Węgry; 24 lipca 1960
Strona internetowa
  1. Stan aktualny na 14 września 2017.
Reprezentacja Tunezji w 2010

Reprezentacja Tunezji – kadra Tunezji w piłce nożnej mężczyzn.

Historia[edytuj]

Czterokrotnie grała w finałach mistrzostw świata. Premierowy start miał miejsce w roku 1978. Drużyna prowadzona przez legendarnego Abdelmajida Chetalego z Polską wprawdzie przegrała, ale pokonując 3:1 Meksyk, odniosła pierwsze zwycięstwo dla kontynentu afrykańskiego na światowym czempionacie.

Od drugiej połowy lat 90. piłkarstwo tunezyjskie przeżywa swoje najlepsze dni. W 1996 roku reprezentacja zdobyła wicemistrzostwo Afryki i wzięła udział w Igrzyskach Olimpijskich, a rok później zakwalifikowała się – po dwudziestoletniej przerwie – do finałów mistrzostw świata. Także w 1997 roku dwa kluby z Tunezji zdobyły najważniejsze afrykańskie trofea – Étoile Sportive du Sahel wywalczył Puchar Zdobywców Pucharów, a Espérance Tunis – Puchar CAF, odpowiednik europejskiego Pucharu UEFA. Tunezja była obecna również na Mundialu 2002. Premierowy triumf z 2004 roku w Pucharze Narodów Afryki ostatecznie udowodnił, że reprezentacja, którą od czterech lat prowadził Francuz Roger Lemerre, należy do absolutnej czołówki drużyn z Czarnego Kontynentu. Dzięki zwycięstwu w PNA 2004 reprezentacja Tunezji wystąpiła w rozgrywkach o Puchar Konfederacji 2005. Zakończyła je jednak już na fazie grupowej. W 2006 roku trzeci raz z rzędu udało jej się awansować do mistrzostw świata.

.Fundamenty obecnej siły piłki tunezyjskiej zbudowali w latach 80. zagraniczni trenerzy, którzy przywieźli z Europy nowe wzorce szkoleniowe, położyli nacisk na przygotowanie taktyczne i zwiększyli dyscyplinę wśród zawodników. Dobrą opinię wyrobili sobie w Tunezji Polacy. Henryk Apostel, Bernard Blaut, Stefan Białas, Antoni Piechniczek, czy Ryszard Kulesza pracowali w najlepszych klubach w kraju, a dwaj ostatni prowadzili drużynę narodową (Kulesza w latach 1981-83, Piechniczek 1988-89). W latach 1994-1998 i 2015-2017 selekcjonerem reprezentacji był także Henryk Kasperczak. Obecnie selekcjonerem kadry Tunezji jest Nabil Maâloul[1], który prowadził tę kadrę w 2013 roku

W Tunezji piłka nożna jest sportem numer jeden. Popularność piłkarzy i trenerów jest ogromna

Większość piłkarzy, podobnie jak reprezentanci Kamerunu, czy Nigerii, gra w klubach francuskich. Niewielu występuje w kraju, jeśli już to najczęściej w Esperance Tunis.

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj]

Udział w Pucharze Narodów Afryki[edytuj]

Szkoleniowcy[edytuj]

Mecze z Polską[edytuj]

Piłkarze Tunezji grali z Polską czterokrotnie – raz zwyciężyli, a trzy razy schodzili z boiska pokonani (bramki 2:9):

  • 26.08.1960, Rzym (Włochy): POLSKA-TUNEZJA 6:1 (Pol 5, Hachorek – Kerrit) - fin.IO
  • 06.06.1978, Rosario (Argentyna): POLSKA-TUNEZJA 1:0 (Lato) - fin.MŚ
  • 18.02.1979, Tunis: TUNEZJA-POLSKA 0:2 (Ogaza 2)
  • 08.12.1985, Tunis: TUNEZJA-POLSKA 1:0 (Jeridi)

Przypisy

  1. Nabil Maaloul re-appointed as Tunisia coach, „BBC Sport”, 28 kwietnia 2017 [dostęp 2017-05-08] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj]