Przejdź do zawartości

Sławomir Nitras

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sławomir Nitras
Ilustracja
Sławomir Nitras (2015)
Pełne imię i nazwisko

Sławomir Witold Nitras

Data i miejsce urodzenia

26 kwietnia 1973
Połczyn-Zdrój

Minister sportu i turystyki
Okres

od 13 grudnia 2023
do 24 lipca 2025

Przynależność polityczna

Platforma Obywatelska

Poprzednik

Danuta Dmowska-Andrzejuk

Następca

Jakub Rutnicki

Faksymile
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Wiadomości w Wikinews

Sławomir Witold Nitras (ur. 26 kwietnia 1973 w Połczynie-Zdroju) – polski politolog i polityk, poseł na Sejm V, VI, VIII, IX i X kadencji (2005–2009, od 2015), poseł do Parlamentu Europejskiego VII kadencji (2009–2014), w latach 2014–2015 główny doradca premier Ewy Kopacz, w latach 2023–2025 minister sportu i turystyki w trzecim rządzie Donalda Tuska.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

W 1998 ukończył studia w zakresie politologii na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Szczecińskiego. W latach 1997–1998 pracował jako asystent w Instytucie Politologii i Filozofii US.

Od 1998 do 1999 był dyrektorem gabinetu wojewody koszalińskiego. W latach 1999–2002 zasiadał w zarządzie Koszalińskich Kopalni Surowców Mineralnych „Kruszywa Koszalin” S.A. Kolejne trzy lata zajmował się prowadzeniem prywatnej działalności gospodarczej.

Od 1991 do 1995 był członkiem Unii Polityki Realnej, w latach 1997–2001 należał do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. W 2001 przystąpił do Platformy Obywatelskiej – w okresie 2006–2010 zasiadał w zarządzie krajowym tej partii i był jej wiceprzewodniczącym w regionie zachodniopomorskim, ponadto od grudnia 2003 do października 2013 przewodniczył PO w Szczecinie. W 2020 ponownie zasiadł w zarządzie partii[1].

W latach 1998–2002 był radnym sejmiku zachodniopomorskiego wybranym z ramienia AWS[2]. Bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy POPiS[3]. W wyborach parlamentarnych w latach 2005 i 2007 uzyskiwał mandat poselski w okręgu szczecińskim na Sejm V i VI kadencji jako kandydat PO[4][5]. W 2007 otrzymał 65 776 głosów (najlepszy indywidualny wynik w okręgu). Podczas obu kadencji był członkiem Komisji Skarbu Państwa, w VI kadencji pracował także w Komisji Gospodarki oraz Komisji Nadzwyczajnej „Przyjazne Państwo”. W trakcie kampanii samorządowej w 2006 przegrał proces wyborczy z kandydatką PiS na prezydenta Szczecina Teresą Lubińską, której zarzucał wyrażenie jako minister finansów zgody na umorzenie zadłużenia podatkowego posłowi Samoobrony[6].

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 został wybrany na posła do Parlamentu Europejskiego w okręgu gorzowskim z pierwszego miejsca na liście, uzyskując 107 413 głosów[7][8]. W PE należał do grupy Europejskiej Partii Ludowej, a także m.in. do Komisji Gospodarczej i Monetarnej i delegacji PE ds. współpracy z Rosją. W 2014 nie ubiegał się o reelekcję. W grudniu tego samego roku został głównym doradcą w gabinecie politycznym premier Ewy Kopacz[9].

W wyborach parlamentarnych w 2015 uzyskał mandat posła VIII kadencji, otrzymując 20 930 głosów[10]. Został przewodniczącym Delegacji Sejmu i Senatu RP do Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE[11]. W listopadzie 2016 został powołany na stanowisko wiceministra spraw zagranicznych w gabinecie cieni utworzonym przez Platformę Obywatelską[12]. W Sejmie VIII kadencji został członkiem Komisji Spraw Zagranicznych, pracował też w Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (2015–2018)[13].

W marcu 2018 został ogłoszony wspólnym kandydatem Platformy Obywatelskiej i Nowoczesnej na urząd prezydenta Szczecina w wyborach samorządowych w tym samym roku[14]. W głosowaniu zajął trzecie miejsce z wynikiem 21,81% głosów[15].

W wyborach parlamentarnych w 2019 kandydował do Sejmu z ramienia Koalicji Obywatelskiej[16]. Uzyskał mandat posła IX kadencji, otrzymując 78 513 głosów, co było najlepszym wynikiem indywidualnym w okręgu[16][17][18]. Wyprzedził wówczas startującego z pierwszego miejsca na liście PiS Marka Gróbarczyka o około 19,5 tys. głosów[16]. Zasiadł w Komisji Spraw Zagranicznych i w Komisji ds. Unii Europejskiej.

W kwietniu 2022 Sejm uchylił jego immunitet poselski na wniosek oskarżyciela prywatnego Marka Palarczyka (byłego działacza Kukiz’15), którego zachowanie Sławomir Nitras skrytykował w 2017, gdy Marek Palarczyk miał w Sejmie założony t-shirt z napisami „Rasista Ksenofob Patriota” oraz „Polska bez islamu”[19][20].

Przed wyborami parlamentarnymi w 2023 był koordynatorem akcji Obywatelskiej Kontroli Wyborów, do której zapisało się ponad 32 tysiące osób[21]. W tych samych wyborach został ponownie wybrany na posła, zdobywając 90 720 głosów[22]. Zasiadł następnie w Komisji Spraw Zagranicznych[23]. 12 grudnia 2023 Sejm X kadencji wybrał go na urząd ministra sportu i turystyki w trzecim rządzie Donalda Tuska[24][25]. Następnego dnia został przez prezydenta RP Andrzeja Dudę powołany na to stanowisko[26]. Przed wyborami prezydenckimi w 2025 wszedł w skład sztabu wyborczego Rafała Trzaskowskiego[27]. 24 lipca 2025 zakończył pełnienie funkcji ministra[28].

Wyniki wyborcze

[edytuj | edytuj kod]
Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
1998 Akcja Wyborcza Solidarność Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego I kadencji nr 3 5287 (5,88%)T[2]
2002 Platforma Obywatelska – Prawo i Sprawiedliwość Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego II kadencji 3013 (3,38%)N[3]
2005 Platforma Obywatelska Sejm V kadencji nr 41 14 238 (4,62%)T[4]
2007 Sejm VI kadencji 65 776 (30,61%)T[5]
2009 Parlament Europejski VII kadencji nr 13 107 413 (24,27%)T[7]
2015 Sejm VIII kadencji nr 41 20 930 (5,50%)T[10]
2018 Koalicja Obywatelska Prezydent Szczecina 33 723 (21,81%)N[15]
2019 Sejm IX kadencji nr 41 78 513 (16,69%)T[17]
2023 Sejm X kadencji 90 720 (16,37%)T[22]

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Irminą, ma dwie córki: Natalię i Kornelię.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Szczecińscy politycy w zarządzie PO. 24kurier.pl, 8 lutego 2020. [dostęp 2020-06-07].
  2. ↑ a b Samorząd 1998. kbw.gov.pl. [dostęp 2017-03-23].
  3. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2026-02-24].
  4. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2024-05-31].
  5. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2024-05-31].
  6. ↑ Nitras ma przeprosić. gs24.pl, 15 listopada 2006. [dostęp 2016-01-02].
  7. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2024-05-31].
  8. ↑ Dz. U. z 2009 r. Nr 88, poz. 729
  9. ↑ Mariusz Parkitny: Nitras pomoże pani premier. Regionowi też?. gs24.pl, 2 grudnia 2014. [dostęp 2015-07-16].
  10. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  11. ↑ Delegacja Sejmu i Senatu RP do Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE. sejm.gov.pl. [dostęp 2016-03-04].
  12. ↑ Poznaj skład Gabinetu Cieni. gabinetcieni.org. [dostęp 2016-11-18].
  13. ↑ Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2018-07-31].
  14. ↑ Alicja Wirwicka: Szczecin z pierwszym oficjalnym kandydatem na prezydenta. Poseł Nitras powalczy w imieniu PO i Nowoczesnej. onet.pl, 16 marca 2018. [dostęp 2018-05-10].
  15. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2024-02-24].
  16. ↑ a b c W okręgu szczecińskim rywalizację „jedynek” list wygrał poseł PO Sławomir Nitras. wnp.pl, 14 października 2019. [dostęp 2019-10-16].
  17. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  18. ↑ Kto zostanie posłem ze Szczecina? Znamy pewne nazwiska!. wszczecinie.pl, 14 października 2019. [dostęp 2019-10-16].
  19. ↑ Renata Kluczna: Mieszkaniec Częstochowy oskarżony o rasizm w Sejmie. 7dni.com.pl, 31 stycznia 2018. [dostęp 2022-05-01].
  20. ↑ Sejm uchylił immunitet Sławomirowi Nitrasowi. gazetaprawna.pl, 28 kwietnia 2022. [dostęp 2022-05-01].
  21. ↑ „To nie jest dzień, który należy do polityków”. KO: 32 tysiące osób zapisały się do akcji pilnowania wyborów. tvn24.pl, 8 sierpnia 2023. [dostęp 2023-12-09].
  22. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-19].
  23. ↑ Strona sejmowa posła X kadencji. [dostęp 2023-12-09].
  24. ↑ Druk nr 96: Przedstawiony przez Prezesa Rady Ministrów wniosek w sprawie wyboru członków Rady Ministrów. sejm.gov.pl, 12 grudnia 2023. [dostęp 2023-12-13].
  25. ↑ Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 grudnia 2023 r. w sprawie wyboru w skład Rady Ministrów (M.P. z 2023 r. poz. 1381).
  26. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 grudnia 2023 r. nr 1131.45.2023 o powołaniu w skład Rady Ministrów (M.P. z 2023 r. poz. 1383).
  27. ↑ Pod koniec lutego Trzaskowski zaprezentuje swój program. portalsamorzadowy.pl, 8 lutego 2025. [dostęp 2025-05-11].
  28. ↑ Zaprzysiężenie nowych ministrów. Rekonstrukcja stała się faktem. pap.pl, 24 lipca 2025. [dostęp 2025-07-24].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Ministrowie sportu III Rzeczypospolitej
Przewodniczący Komitetu Młodzieży i Kultury Fizycznej
Prezesi Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki
Prezesi Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu
Prezesi Polskiej Konfederacji Sportu
Ministrowie sportu
Ministrowie sportu i turystyki
Ministrowie kultury, dziedzictwa narodowego i sportu
Ministrowie sportu i turystyki

Logo Ministerstwa Sportu i Turystyki

Trzeci rząd Donalda Tuska (od 2023)
W dniu powstania
Późniejsi członkowie rządu

  • kursywa – ministrowie odwołani przed końcem istnienia rządu
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Sławomir_Nitras&oldid=79851424”