Teresa Lubińska

Teresa Lubińska

Data i miejsce urodzenia	17 września 1952 Księginice
Minister finansów
Okres	od 31 października 2005 do 7 stycznia 2006
Poprzednik	Mirosław Gronicki
Następca	Zyta Gilowska
Odznaczenia

Teresa Lubińska podczas wręczania nominacji ministerialnej (2005)

Teresa Krystyna Lubińska (ur. 17 września 1952 w Księginicach) – polska ekonomistka, nauczycielka akademicka i działaczka samorządowa i polityczna, profesor nauk ekonomicznych, w latach 2005–2006 minister finansów, w latach 2006–2007 sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Życiorys

Działalność zawodowa i naukowa

W 1975 ukończyła studia magisterskie z ekonomii na Wydziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Transportu Politechniki Szczecińskiej. W 1979 uzyskała na tym wydziale stopień doktora. Habilitowała się w zakresie nauk ekonomicznych w 1992 na Wydziale Ekonomicznym PS na podstawie rozprawy Kształtowanie systemu informacyjnego przedsiębiorstwa. W 2012 otrzymała tytuł naukowy profesora nauk ekonomicznych.

Pracowała kolejno jako asystent w Zakładzie Organizacji Przetwarzania Danych Politechniki Szczecińskiej (1975–1979) i jako adiunkt w Instytucie Cybernetyki Ekonomicznej i Informatyki Uniwersytetu Szczecińskiego (1980–1991). W 1992 została adiunktem, a w 1993 objęła stanowisko profesora w Katedrze Finansów US.

W latach 1993–1996 była prodziekanem ds. studenckich, a od 1996 do 2002 dziekanem Wydziału Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu Szczecińskiego. Wsparła Kazimierza Marcinkiewicza przy zakładaniu Gorzowskiej Szkoły Wyższej w 1998, a kierowany przez nią wydział objął patronat nad nowo powstałą uczelnią. Była promotorką doktoratu honoris causa nadanego Leszkowi Balcerowiczowi przez Uniwersytet Szczeciński w 1998. Do 2005 sprawowała funkcję kierownika Katedry Finansów na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Zarządzania US. Została również profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Wałczu.

Odbyła szereg staży na zagranicznych uczelniach. Opublikowała około stu pięćdziesięciu prac naukowych z zakresu ekonomii. W pracy naukowej specjalizowała się w zakresie finansów publicznych i finansów samorządu terytorialnego. Pełniła funkcję członka komisji rewizyjnej oddziału Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego w Szczecinie. W latach 2011–2023 wchodziła w skład Komitetu Nauk o Finansach Polskiej Akademii Nauk.

Działalność publiczna

Zasiadała w radach nadzorczych Pomorskiego Banku Kredytowego (1996–1998) oraz szczecińskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji (2000).

Udzielała się jako doradczyni Leszka Balcerowicza. W 2000 została ekspertem Rady Strategii Społeczno-Gospodarczej przy Radzie Ministrów. Od października 2004 była członkinią Rady Makroekonomicznej przy ministrze finansów Mirosławie Gronickim. Był przewodniczącą komitetu sterującego pracami nad długookresową strategią rozwoju województwa zachodniopomorskiego.

Należała do Unii Wolności, zasiadała w jej radzie krajowej. W wyborach parlamentarnych w 2001 kandydowała bezskutecznie do Sejmu z listy tej partii w okręgu szczecińskim. W 2002 została wybrana na radną Szczecina; mandat uzyskała z ramienia własnego komitetu wyborczego. W wyborach samorządowych w 2002 kandydowała również na prezydenta Szczecina. Zajęła 3. miejsce, otrzymując 23 839 głosów (23,4%). W tym samym roku jej doradca Alberto Lozano Platonoff opracował pod jej kierunkiem plan przekształcenia Stoczni Szczecińskiej w koncern wielobranżowy, który nie zyskał poparcia kierownictwa i załogi przedsiębiorstwa.

31 października 2005 objęła stanowisko ministra finansów w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza (który pod jej kierunkiem rozpoczął w latach 90. pisanie pracy doktorskiej dotyczącej finansowania oświaty poprzez bony oświatowe). Hanna Gronkiewicz-Waltz, komentując jej nominację ministerialną, określiła ją jako „zwolenniczkę polityki prorynkowej”. Teresa Lubińska opowiedziała się za ustanowieniem dwóch stawek podatkowych, a nie podatku liniowego. Deklarowała się również jako zwolenniczka reformy systemu ubezpieczeń społecznych wprowadzonej przez rząd Jerzego Buzka. Uchodziła za związaną z Opus Dei. Przed odwołaniem jej z urzędu (co nastąpiło 7 stycznia 2006) z jej inicjatywy do rady nadzorczej Banku Gospodarstwa Krajowego weszły osoby powiązane z tą organizacją. Po odejściu z funkcji ministra objęła stanowisko sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, które zajmowała do listopada 2007.

W wyborach samorządowych w 2006 ponownie była kandydatką na prezydenta Szczecina, startowała z ramienia Prawa i Sprawiedliwości. W pierwszej turze zajęła 3. miejsce, otrzymując 31 211 głosów (22,9%). Uzyskała mandat radnej miasta, z którego zrezygnowała wkrótce po ogłoszeniu wyników wyborów. W drugiej turze poparła Piotra Krzystka z PO. Po wyborach wstąpiła do PiS, jednak w październiku 2008 zrezygnowała z członkostwa w partii.

Odznaczenia

• Złoty Krzyż Zasługi (2001)
• Srebrny Krzyż Zasługi (1996)

Życie prywatne

Zamężna z genetykiem Janem Lubińskim, ma dwóch synów; starszy Jakub ukończył studia medyczne, młodszy Szymon został adwokatem.

Publikacje

• Organizacja przetwarzania danych (współautor), 1986.
• Kształtowanie systemu informacyjnego przedsiębiorstwa, 1991.
• Kredytowanie sektora budżetowego i niefinansowego przez banki a wzrost gospodarczy (współautor), 2001.
• Budżet państwa i samorządów: decentralizacja, oświata: studium porównawcze (red.), 2005.
• Potencjał dochodowy samorządu w Polsce na tle zmian ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (współautor), 2007.