Władysław Kosiniak-Kamysz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Kosiniak-Kamysz
Ilustracja
Władysław Kosiniak-Kamysz (2016)
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1981
Kraków
Prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego
Okres od 7 listopada 2015
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Janusz Piechociński
Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Koalicja PolskaPolskie Stronnictwo LudoweKukiz’15
Okres od 8 lutego 2018[1]
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego
Okres od 12 listopada 2015
do 8 lutego 2018
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Jan Bury
Minister pracy i polityki społecznej
Okres od 18 listopada 2011
do 16 listopada 2015
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Jolanta Fedak
Następca Elżbieta Rafalska[2]
podpis

Władysław Marcin Kosiniak-Kamysz (ur. 10 sierpnia 1981 w Krakowie[3]) – polski lekarz, samorządowiec i polityk, doktor nauk medycznych, w latach 2011–2015 minister pracy i polityki społecznej, od 2015 prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego, poseł na Sejm VIII i IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. Ukończył studia na Wydziale Lekarskim Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego[4]. Został asystentem w Katedrze Chorób Wewnętrznych i Medycyny Wsi CM UJ. W 2010 na macierzystej uczelni uzyskał stopień doktora nauk medycznych na podstawie pracy zatytułowanej Związek zmienności genu kodującego cyklohydrolazę GTP l z funkcją śródbłonka naczyniowego u chorych z cukrzycą typu 2[5].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od 2000 związany z Polskim Stronnictwem Ludowym. Był jednym ze współtwórców Forum Młodych Ludowców[6]. W latach 2008–2012 pełnił funkcję sekretarza Naczelnego Komitetu Wykonawczego PSL[4]. W wyborach samorządowych w 2010 kandydował do Rady Miasta Krakowa[7]. Mandat radnego uzyskał w miejsce Jacka Majchrowskiego, wybranego na urząd prezydenta tego miasta (startował z listy jego komitetu wyborczego). Pracował w Komisji Rodziny i Polityki Społecznej, Komisji Zdrowia i Profilaktyki oraz Uzdrowiskowej, Komisji Mienia i Przedsiębiorczości[6]. 10 listopada 2011 został oficjalnym kandydatem PSL na urząd ministra pracy i polityki społecznej w koalicyjnym drugim rządzie Donalda Tuska[8]. 18 listopada został zaprzysiężony na urząd ministra pracy i polityki społecznej[9]. Dzień później zrzekł się mandatu radnego Krakowa. 1 grudnia 2012 został wiceprezesem PSL. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 był liderem listy PSL w okręgu nr 9 (podkarpackim) i nie uzyskał mandatu eurodeputowanego, zdobywając 12 667 głosów[10].

22 września 2014 ponownie objął stanowisko ministra pracy i polityki społecznej w ramach rządu Ewy Kopacz. W wyborach parlamentarnych w 2015 otworzył listę PSL do Sejmu w okręgu tarnowskim. Otrzymał 12 171 głosów, uzyskując tym samym mandat posła na Sejm VIII kadencji[11].

7 listopada 2015 Rada Naczelna PSL powołała go na stanowisko prezesa partii[12]. Wraz z początkiem nowej kadencji parlamentu został także wybrany na przewodniczącego klubu parlamentarnego PSL[13]. 16 listopada 2015 zakończył pełnienie funkcji ministra. 19 listopada 2016 został ponownie wybrany na prezesa PSL przez partyjny kongres[14]. 22 kwietnia 2017 wybrany w skład zarządu PKOl (z ramienia LZS)[15]. W lutym 2018, w wyniku połączenia klubu PSL z kołem Unii Europejskich Demokratów, stanął na czele federacyjnego klubu poselskiego PSL-UED[16], przekształconego w lipcu 2019 w klub parlamentarny PSL – Koalicja Polska[17].

W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 33 784 głosy[18]. 12 listopada 2019 ponownie stanął na czele klubu parlamentarnego tworzonego przez swoje ugrupowanie[19] (od tego dnia pod nazwą Koalicja PolskaPolskie Stronnictwo LudoweKukiz’15).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest wnukiem Władysława, żołnierza 13 Pułku Ułanów Wileńskich i Batalionów Chłopskich[6], synem Andrzeja Kosiniaka-Kamysza, ministra zdrowia w rządzie Tadeusza Mazowieckiego[20], a także bratankiem m.in. Zenona i Kazimierza[21]. Dalszą krewną była Stefania Łącka[22].

Od 2009 był żonaty z Agnieszką, z którą rozwiódł się w 2016[23]. W 2019 ożenił się z Pauliną, z wykształcenia dentystką[24] i został ojcem Zofii[25]. Deklaruje się jako katolik[26].

Wyniki wyborcze[edytuj | edytuj kod]

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2010 KWW Jacka Majchrowskiego Rada Miasta Krakowa VI kadencji nr 3 763 (2,04%)T[7]
2014 Polskie Stronnictwo Ludowe Parlament Europejski VIII kadencji nr 9 12 667 (3,18%)N[10]
2015 Polskie Stronnictwo Ludowe Sejm VIII kadencji nr 15 12 171 (4,17%)T[11]
2019 Polskie Stronnictwo Ludowe Sejm IX kadencji nr 15 33 784 (9,73%)T[18]

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W Sejmie VIII kadencji od 8 lutego 2018 do 4 lipca 2019 działającego pod nazwą KP PSL-UED, następnie do 11 listopada 2019 działającego pod nazwą KP Polskie Stronnictwo Ludowe – Koalicja Polska.
  2. Elżbieta Rafalska została ministrem rodziny, pracy i polityki społecznej.
  3. Oświadczenie majątkowe na stronie urzędu miasta. [dostęp 2011-11-13].
  4. a b Platforma odda resort zdrowia w ręce 30-letniego polityka PSL?. wprost.pl, 9 listopada 2011. [dostęp 2011-11-12].
  5. Władysław Kosiniak-Kamysz w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2016-03-23].
  6. a b c Od tradycji do polityki. kosiniakkamysz.pl. [dostęp 2018-12-11].
  7. a b Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2012-06-12].
  8. Kosiniak-Kamysz kandydatem PSL na ministra pracy. wp.pl, 10 listopada 2011. [dostęp 2011-11-12].
  9. Prezydent powołał rząd Donalda Tuska. prezydent.pl, 18 listopada 2011. [dostęp 2011-11-18].
  10. a b Wyniki głosowania na listę komitetu w okręgu wyborczym. pkw.gov.pl. [dostęp 2014-06-03].
  11. a b Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  12. Minister pracy Władysław Kosiniak-Kamysz nowym prezesem PSL. Zastąpił Janusza Piechocińskiego. tvp.info, 7 listopada 2015. [dostęp 2015-11-07].
  13. Prezes PSL Władysław Kosiniak-Kamysz szefem klubu parlamentarnego ludowców. onet.pl, 12 listopada 2015. [dostęp 2015-11-12].
  14. Władysław Kosiniak-Kamysz wybrany ponownie prezesem PSL. onet.pl, 19 listopada 2016. [dostęp 2016-11-19].
  15. Władysław Kosiniak-Kamysz członkiem Zarządu PKOl. lzs.pl, 24 kwietnia 2017. [dostęp 2017-04-25].
  16. „Pokonaliśmy PiS”. W Sejmie powstał federacyjny klub PSL i UED. rmf24.pl, 8 lutego 2018. [dostęp 2019-09-19].
  17. Powstał klub parlamentarny PSL – Koalicja Polska. psl.pl, 5 lipca 2019. [dostęp 2019-09-19].
  18. a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-15].
  19. Władysław Kosiniak-Kamysz przewodniczącym klubu PSL-Koalicja Polska. interia.pl, 12 listopada 2019. [dostęp 2019-11-12].
  20. Kim jest Władysław Kosiniak-Kamysz – nowy prezes PSL?. wp.pl, 11 listopada 2015. [dostęp 2016-02-13].
  21. Marek Bartosik: Rodzina Kosiniak-Kamyszów jak klan Kennedych. Polityczna dynastia z Krakowa. polskatimes.pl, 25 listopada 2015. [dostęp 2016-02-13].
  22. Wielka tragedia w rodzinie szefa PSL. „Największy koszmar, jaki przeżyłem”. fakt.pl, 16 września 2017. [dostęp 2019-06-02].
  23. Rozwód Władysława Kosiniaka-Kamysza i jego żony Agnieszki. Polityka zniszczyła piękne małżeństwo. se.pl, 19 marca 2016. [dostęp 2016-03-23].
  24. Zmiany, zmiany, zmiany. Kosiniak-Kamysz na ślubnym kobiercu. interia.pl, 14 marca 2019. [dostęp 2019-03-14].
  25. Kosiniak-Kamysz pokazał córkę. Otrzymał gratulacje m.in. od minister Rafalskiej. wmeritum.pl, 5 maja 2019. [dostęp 2019-05-05].
  26. Człowiek klanu. polityka.pl, 29 listopada 2011. [dostęp 2018-12-12].
  27. Oto Wasz Mistrz – Władek!. tvn24.pl, 16 grudnia 2018. [dostęp 2018-12-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]