Pismo jawajskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Inskrypcja w języku jawajskim
Tekst w piśmie jawajskim

Pismo jawajskie, hanacaraka, alfabet jawajski, pismo kawi – stary alfabet sylabiczny pochodzenia indyjskiego używany do XVI w. do zapisywania języka jawajskiego, a także w uproszczonej wersji do zapisu języka sundajskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Używany jeszcze niekiedy także współcześnie alfabet jawajski jest odmianą starszej formy pisma zwanej kawi, wprowadzonej na Jawie wraz z przybyciem buddyzmu i hinduizmu.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Pismo jawajskie jest typową indyjską abugidą. Każda z dwudziestu liter reprezentuje spółgłoskę z domyślną samogłoską ɔ. Inne samogłoski zaznaczane są za pomocą znaków diakrytycznych.

Podstawowe znaki alfabetu jawajskiego[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Annabel Teh Gallop. Golden letters: writing traditions of Indonesia = Surat emas: budaya tulis di Indonesia (with Bernard Arps). London: British Library; Jakarta: Yayasan Lontar, c1991. ISBN 979-8083-06-7
  • Theodore G. Th. Pigeaud. Javanese and Balinese manuscripts and some codices written in related idioms spoken in Java and Bali: descriptive catalogue, with examples of Javanese script, introductory chapters, a general index of names and subjects Wiesbaden: Steiner, 1975. ISBN 3-515-01964-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]