Wiesław Adamski: Różnice pomiędzy wersjami
[wersja przejrzana] | [wersja przejrzana] |
→Niektóre wystawy zagraniczne: Misspelling, "Polse" i/o Poolse. ~~~~ |
NPOVizacja i zaznaczenie treści bez podanych źródeł |
||
Linia 37: | Linia 37: | ||
== Życiorys == |
== Życiorys == |
||
Ukończył Państwowe Liceum Plastyczne w [[Szczecin]]ie, a następnie studia na Wydziale Rzeźby [[Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu|Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych]] w [[Poznań|Poznaniu]]. Uprawiał małe formy rzeźbiarskie, [[medalierstwo]], rzeźbę portretową, monumentalną i architektoniczną, [[kowalstwo]] artystyczne<ref name="tv zachod 2">{{cytuj stronę| url = http://aktualnosci.tvzachod.com.pl/informacje.php?sh=02091305| tytuł = Wystawa po latach|nazwisko = |imię = |autor =|data = 2002-09-13| rok = |opublikowany = TV Zachód|język = pl |data dostępu = 2007-08-20}}</ref>. Nauczyciel malarstwa, [[karykaturzysta]], [[Ilustracja|ilustrator]] książek i czasopism |
Ukończył Państwowe Liceum Plastyczne w [[Szczecin]]ie, a następnie studia na Wydziale Rzeźby [[Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu|Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych]] w [[Poznań|Poznaniu]]. Uprawiał małe formy rzeźbiarskie, [[medalierstwo]], rzeźbę portretową, monumentalną i architektoniczną, [[kowalstwo]] artystyczne<ref name="tv zachod 2">{{cytuj stronę| url = http://aktualnosci.tvzachod.com.pl/informacje.php?sh=02091305| tytuł = Wystawa po latach|nazwisko = |imię = |autor =|data = 2002-09-13| rok = |opublikowany = TV Zachód|język = pl |data dostępu = 2007-08-20}}</ref>. Nauczyciel malarstwa, [[karykaturzysta]], [[Ilustracja|ilustrator]] książek i czasopism. Wykonał m.in. monumentalny pomnik ziemniaka (o wysokości 3,95 m a ze stelażem – 9 m) w [[Biesiekierz]]u koło [[Koszalin]]a<ref>{{Cytuj stronę |url = http://perelki.biesiekierz.eu/?p=98 |tytuł = Pomnik Ziemniaka |nazwisko = Witold Patan |opublikowany = Perełki Gminy Biesiekierz |data dostępu = 2014-12-02}}</ref>, serię [[medal]]i z okazji 700-lecia miasta Szczecinka<ref>{{Cytuj stronę|url = http://aktualnosci.tvzachod.com.pl/informacje.php?sh=09021607|tytuł = Siedemsetlecie miasta Szczecinka, Gadżety na jubileusz|autor = TV Zachód|opublikowany = |język =|data dostępu = 2014-23-11}}</ref>, [[Godło Rzeczypospolitej Polskiej|Godło państwa]] – orzeł na pomniku upamiętniającym Zdobywców Wału Pomorskiego<ref>{{Cytuj stronę|url = http://aktualnosci.tvzachod.com.pl/informacje.php?sh=04101112|tytuł = Nowe tablice|autor = TV Zachód|opublikowany = |język =|data dostępu = 2014-23-11}}</ref>, [[Relief|płaskorzeźbę]] orła na gmachu [[Szczecinek|szczecineckiego]] sądu oraz nieistniejący już pomnik „Poległym w obronie władzy ludowej na Pomorzu Środkowym latach 1945–1952”<ref>{{Cytuj stronę|url = http://www.mmkoszalin.eu/artykul/ubelisk|tytuł = Poległym w obronie władzy ludowej na Pomorzu Środkowym latach 1945–1952”|autor = Adam Wolski|opublikowany = |język =|data dostępu = 2014-11-30}}</ref>. Prace Wiesława Adamskiego były wystawiane m.in. w [[Helsinki|Helsinkach]], [[Połtawa|Połtawie]], [[Berlin]]ie, [[Madryt|Madrycie]], [[Waszyngton]]ie, [[Filadelfia|Filadelfii]] i [[Paryż]]u<ref name="tv zachod 2" />. Dzieła sztuki artysty znajdują się w galerii Erazma w [[Rotterdam]]ie, Galerii Sztuki w [[Rawenna|Rawennie]], w Muzeum Regionalnym w Szczecinku, w Heimatmuseum des Kreises Neustettin in Pommern, w Eutin <ref>[http://www.neustettin.de/Heimatmuseum.html, Heimatmuseum des Kreises Neustettin in Pommern, luty 27,2018].</ref><ref>{{Cytuj stronę|url = http://iszczecinek.pl/artykuly/aktualnosci/szczecinecki-gryf-dla-heimatmuseum-des-kreises-neustettin-in-pommern|tytuł = Szczecinecki gryf dla Heimatmuseum des Kreises Neustettin in Pommern|autor = iszczecinek.pl|opublikowany = |język =|data dostępu = 2014-24-11}}</ref>, a także w [[Muzeum Narodowe w Warszawie|Muzeum Narodowym w Warszawie]]<ref name="tv zachod 2" />. |
||
W 1969 był członkiem Komisji Nagród [[Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego|Ministerstwa Kultury i Sztuki]]<ref>Dziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s. 3.</ref>. |
W 1969 był członkiem Komisji Nagród [[Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego|Ministerstwa Kultury i Sztuki]]<ref>Dziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s. 3.</ref>. |
||
Jego prace były wystawione w Muzeum Umiejętności w [[Rotterdam]]ie, gdzie jego [[tryptyk]] w marmurze i brązie „Życie Leona w trzech aktach: 1. Kloaka, 2. Biuro (Urząd), 3. Azyl” wyeksponowany był obok dzieł [[Rembrandt]]a, [[Peter Paul Rubens|Rubensa]], [[Władysław Hasior|Hasiora]] i [[Magdalena Abakanowicz|Abakanowicz]]. Dwukrotnie wygrywał, w 1981 i 1985 roku, Ogólnopolskie Biennale Małych Form Rzeźbiarskich, dwukrotnie był stypendystą [[Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego|Ministra Kultury i Sztuki]]. W 1979 roku otrzymał nagrodę Konika Morskiego za rzeźbę „Stocznia”, w 2000 roku nagrodę główną w Ogólnopolskim Konkursie na rzecz Ochrony Środowiska Naturalnego, a dwa lata później – ponownie pierwszą nagrodę w tym konkursie. Był wielokrotnie zapraszany do udziału w wystawach w muzeum [[Centro Dantesco dei Frati Minori Conventuali]] w Ravennie <ref>[http://www.centrodantesco.it/, Centro Dantesco dei Frati Minori Conventuali marzec 4,2018].</ref>, we [[Włochy|Włoszech]] gdzie zdobywał wielokrotnie nagrody. Wiele z jego dzieł sztuki zostało kupione przez muzea polskie i międzynarodowe, m.in. rzeźba ''Zbiór''- kupiona podczas wystawy Inter Art w Poznaniu, "Pegaz na sprzedaż” – zakupione przez [[Słowackie Muzeum Narodowe|Muzeum Narodowe w Bratysławie]]. Rzeźba ''Stopnie Białego Domu'' zdobi siedzibę [[Richard Nixon|Prezydenta Stanów Zjednoczonych]], a w madryckim Muzeum Sportu (Museo del Deporte) znajduje się jego "Kibic” <ref>[http://museodeldeporte.es/?lang=en, Museo del Deporte, marzec 3,2018].</ref>. |
|||
Pomnik Ziemniaka w [[Biesiekierz (gmina)|Biesiekierzu]] |
Pomnik Ziemniaka w [[Biesiekierz (gmina)|Biesiekierzu]] widnieje w herbie gminy. Trzykrotnie uzyskał odznakę „Zasłużony dla Kultury”. W 1975 roku został członkiem [[Związek Polskich Artystów Plastyków|koszalińskiego Oddziału ZPAP]]. Należał też do Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Szczecińskiego<ref>[http://www.zpap.szczecin.pl/artysci/#, Związek Polskich Artystów Plastyków Okręg Szczeciński, marzec 14,2018].</ref>. W 2016 roku otrzymał Krzyż Zasług Królewskiego [[Order Świętego Stanisława Biskupa Męczennika|Orderu Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika]] w Szczecinie. Jego osiągnięcia zostały docenione podczas wystawy ''In Memoriam''<ref>[https://www.gawex.pl/wiadomosci/wydarzenia/15147/Wystawa-prac-Wieslawa-Adamskiego-w-rok-po-smierci, “Wystawa prac Wiesława Adamskiego w rok po śmierci”, luty 27,2018].</ref> w pierwszą rocznicę śmierci artysty w [[Muzeum Regionalne w Szczecinku|Muzeum Regionalnym w Szczecinku]] w 2018 roku<ref>[http://www.gk24.pl/wiadomosci/szczecinek/a/tlumy-w-szczecineckim-muzeum-hold-dla-wieslawa-adamskiego-zdjecia-wideo,12920596/ „Tłumy w szczecineckim muzeum. Hołd dla Wiesława Adamskiego” [zdjęcia, wideo],luty 25,2018].</ref>. |
||
== Dzieciństwo i młodość == |
== Dzieciństwo i młodość == |
||
Rodzice artysty, Janina i Tadeusz Adamscy, pochodzili z regionu warszawskiego. W okresie okupacji rodzice Adamskiego udzielili schronienia starej [[Żydzi|Żydówce]], za co matka Adamskiego została postawiona pod drzewem, przed plutonem egzekucyjnym. Przypadek sprawił, że udało się jej uciec z rąk niemieckich żołnierzy. Rodzice artysty przybyli ze zrujnowanej stolicy, na [[Ziemie Odzyskane]] na północ Polski, gdzie prowadzili prywatny zakład i sklep masarski. |
Rodzice artysty, Janina i Tadeusz Adamscy, pochodzili z regionu warszawskiego. W okresie okupacji rodzice Adamskiego udzielili schronienia starej [[Żydzi|Żydówce]], za co matka Adamskiego została postawiona pod drzewem, przed plutonem egzekucyjnym. Przypadek sprawił, że udało się jej uciec z rąk niemieckich żołnierzy. Rodzice artysty przybyli ze zrujnowanej stolicy, na [[Ziemie Odzyskane]] na północ Polski, gdzie prowadzili prywatny zakład i sklep masarski.{{fakt}} |
||
Wiesław Adamski urodził się już w [[Wierzchowo (powiat szczecinecki)|Wierzchowie]]. Artysta często powracał w strony rodzinne do dziadka-artysty do [[Magdalenka (województwo mazowieckie)|Magdalenki]] pod Warszawą oraz do babci i dziadka ze strony matki do [[Pieczyska (powiat grójecki)|Pieczysk]] koło [[Grójec|Grójca]], tam też spędził swoje wczesne dzieciństwo. Do [[Szczecinek|Szczecinka]] przyjechał w 1951 roku. Uczęszczał do [[Szczecinek#Edukacja|szkoły podstawowej nr 1]] przy placu Wazów. Już w bardzo młodym wieku interesował się [[Literatura|literaturą]], [[Filozofia|filozofią]] i [[Mitologia|mitologią]]. W wieku 7 lat przeczytał ''[[Krzyżacy (powieść)|Krzyżaków]]'' oraz ''[[Trylogia Sienkiewicza|Trylogię]]'' [[Henryk Sienkiewicz|Henryka Sienkiewicza.]] Zdaniem jego przyjaciela, Henryka Graszewskiego był człowiekiem uczonym o rozległej wiedzy we wszystkich dziedzinach życia<ref>[https://www.youtube.com/watch?v=cmDnC853Enw, Henryk Gaszkowski, ''Wiesław Adamski, In Memoriam'', marzec 16,2018].</ref>. Do szkoły podstawowej został przyjęty o rok wcześniej. Po podstawówce dostał się do [[Liceum Plastyczne im. Cypriana Kamila Norwida w Lublinie|Liceum Plastycznego w Lublinie]], które mieściło się na Starym Mieście, niedaleko zamku, w [[Brama Grodzka w Lublinie|Bramie Grodzkiej]]. W 1966 roku ukończył [[Liceum plastyczne|Państwowe Liceum Plastyczne w Szczecinie]]. |
|||
W 1968 roku Wiesław Adamski rozpoczął studia na Wydziale Rzeźby w [[Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu|Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu]] u profesora [[Olgierd Truszyński|Olgierda Truszczyńskiego]] oraz [[Magdalena Więcek|Magdaleny Więcek-Wnuk]]. Dyplom uzyskał z wyróżnieniem w 1973 roku |
W 1968 roku Wiesław Adamski rozpoczął studia na Wydziale Rzeźby w [[Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu|Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu]] u profesora [[Olgierd Truszyński|Olgierda Truszczyńskiego]] oraz [[Magdalena Więcek|Magdaleny Więcek-Wnuk]]. Dyplom uzyskał z wyróżnieniem w 1973 roku. Był dwukrotnym stypendystą,[[Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego|Ministra Kultury i Sztuki]] (1982 i 1990 rok). Zaproponowano mu pozostanie na uczelni oraz wykonanie pracy naukowej. W 1977 roku otrzymał zgodę na użytkowanie dotychczasowej pracowni artysty plastyka [[Piotr Gendzel|Piotra Gendzela]], który wyjechał do [[Manchester]]u, w domu przy ulicy Wyszyńskiego 59 (wówczas marszałka Żukowa).{{fakt}} |
||
== Styl pracy == |
== Styl pracy == |
||
{{źródła}} |
|||
Lubił pracować korzystając z materiałów naturalnych takich jak: [[Metale|metal]], [[granit]], [[Brązy|brąz]], [[Drewno (technika)|drewno]], [[marmur]]. |
|||
Rozpoczął swoją działalność od [[Malarstwo|malarstwa]]. Jego pierwszym obrazem był namalowany na początku lat 70. (na początku studiów) [[krajobraz]] ogródkowy rodziców na dawnej ul. Szkolnej. Choć jak wszyscy rzeźbiarze uznawał geniusz i doskonałość [[Michał Anioł|Michała Anioła]], ogromne wrażenie wywarła na nim twórczość angielskiego rzeźbiarza i rysownika [[Henry Moore (rzeźbiarz)|Henry’ego Spencera Moore’a]]. W latach 60. Adamski miał nawet okazję przenosić i ustawiać jego [[Rzeźba|rzeźby]] na wystawie, która w tamtych latach była artystycznym wydarzeniem w [[Szczecin|stolicy Pomorza Zachodniego]]. Figuralne i abstrakcyjne kompozycje Moore’a wywarły wielki wpływ na jego twórczość już podczas nauki w [[Liceum Plastyczne w Szczecinie|Liceum Plastycznym w Szczecinie]]. Zafascynowanie Moore’em nadały kierunek jego pracy. Największy wpływ Moore’a widać w rzeźbie artysty ''Antygona''. W rzeźbach interesowała go forma, wprowadzenie metafory w [[Figuratywizm|rzeźbę figuralną]]. Jego rzeźby stanowiły symbol prawdy o człowieku i otoczeniu, które człowiek tworzy. Największą inspiracją artysty był Bóg, który stworzył naturę. Jak sam twierdził podczas wystawy w Galerii "Foyer" [[Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie|Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie]], w 1999 roku: |
Lubił pracować korzystając z materiałów naturalnych takich jak: [[Metale|metal]], [[granit]], [[Brązy|brąz]], [[Drewno (technika)|drewno]], [[marmur]]. Rozpoczął swoją działalność od [[Malarstwo|malarstwa]]. Jego pierwszym obrazem był namalowany na początku lat 70. (na początku studiów) [[krajobraz]] ogródkowy rodziców na dawnej ul. Szkolnej. Choć jak wszyscy rzeźbiarze uznawał geniusz i doskonałość [[Michał Anioł|Michała Anioła]], ogromne wrażenie wywarła na nim twórczość angielskiego rzeźbiarza i rysownika [[Henry Moore (rzeźbiarz)|Henry’ego Spencera Moore’a]]. W latach 60. Adamski miał nawet okazję przenosić i ustawiać jego [[Rzeźba|rzeźby]] na wystawie, która w tamtych latach była artystycznym wydarzeniem w [[Szczecin|stolicy Pomorza Zachodniego]]. Figuralne i abstrakcyjne kompozycje Moore’a wywarły wielki wpływ na jego twórczość już podczas nauki w [[Liceum Plastyczne w Szczecinie|Liceum Plastycznym w Szczecinie]]. Zafascynowanie Moore’em nadały kierunek jego pracy. Największy wpływ Moore’a widać w rzeźbie artysty ''Antygona''. W rzeźbach interesowała go forma, wprowadzenie metafory w [[Figuratywizm|rzeźbę figuralną]]. Jego rzeźby stanowiły symbol prawdy o człowieku i otoczeniu, które człowiek tworzy. Największą inspiracją artysty był Bóg, który stworzył naturę. Jak sam twierdził podczas wystawy w Galerii "Foyer" [[Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie|Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie]], w 1999 roku: |
||
{{Cytat| |
{{Cytat| |
||
"Pierwszym rzeźbiarzem na świecie był Bóg (...) Artysta tworząc zbliża się do ideału Twórcy”. |
"Pierwszym rzeźbiarzem na świecie był Bóg (...) Artysta tworząc zbliża się do ideału Twórcy”. |
||
}} Przyroda jako idealne dzieło artysty - Boga jest widoczne w wielu pracach Adamskiego, co widać m.in. w rzeźbach ukazujących mrówkę: ''Agonia'', ''Koncert'', ''Pragnienie'', ''Poszukiwanie życia'', ''Die Ameisen'' (''Mrówki''). |
}} Przyroda jako idealne dzieło artysty - Boga jest widoczne w wielu pracach Adamskiego, co widać m.in. w rzeźbach ukazujących mrówkę: ''Agonia'', ''Koncert'', ''Pragnienie'', ''Poszukiwanie życia'', ''Die Ameisen'' (''Mrówki'').{{fakt}} |
||
== Twórczość (wybór) == |
== Twórczość (wybór) == |
||
Linia 154: | Linia 157: | ||
== Wszechstronność pracy twórczej: [[metaloplastyka]], [[szkic]]e, projekty, [[Ilustracja|ilustracje]] == |
== Wszechstronność pracy twórczej: [[metaloplastyka]], [[szkic]]e, projekty, [[Ilustracja|ilustracje]] == |
||
Praca twórcza Adamskiego wykraczała poza [[malarstwo]] i [[Rzeźba|rzeźbę]] |
Praca twórcza Adamskiego wykraczała poza [[malarstwo]] i [[Rzeźba|rzeźbę]]. W zakres jego pracy twórczej wchodziła: rzeźba monumentalna i drobna forma, w tym statuetki i plakiety (na 44. Ogólnopolski konkurs poetycki: „O laur Czerwonej róży”<ref>[http://gtps.art.pl/, Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki, luty 25,2018].</ref>., statuetka-nagroda na turniej muzyczny w [[Borne Sulinowo|Bornem Sulinowie]] z okazji przeglądu zespołów rockowych, statuetka na IV Ogólnopolskie Zawody Strzeleckie Straży Pocztowej), medale ("Rzut Kulą” poświęcony [[Władysław Komar|Władysławowi Komarowi]]), portrety ("Harcerka, Irmina Bartoszewska, czarna trzynastka"). |
||
W sztuce użytkowej i metaloplastyce artysta wykonywał: lampy i [[żyrandol]]e (Urząd Poczty Głównej w Koszalinie i w Szczecinku), gabloty i szyldy (Szczecinecki Ośrodek Kultury), imaki kute na flagi ([[Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie]]), płaskorzeźby (orły dla Sądu Okręgowego w Koszalinie i w Szczecinku, płaskorzeźba twarzy na nagrobku malarza Ryszarda Siennickiego), tablice ([[Tablica informacyjna (budownictwo)|tablice informacyjne]] w [[Park Miejski w Szczecinku|parku miejskim w Szczecinku]], tablica na pomniku „W Hołdzie Bohaterom Wojska Polskiego – Zdobywcom Wału Pomorskiego w Szczecinku”, „Martyrologium Katyńskie” w Kościele Św. Ducha w Koszalinie), [[Balustrada|balustrady]], drzwi, bramy kute oraz okucia do bram (Przemysłowy Spichlerz Zabytkowy w Szczecinku, okucia do drzwi w Kościele Pańskim w Drawsku Pomorskim, portal dla biurowca w Nadleśnictwie w Czarnem). Tematyka religijna: kapliczki przydrożne, ołtarze, znicze, [[tabernakulum]] i krzyże dla kościołów (Krzyż, Parafia rzymskokatolicka, p.w. Matki Bożej Królowej Polski w [[Grzmiąca (województwo zachodniopomorskie)|Grzmiącej]]). |
W sztuce użytkowej i metaloplastyce artysta wykonywał: lampy i [[żyrandol]]e (Urząd Poczty Głównej w Koszalinie i w Szczecinku), gabloty i szyldy (Szczecinecki Ośrodek Kultury), imaki kute na flagi ([[Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie]]), płaskorzeźby (orły dla Sądu Okręgowego w Koszalinie i w Szczecinku, płaskorzeźba twarzy na nagrobku malarza Ryszarda Siennickiego), tablice ([[Tablica informacyjna (budownictwo)|tablice informacyjne]] w [[Park Miejski w Szczecinku|parku miejskim w Szczecinku]], tablica na pomniku „W Hołdzie Bohaterom Wojska Polskiego – Zdobywcom Wału Pomorskiego w Szczecinku”, „Martyrologium Katyńskie” w Kościele Św. Ducha w Koszalinie), [[Balustrada|balustrady]], drzwi, bramy kute oraz okucia do bram (Przemysłowy Spichlerz Zabytkowy w Szczecinku, okucia do drzwi w Kościele Pańskim w Drawsku Pomorskim, portal dla biurowca w Nadleśnictwie w Czarnem). Tematyka religijna: kapliczki przydrożne, ołtarze, znicze, [[tabernakulum]] i krzyże dla kościołów (Krzyż, Parafia rzymskokatolicka, p.w. Matki Bożej Królowej Polski w [[Grzmiąca (województwo zachodniopomorskie)|Grzmiącej]]). |
||
Linia 163: | Linia 166: | ||
[[Plik:Wiesław Adamski Szyld do Pracowni Metaloplastyki i Rzeźby zdj. wyk. Agnieszka Thomassen.jpg|thumb|left|Szyld do Pracowni Metaloplastyki i Rzeźby]] |
[[Plik:Wiesław Adamski Szyld do Pracowni Metaloplastyki i Rzeźby zdj. wyk. Agnieszka Thomassen.jpg|thumb|left|Szyld do Pracowni Metaloplastyki i Rzeźby]] |
||
Adamski tworzył ponad 40 lat. W swojej pracowni wykonał wiele dzieł, także tych, które zdobiły i zdobią jego rodzinne miasto: pomnik Józefa Piłsudskiego, tablicę upamiętniającą zbrodnię katyńską, tablicę z okazji 700-lecia miasta z Warcisławem IV na ścianie ratusza w Szczecinku, poidełka na deptaku miejskim<ref>[http://www.gs24.pl/wiadomosci/region/art/5342720,szczecinek-nowe-poidelko-dla-spragnionych,id,t.html, Szczecinek: Nowe poidełko dla spragnionych, luty 25,2018].</ref> |
Adamski tworzył ponad 40 lat. W swojej pracowni wykonał wiele dzieł, także tych, które zdobiły i zdobią jego rodzinne miasto: pomnik Józefa Piłsudskiego, tablicę upamiętniającą zbrodnię katyńską, tablicę z okazji 700-lecia miasta z Warcisławem IV na ścianie ratusza w Szczecinku, poidełka na deptaku miejskim<ref>[http://www.gs24.pl/wiadomosci/region/art/5342720,szczecinek-nowe-poidelko-dla-spragnionych,id,t.html, Szczecinek: Nowe poidełko dla spragnionych, luty 25,2018].</ref> |
||
, Gryfa na budynku przy ul. Koszalińskiej, Halabardy do Urzędu Miasta<ref>[http://www.gk24.pl/wiadomosci/szczecinek/art/4308841,sredniowieczna-ozdoba-na-700lecie-szczecinka,id,t.html „Średniowieczna” ozdoba na 700-lecie Szczecinka, luty 25,2018].</ref>, Drogowskazy do państw zaprzyjaźnionych<ref>[https://miastozwizja.pl/partnerski-drogowskaz-powroci-na-plac-wolnosciPartnerski drogowskaz powróci na Plac Wolności, luty 25,2018].</ref>. |
, Gryfa na budynku przy ul. Koszalińskiej, Halabardy do Urzędu Miasta<ref>[http://www.gk24.pl/wiadomosci/szczecinek/art/4308841,sredniowieczna-ozdoba-na-700lecie-szczecinka,id,t.html „Średniowieczna” ozdoba na 700-lecie Szczecinka, luty 25,2018].</ref>, Drogowskazy do państw zaprzyjaźnionych<ref>[https://miastozwizja.pl/partnerski-drogowskaz-powroci-na-plac-wolnosciPartnerski drogowskaz powróci na Plac Wolności, luty 25,2018].</ref>, szyld Muzeum Regionalnego, ale też nieistniejący już szyld apteki w centrum miasta z symbolem [[Asklepios|Eskulapa]] oraz drzwi do Szczecineckiego Ośrodka Kultury, które [[Günter Grass]] nazwał: „Wrotami do Świątyni Sztuki”. |
||
Po ponad 40 latach działalności, Wiesław Adamski zamknął swoją pracownię rzeźby i metaloplastyki w 2016 roku. Po tym poświecił się swojej twórczości jako rysownik-karykaturzysta. Zaangażował się też w nauczanie rysunku i malarstwa, a spod jego skrzydeł wyszli m.in. Marta Dudź, [[Dorota Dziekiewicz-Pilich]] i wielu innych. W tym czasie Wiesław Adamski oddał się również działalności społecznej wspólnie ze swoim przyjacielem Henrykiem Gaszkowskim w celu przeciwdziałania biurokracji, uproszczeniu działalności urzędników, i polepszeniu jakość życia mieszkańców. Jego rzeźba: ''Obywatel Włapko'' stanowi do dzisiaj symbol [[Korupcja|korupcji]], którą uznawał za nieunikniony rezultat biurokracji. Marzeniem artysty było dokończenie figurek przedstawiających prawdę na temat człowieka w formie [[Groteska|groteski]] (dobry/zły, piękny/brzydki, zabawny/poważny itp.) Serię rozpoczął od figurki ''Fraszka z gruszką'', którą zaprezentował w latach 80.tych na wystawie w [[Tbilisi]]. Artysta zmarł w szpitalu w Wałczu na udar mózgu. Został pochowany, na swoje życzenie, pomiędzy rodzicami na cmentarzu w Szczecinku. Jego ostatnią, niedokończoną pracą jest prototyp „[[Bitwa o Kępę Oksywską|Bitwy o Kępę Oksywską]] – Orli Szaniec”.{{fakt}} |
|||
== Opinie o artyście == |
== Opinie o artyście == |
||
Malarka Wiesława Markiewicz, podczas audycji w Polskim Radio Koszalin, przyznała, że artysta był znany w środowisku artystycznym jako „znający się na technologii, (...) był podziwiany i traktowany po mistrzowsku”<ref>[http://www.prk24.pl/36137443/wieslaw-adamski-artysta-szczecinecki-grazyna-preder Wiesław Adamski, artysta szczecinecki” – Grażyna Preder, luty 25,2018].</ref>. |
Malarka Wiesława Markiewicz, podczas audycji w Polskim Radio Koszalin, przyznała, że artysta był znany w środowisku artystycznym jako „znający się na technologii, (...) był podziwiany i traktowany po mistrzowsku”<ref>[http://www.prk24.pl/36137443/wieslaw-adamski-artysta-szczecinecki-grazyna-preder Wiesław Adamski, artysta szczecinecki” – Grażyna Preder, luty 25,2018].</ref>. |
||
Stanisław Biżek określił Adamskiego jako: "talent niepowtarzalny, wielki. Piękna postać.” |
Stanisław Biżek określił Adamskiego jako: "talent niepowtarzalny, wielki. Piękna postać.”{{fakt}} |
||
Ryszard Kul powiedział, że: „artysta Adamski mając zadanie, ideę, myśl posiada wielką łatwość twórczego widzenia formy, masy materiału”. Wiesław Adamski tworzy swoje rzeźby nie na zasadzie „co mi z tego wyjdzie”, lecz wychodzi to, co twórca założył, co chciał osiągnąć. W płaskorzeźbie, w której jest mistrzem, oddając wielkie podobieństwo, chwyta charakter osoby. Nie są to prace martwe”. |
Ryszard Kul powiedział, że: „artysta Adamski mając zadanie, ideę, myśl posiada wielką łatwość twórczego widzenia formy, masy materiału”. Wiesław Adamski tworzy swoje rzeźby nie na zasadzie „co mi z tego wyjdzie”, lecz wychodzi to, co twórca założył, co chciał osiągnąć. W płaskorzeźbie, w której jest mistrzem, oddając wielkie podobieństwo, chwyta charakter osoby. Nie są to prace martwe”.{{fakt}} |
||
== Publikacje o artyście (wybór) == |
== Publikacje o artyście (wybór) == |
Wersja z 23:52, 31 sie 2018
Wiesław Adamski (ur. 26 lipca 1947 w Wierzchowie, zm. 10 lutego 2017 w Wałczu) – polski artysta rzeźbiarz[1]. Mieszkał w Szczecinku[2].
Życiorys
Ukończył Państwowe Liceum Plastyczne w Szczecinie, a następnie studia na Wydziale Rzeźby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Uprawiał małe formy rzeźbiarskie, medalierstwo, rzeźbę portretową, monumentalną i architektoniczną, kowalstwo artystyczne[1]. Nauczyciel malarstwa, karykaturzysta, ilustrator książek i czasopism. Wykonał m.in. monumentalny pomnik ziemniaka (o wysokości 3,95 m a ze stelażem – 9 m) w Biesiekierzu koło Koszalina[3], serię medali z okazji 700-lecia miasta Szczecinka[4], Godło państwa – orzeł na pomniku upamiętniającym Zdobywców Wału Pomorskiego[5], płaskorzeźbę orła na gmachu szczecineckiego sądu oraz nieistniejący już pomnik „Poległym w obronie władzy ludowej na Pomorzu Środkowym latach 1945–1952”[6]. Prace Wiesława Adamskiego były wystawiane m.in. w Helsinkach, Połtawie, Berlinie, Madrycie, Waszyngtonie, Filadelfii i Paryżu[1]. Dzieła sztuki artysty znajdują się w galerii Erazma w Rotterdamie, Galerii Sztuki w Rawennie, w Muzeum Regionalnym w Szczecinku, w Heimatmuseum des Kreises Neustettin in Pommern, w Eutin [7][8], a także w Muzeum Narodowym w Warszawie[1].
W 1969 był członkiem Komisji Nagród Ministerstwa Kultury i Sztuki[9].
Jego prace były wystawione w Muzeum Umiejętności w Rotterdamie, gdzie jego tryptyk w marmurze i brązie „Życie Leona w trzech aktach: 1. Kloaka, 2. Biuro (Urząd), 3. Azyl” wyeksponowany był obok dzieł Rembrandta, Rubensa, Hasiora i Abakanowicz. Dwukrotnie wygrywał, w 1981 i 1985 roku, Ogólnopolskie Biennale Małych Form Rzeźbiarskich, dwukrotnie był stypendystą Ministra Kultury i Sztuki. W 1979 roku otrzymał nagrodę Konika Morskiego za rzeźbę „Stocznia”, w 2000 roku nagrodę główną w Ogólnopolskim Konkursie na rzecz Ochrony Środowiska Naturalnego, a dwa lata później – ponownie pierwszą nagrodę w tym konkursie. Był wielokrotnie zapraszany do udziału w wystawach w muzeum Centro Dantesco dei Frati Minori Conventuali w Ravennie [10], we Włoszech gdzie zdobywał wielokrotnie nagrody. Wiele z jego dzieł sztuki zostało kupione przez muzea polskie i międzynarodowe, m.in. rzeźba Zbiór- kupiona podczas wystawy Inter Art w Poznaniu, "Pegaz na sprzedaż” – zakupione przez Muzeum Narodowe w Bratysławie. Rzeźba Stopnie Białego Domu zdobi siedzibę Prezydenta Stanów Zjednoczonych, a w madryckim Muzeum Sportu (Museo del Deporte) znajduje się jego "Kibic” [11]. Pomnik Ziemniaka w Biesiekierzu widnieje w herbie gminy. Trzykrotnie uzyskał odznakę „Zasłużony dla Kultury”. W 1975 roku został członkiem koszalińskiego Oddziału ZPAP. Należał też do Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Szczecińskiego[12]. W 2016 roku otrzymał Krzyż Zasług Królewskiego Orderu Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika w Szczecinie. Jego osiągnięcia zostały docenione podczas wystawy In Memoriam[13] w pierwszą rocznicę śmierci artysty w Muzeum Regionalnym w Szczecinku w 2018 roku[14].
Dzieciństwo i młodość
Rodzice artysty, Janina i Tadeusz Adamscy, pochodzili z regionu warszawskiego. W okresie okupacji rodzice Adamskiego udzielili schronienia starej Żydówce, za co matka Adamskiego została postawiona pod drzewem, przed plutonem egzekucyjnym. Przypadek sprawił, że udało się jej uciec z rąk niemieckich żołnierzy. Rodzice artysty przybyli ze zrujnowanej stolicy, na Ziemie Odzyskane na północ Polski, gdzie prowadzili prywatny zakład i sklep masarski.[potrzebny przypis]
Wiesław Adamski urodził się już w Wierzchowie. Artysta często powracał w strony rodzinne do dziadka-artysty do Magdalenki pod Warszawą oraz do babci i dziadka ze strony matki do Pieczysk koło Grójca, tam też spędził swoje wczesne dzieciństwo. Do Szczecinka przyjechał w 1951 roku. Uczęszczał do szkoły podstawowej nr 1 przy placu Wazów. Już w bardzo młodym wieku interesował się literaturą, filozofią i mitologią. W wieku 7 lat przeczytał Krzyżaków oraz Trylogię Henryka Sienkiewicza. Zdaniem jego przyjaciela, Henryka Graszewskiego był człowiekiem uczonym o rozległej wiedzy we wszystkich dziedzinach życia[15]. Do szkoły podstawowej został przyjęty o rok wcześniej. Po podstawówce dostał się do Liceum Plastycznego w Lublinie, które mieściło się na Starym Mieście, niedaleko zamku, w Bramie Grodzkiej. W 1966 roku ukończył Państwowe Liceum Plastyczne w Szczecinie.
W 1968 roku Wiesław Adamski rozpoczął studia na Wydziale Rzeźby w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu u profesora Olgierda Truszczyńskiego oraz Magdaleny Więcek-Wnuk. Dyplom uzyskał z wyróżnieniem w 1973 roku. Był dwukrotnym stypendystą,Ministra Kultury i Sztuki (1982 i 1990 rok). Zaproponowano mu pozostanie na uczelni oraz wykonanie pracy naukowej. W 1977 roku otrzymał zgodę na użytkowanie dotychczasowej pracowni artysty plastyka Piotra Gendzela, który wyjechał do Manchesteru, w domu przy ulicy Wyszyńskiego 59 (wówczas marszałka Żukowa).[potrzebny przypis]
Styl pracy
Szablon:Źródła Lubił pracować korzystając z materiałów naturalnych takich jak: metal, granit, brąz, drewno, marmur. Rozpoczął swoją działalność od malarstwa. Jego pierwszym obrazem był namalowany na początku lat 70. (na początku studiów) krajobraz ogródkowy rodziców na dawnej ul. Szkolnej. Choć jak wszyscy rzeźbiarze uznawał geniusz i doskonałość Michała Anioła, ogromne wrażenie wywarła na nim twórczość angielskiego rzeźbiarza i rysownika Henry’ego Spencera Moore’a. W latach 60. Adamski miał nawet okazję przenosić i ustawiać jego rzeźby na wystawie, która w tamtych latach była artystycznym wydarzeniem w stolicy Pomorza Zachodniego. Figuralne i abstrakcyjne kompozycje Moore’a wywarły wielki wpływ na jego twórczość już podczas nauki w Liceum Plastycznym w Szczecinie. Zafascynowanie Moore’em nadały kierunek jego pracy. Największy wpływ Moore’a widać w rzeźbie artysty Antygona. W rzeźbach interesowała go forma, wprowadzenie metafory w rzeźbę figuralną. Jego rzeźby stanowiły symbol prawdy o człowieku i otoczeniu, które człowiek tworzy. Największą inspiracją artysty był Bóg, który stworzył naturę. Jak sam twierdził podczas wystawy w Galerii "Foyer" Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie, w 1999 roku:
"Pierwszym rzeźbiarzem na świecie był Bóg (...) Artysta tworząc zbliża się do ideału Twórcy”.
Twórczość (wybór)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Gryf_szczecinecki.jpg/300px-Gryf_szczecinecki.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5a/Glowa_Pi%C5%82sudskiego-pomnik.jpg/300px-Glowa_Pi%C5%82sudskiego-pomnik.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Biesiekierz_Potato_monument_2008-07.jpg/300px-Biesiekierz_Potato_monument_2008-07.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/60/Draft_Sprawiedliwo%C5%9B%C4%87.jpg/300px-Draft_Sprawiedliwo%C5%9B%C4%87.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Wyp%C4%99dzeni_ze_Szczecinka_29.02.1944_rok.jpg/300px-Wyp%C4%99dzeni_ze_Szczecinka_29.02.1944_rok.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/700_lecie_Szczecinka_medal_1.jpg/300px-700_lecie_Szczecinka_medal_1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/Zagubiony_w%C4%99drowniczek.jpg/300px-Zagubiony_w%C4%99drowniczek.jpg)
- Pomnik Józefa Piłsudskiego w Szczecinku[16][17]
- Schody do Białego Domu (znane też jako: "Schody Kremlowskie")
- Sprawiedliwość
- Narodziny życia
- Obraz Don Kichot
- Obraz hrabiny von Moltke (Pałac Glasenappów, Białowąs)
- Miłość w obliczu Boga: Dante i Beatrycze
- Życie codzienne w Dachau
- Agonia (znana też jako: Mrówka)
- Mówca (znana też jako: "Leonid Breżniew")
- Barany (Zajazd Kasztelański w Budzistowie koło Kołobrzegu)
- Pomnik Ziemniaka w Biesiekierzu
- Koncert
- Tryptyk: Życie Leona w trzech aktach: 1. Kloaka, 2. Biuro (Urząd) 3. Azyl
- Antygona
- Idol Enface
- Gołąbek pokoju
- Idea. Wehikuł Dantego
- Pomnik Głowa Króla (znany też jako: "Król, który zakopał się po szyję”)
- Zdroje uliczne: "Jesiotr” i "Dwa leszcze” [18]
- Gryf szczecinecki[19]
- Obywatel Włapko –[20][21][22]
Wystawy w Polsce, wystawy prywatne
- 1979 – Szczecin-Młodzi Plastycy Wybrzeża.
- 1979 – Szczecin- "Konik Morski”
- 1981 – Koszalin-Słupsk „Dzieło Roku” (nagroda).
- 1983 – Biennale Małych Form Rzeźbiarskich-Poznań
- 1983 – Tbilisi, Połtawa, Baku-Wystawa Małej Formy
- 1983 – Salon Wiosenny Koszalin
- 1985 – Biennale Małych Form Rzeźbiarskich-Poznań
- 1985 – Nagroda Wojewody Koszalińskiego
- 1986 – Triennale Rzeźby Portretowej-Sopot
- 1986 – Salon Wiosenny-Koszalin
- 1987 – Konfrontacje Plastyczne Polski Północnej-Elbląg
- 1987 – Salon Zimowy-Warszawa
- 1987 – Plener-Międzynarodowy Osieki.
- 1987 – Interart – Poznań (zakup do Muzeum Narodowego w Bratysławie).
- 1988 – „Dzieło Roku” Koszalin-Słupsk
- 1989 – Zachęta-Warszawa Ogólnopolska Wystawa Rzeźby Współczesnej.
- 1989 – Triennale Rzeźby Portretowej-Sopot.
- 1989 – Koszalin – Teatr Bałtycki-wystawa indywidualna..
- 1996 – Tuchomie-Europejskie Laboratorium Sztuki.
- 1997 – Rysunek Rzeźbiarzy-Orońsko.
- 1998 – Bliscy i oddaleni – Szczecinek.
- 1999 – Podsumowanie Rzeźby XX-wieku-Orońsko.
- 1999 – Wystawa indywidualna jednej rzeźby PKO-Szczecin
- 2000 – Salon 2000-Szczecin i Zamek Książąt Pomorskich.
- 2000 – Ogólnopolska Wystawa Rzeźby (Ochrona Środowiska Naturalnego)
- 2000 – Szczecin, pierwsza nagroda Marszałka województwa Zachodniopomorskiego za rzeźbę Agonia
- 2002 – BWA-Szczecin 30-lecie twórczości autora (wystawa indywidualna).
- 2002 – Gdańsk-Towarzystwo Przyjaciół Sztuki, wystawa indywidualna rzeźby i rysunki.
- 2002 – Galeria Szczecineckiego Ośrodka Kultury ART „Wystawa po latach”[1]
- 2003 – Podstawy Roku Koszalin-Słupsk (nagroda).
- 2004 – Plener na terenie Szpitala Onkologicznego na Golęcinie Szczecin-2004.
- 2008 – Wystawa Rzeźby Środowiska Szczecińskiego-Włocławek.
- 2002 – Plener Międzynarodowy w Buku.
- 2018 – In Memoriam, wystawa w Muzeum Regionalnym w Szczecinku w pierwszą rocznicę śmierci artysty[23][24],
Niektóre wystawy zagraniczne
- 1974 – Neubrandenburg, rzeźba plenerowa Jaskółka
- 1978 – Waszyngton, Stopnie Białego Domu
- 1980 – Centro Dantesco, Rawenna Powóz Dantego
- 1982 – Centro Dantesco, Ravenna[25] Św. Franciszek i Dante
- 1983 – Tbilisi, Baku, Połtawa, udział w wystawach małych form.
- 1987 – Uniwersytet Erazma z Rotterdamu, Rotterdam – Polska Sztuka Most łączący Wschód-Zachód.
- 1988 – Stadsmuseum Woerden [26], Tentoonstelling Poolse Kunst – 1988.
- 1988 – “Brug tussen Oost en West”, Hedendaagse Poolse Kunst 1988 r.
- 1988 – Budapest-Galeria Vigado Lengyel Kispla Sztika.
- 1990 – Museum oud – Rijnsburg[27]
- 1997 – Węgry (Balaton) Akrobaci rzeźba plenerowa.
- 1997 – Udział w Biennale w Ravennie w latach 1973–1996.
- 1997 – Dante w Polsce.
- 1998 – "Bliscy i oddaleni”, Bergen op Zoom, Holandia.
- 2007 – Wystawy Środowiska Szczecińskiego w Swerin, Neubrandenburg, Unde Miinde.
Niektóre nagrody i wyróżnienia
- 1979 – I Nagroda Konika Morskiego za rzeźbę „Stocznia”, Szczecin
- 1981 – III Biennale Małych Form Rzeźbiarskich-Poznań, „Apoteoza władzy” (nagroda).
- 1981 – Dzieło Roku za rzeźbę „Ptak”, Wydział Kultury i Sztuki w Koszalinie (nagroda publiczności)
- 1985 – V Biennale Małych Form Rzeźbiarskich, „Stopnie Białego Domu”, Poznań
- 1985 – „Dzieło Roku” Narodziny Życia, Koszalin-Słupsk, w tym nagroda – wyróżnienie za rysunek.
- 2000 – I nagroda za rzeźbę "Agonia” Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego (Szczecin)
- 2012 – Srebrna Odznaka Honorowa Gryfa Zachodniopomorskiego (Szczecinek)[28][29][30]
Wszechstronność pracy twórczej: metaloplastyka, szkice, projekty, ilustracje
Praca twórcza Adamskiego wykraczała poza malarstwo i rzeźbę. W zakres jego pracy twórczej wchodziła: rzeźba monumentalna i drobna forma, w tym statuetki i plakiety (na 44. Ogólnopolski konkurs poetycki: „O laur Czerwonej róży”[31]., statuetka-nagroda na turniej muzyczny w Bornem Sulinowie z okazji przeglądu zespołów rockowych, statuetka na IV Ogólnopolskie Zawody Strzeleckie Straży Pocztowej), medale ("Rzut Kulą” poświęcony Władysławowi Komarowi), portrety ("Harcerka, Irmina Bartoszewska, czarna trzynastka").
W sztuce użytkowej i metaloplastyce artysta wykonywał: lampy i żyrandole (Urząd Poczty Głównej w Koszalinie i w Szczecinku), gabloty i szyldy (Szczecinecki Ośrodek Kultury), imaki kute na flagi (Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie), płaskorzeźby (orły dla Sądu Okręgowego w Koszalinie i w Szczecinku, płaskorzeźba twarzy na nagrobku malarza Ryszarda Siennickiego), tablice (tablice informacyjne w parku miejskim w Szczecinku, tablica na pomniku „W Hołdzie Bohaterom Wojska Polskiego – Zdobywcom Wału Pomorskiego w Szczecinku”, „Martyrologium Katyńskie” w Kościele Św. Ducha w Koszalinie), balustrady, drzwi, bramy kute oraz okucia do bram (Przemysłowy Spichlerz Zabytkowy w Szczecinku, okucia do drzwi w Kościele Pańskim w Drawsku Pomorskim, portal dla biurowca w Nadleśnictwie w Czarnem). Tematyka religijna: kapliczki przydrożne, ołtarze, znicze, tabernakulum i krzyże dla kościołów (Krzyż, Parafia rzymskokatolicka, p.w. Matki Bożej Królowej Polski w Grzmiącej).
Adamski zajmował się też projektowaniem: wnętrz (klub Petite Palais w miejscowości Breuil-Cervinia), małej formy architektonicznej, tworzył projekty krajobrazu i zagospodarowania terenu (projekt Ogródka Jordanowskiego w Szczecinku na ul. Sadowej), projektowaniem mebli, sztukaterii, kamieniarki, sterczyn dachowych, kiosków i altan, a także kolorystyką elewacji, projektowaniem fontann (poidełka: „Karpie” i „Jesiotry” w Szczecinku), artystycznych nagrobków (dla mamy projektantki mody Evy Minge), oraz kapliczek i ołtarzy (N.M.P. Jazłowieckiej). Z jego rąk wyszły też szkice (Der krötersitz – Ropucha 1995, „"Faun i Eurydyka" oraz "Prélude à l'après-midi d'un faune" ("Popołudnie Fauna”), wg Debussy’ego”, "Das Nest" – gniazdo”), ilustracje do książek i gazet („Srebrnieją myśli i słowa”, Bogdan Urbanek 2015 rok[32], Szczecinecki Tygodnik Powiatowy „Temat”).
Ostatnie lata życia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Wies%C5%82aw_Adamski_Szyld_do_Pracowni_Metaloplastyki_i_Rze%C5%BAby_zdj._wyk._Agnieszka_Thomassen.jpg/220px-Wies%C5%82aw_Adamski_Szyld_do_Pracowni_Metaloplastyki_i_Rze%C5%BAby_zdj._wyk._Agnieszka_Thomassen.jpg)
Adamski tworzył ponad 40 lat. W swojej pracowni wykonał wiele dzieł, także tych, które zdobiły i zdobią jego rodzinne miasto: pomnik Józefa Piłsudskiego, tablicę upamiętniającą zbrodnię katyńską, tablicę z okazji 700-lecia miasta z Warcisławem IV na ścianie ratusza w Szczecinku, poidełka na deptaku miejskim[33] , Gryfa na budynku przy ul. Koszalińskiej, Halabardy do Urzędu Miasta[34], Drogowskazy do państw zaprzyjaźnionych[35], szyld Muzeum Regionalnego, ale też nieistniejący już szyld apteki w centrum miasta z symbolem Eskulapa oraz drzwi do Szczecineckiego Ośrodka Kultury, które Günter Grass nazwał: „Wrotami do Świątyni Sztuki”.
Po ponad 40 latach działalności, Wiesław Adamski zamknął swoją pracownię rzeźby i metaloplastyki w 2016 roku. Po tym poświecił się swojej twórczości jako rysownik-karykaturzysta. Zaangażował się też w nauczanie rysunku i malarstwa, a spod jego skrzydeł wyszli m.in. Marta Dudź, Dorota Dziekiewicz-Pilich i wielu innych. W tym czasie Wiesław Adamski oddał się również działalności społecznej wspólnie ze swoim przyjacielem Henrykiem Gaszkowskim w celu przeciwdziałania biurokracji, uproszczeniu działalności urzędników, i polepszeniu jakość życia mieszkańców. Jego rzeźba: Obywatel Włapko stanowi do dzisiaj symbol korupcji, którą uznawał za nieunikniony rezultat biurokracji. Marzeniem artysty było dokończenie figurek przedstawiających prawdę na temat człowieka w formie groteski (dobry/zły, piękny/brzydki, zabawny/poważny itp.) Serię rozpoczął od figurki Fraszka z gruszką, którą zaprezentował w latach 80.tych na wystawie w Tbilisi. Artysta zmarł w szpitalu w Wałczu na udar mózgu. Został pochowany, na swoje życzenie, pomiędzy rodzicami na cmentarzu w Szczecinku. Jego ostatnią, niedokończoną pracą jest prototyp „Bitwy o Kępę Oksywską – Orli Szaniec”.[potrzebny przypis]
Opinie o artyście
Malarka Wiesława Markiewicz, podczas audycji w Polskim Radio Koszalin, przyznała, że artysta był znany w środowisku artystycznym jako „znający się na technologii, (...) był podziwiany i traktowany po mistrzowsku”[36].
Stanisław Biżek określił Adamskiego jako: "talent niepowtarzalny, wielki. Piękna postać.”[potrzebny przypis]
Ryszard Kul powiedział, że: „artysta Adamski mając zadanie, ideę, myśl posiada wielką łatwość twórczego widzenia formy, masy materiału”. Wiesław Adamski tworzy swoje rzeźby nie na zasadzie „co mi z tego wyjdzie”, lecz wychodzi to, co twórca założył, co chciał osiągnąć. W płaskorzeźbie, w której jest mistrzem, oddając wielkie podobieństwo, chwyta charakter osoby. Nie są to prace martwe”.[potrzebny przypis]
Publikacje o artyście (wybór)
- Ryszard Kul, Andrzej A. Waśkiewicz Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki, Galeria Punkt, 2002, s. 27
- Związek Polskich Artystów Plastyków, Wiesław Adamski Rzeźba
- Związek Polskich Plastyków, sekcja rzeźby okręgu Szczecińskiego, Rzeźba plenerowa, 2004
- Związek Polskich Plastyków, Ekologium, Ogólnopolska wystawa rzeźby Ochrona Środowiska Naturalnego, 2000
Przypisy
- ↑ a b c d e Wystawa po latach. TV Zachód, 2002-09-13. [dostęp 2007-08-20]. (pol.).
- ↑ Zmarł Wiesław Adamski, wybitny szczecinecki rzeźbiarz. gk24.pl, 10 lutego 2017. [dostęp 10 lutego 2017].
- ↑ Witold Patan: Pomnik Ziemniaka. Perełki Gminy Biesiekierz. [dostęp 2014-12-02].
- ↑ TV Zachód: Siedemsetlecie miasta Szczecinka, Gadżety na jubileusz. [dostęp 2014-23-11].
- ↑ TV Zachód: Nowe tablice. [dostęp 2014-23-11].
- ↑ Adam Wolski: Poległym w obronie władzy ludowej na Pomorzu Środkowym latach 1945–1952”. [dostęp 2014-11-30].
- ↑ Heimatmuseum des Kreises Neustettin in Pommern, luty 27,2018.
- ↑ iszczecinek.pl: Szczecinecki gryf dla Heimatmuseum des Kreises Neustettin in Pommern. [dostęp 2014-24-11].
- ↑ Dziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s. 3.
- ↑ Centro Dantesco dei Frati Minori Conventuali marzec 4,2018.
- ↑ Museo del Deporte, marzec 3,2018.
- ↑ Związek Polskich Artystów Plastyków Okręg Szczeciński, marzec 14,2018.
- ↑ “Wystawa prac Wiesława Adamskiego w rok po śmierci”, luty 27,2018.
- ↑ „Tłumy w szczecineckim muzeum. Hołd dla Wiesława Adamskiego” [zdjęcia, wideo,luty 25,2018].
- ↑ Henryk Gaszkowski, Wiesław Adamski, In Memoriam, marzec 16,2018.
- ↑ Telewizja zachód: Pusty cokół. [dostęp 2014-23-11].
- ↑ Jerzy Gasiul: Miałem mało czasu. [dostęp 2014-25-11].
- ↑ Poidełka. TV Zachód. [dostęp 2014-23-11].
- ↑ Rajmund Wełnic: Biznesmen ze Szczecinka ma gest. Gryf dla ziomków. [dostęp 2014-24-11].
- ↑ Telewizja TVP3 Szczecin: Obywatel Włapko. [dostęp 2016-03-28].
- ↑ Telewizja TVP-Teleexpress: Pomnik skorumpowanego urzędnika. [dostęp 2016-03-21].
- ↑ Telewizja TVP3 Szczecin: Powstanie pomnik pana Włapko, symbolu łapownictwa. [dostęp 2016-03-20].
- ↑ „Wiesław Adamski In Memoriam [2018.02.09”, luty 25,2018].
- ↑ Wiesław Adamski. Wystawa In Memoriam w Muzeum Regionalnym w Szczecinku, luty 25,2018.
- ↑ Centro Dantesco dei Frati Minori Conventuali Ravenna, marzec 1, 2018.
- ↑ Stadsmuseum Woerden, luty 2,2018.
- ↑ Museum Oud-Rijnsburg, luty 25,2018.
- ↑ Magdalena Uszyło: Srebrna Oznaka Honorowa Gryfa Zachodniopomorskiego. [dostęp 2014-11-23].
- ↑ TV Zachód: Odznaka dla artysty. [dostęp 2014-11-27].
- ↑ iszczecinek.pl: Odznaka Gryfa Zachodniopomorskiego w Szczecinku. [dostęp 2014-11-28].
- ↑ Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki, luty 25,2018.
- ↑ Strona internetowa Bogdan Urbanek.pl, luty 26,2018.
- ↑ Szczecinek: Nowe poidełko dla spragnionych, luty 25,2018.
- ↑ „Średniowieczna” ozdoba na 700-lecie Szczecinka, luty 25,2018.
- ↑ drogowskaz powróci na Plac Wolności, luty 25,2018.
- ↑ Wiesław Adamski, artysta szczecinecki” – Grażyna Preder, luty 25,2018.
Bibliografia
- "Historia pewnego ziemniaka", Wiesław Adamski - wywiad, Polskie Radio Koszalin, red. Jolanty Rudnik 1998 r., Koszalin.
- Wiesław Adamski Rzeźba, Związek Polskich Artystów Plastyków, wstęp do katalogu wystawienniczego, Ryszard Kul, Szczecin.
- Bogdan Urbanek, "Zapisani w pamięci i współcześni" (szczecineckie who's who), Wydawnictwo SAPiK, s. 15, (biogram Wiesława Adamskiego), 2010r., Szczecinek.
- Jarosław Przybylak, "Groteska w metalu, Goniec Pomorski, 5-6.02.1990, Szczecin.