Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Uniwersytet Artystyczny
w Poznaniu

University of the Arts Poznan[1]
Ilustracja
Siedziba przy Alejach Marcinkowskiego 29
Data założenia 1919
Państwo  Polska
Adres Aleje Karola Marcinkowskiego 29
60-967 Poznań
Liczba studentów 1427[2]
Rektor prof. dr hab. Wojciech Hora[3]
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu
Uniwersytet Artystyczny
w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu
Uniwersytet Artystyczny
w Poznaniu
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu
Uniwersytet Artystyczny
w Poznaniu
Ziemia52°24′36,30″N 16°55′43,91″E/52,410083 16,928864
Strona internetowa
Dziedziniec między budynkami A i B

Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu – uczelnia artystyczna w Poznaniu powstała w 1919 roku jako Państwowa Szkoła Sztuki Zdobniczej. Jest jednym z dwóch uniwersytetów o profilu artystycznym funkcjonujących w Polsce[potrzebny przypis].

Gmach główny uczelni, mieszczący rektorat, znajduje się w centrum miasta na rogu Al. Karola Marcinkowskiego i ul. 23 Lutego, w budynku przedwojennego Starostwa Krajowego w Poznaniu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

1919–1938: Szkoła Zdobnicza i Państwowa Szkoła Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu[edytuj | edytuj kod]

1 listopada 1919 roku po wieloletnich staraniach podnoszonych jeszcze w czasach zaborów otwarto w Poznaniu Państwową Szkołę Sztuk Zdobniczych. W 1921 roku Szkoła Zdobnicza została upaństwowiona i zaczęła funkcjonować pod nazwą Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego. W latach 1919–1925 Szkoła realizowała program edukacyjny związany przede wszystkim z rzemiosłem i przemysłem artystycznym oraz malarstwem[4]. W roku akademickim 1927/28 otwarto nowy Wydział Architektury Wnętrz. Od roku 1927 w Szkole funkcjonowało sześć wydziałów: Wydział Malarstwa Dekoracyjnego i Wzornictwa (pod kierunkiem Wiktora Gosienieckiego), Wydział Grafiki i Introligatorstwa (Jan Wroniecki), Wydział Ceramiki (Stanisław Jagmin, Rudolf Krzywiec), Wydział Rzeźby w Metalu, Brązownictwa i Jubilerstwa (Jan Wysocki), Wydział Tekstylny (Władysław Roguski) oraz Wydział Architektury Wnętrz. W 1929 roku kadra oraz uczniowie poznańskiej Szkoły Zdobniczej wzięli udział w Powszechnej Wystawie Krajowej, prezentując swoje prace w Dziale Sztuki, a także w innych częściach ekspozycyjnych PWK.

1938–1939: Państwowy Instytut Sztuk Plastycznych w Poznaniu[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie Rozporządzenia Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 1 czerwca 1937 roku Państwowa Szkoła Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego została przemianowana na Państwowy Instytut Sztuk Plastycznych. Nauka w instytucie trwała pięć lat i była podzielona na roczne kursy na Wydziale Ogólnym i wydziałach specjalnych – okres zajęć dydaktycznych na każdym wydziale zaczynał się 10 września i kończył 20 czerwca. W tych latach Instytut zatrudniał w sumie 40 pracowników, 23 nauczycieli i instruktorów, 12 nauczycieli przedmiotów uzupełniających i 4 osoby personelu administracyjnego, natomiast uczniowie dzielili się na zwyczajnych i nadzwyczajnych, zależnie od uzyskanego wcześniej wykształcenia. W ramach działań Instytutu otwarto publiczną salę rysunków z kursem rysunku, a głównym zadaniem Instytutu było „przygotowanie artystyczne i techniczne pracowników przemysłu artystycznego i rękodzieła do samodzielnej twórczej pracy w przeróżnych gałęziach tej dziedziny”[4].

1946–1996: Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych[edytuj | edytuj kod]

Po otrzymaniu przez Jana Wronieckiego po wojnie pozwolenia na powołanie wyższej uczelni artystycznej w Poznaniu Instytut przekształcony został w Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych z wydziałami Malarstwa i Grafiki oraz Sztuki Wnętrza i Rzeźby. W latach 50. obostrzenia władz sprawiły, że w poznańskiej szkole zlikwidowano malarstwo, grafikę i tkactwo, a głównymi dyscyplinami stały się meblarstwo z architekturą wnętrz. Po odwilży szkoła przeniosła się do budynku Starostwa Krajowego, który do dzisiaj należy do kompleksu Uniwersytetu Artystycznego (główny budynek A). Zaczęły powstawać galerie sztuki ściśle związane z uczelnią, m.in. Akumulatory 2. Galerie były aktywne przez całe lata 80. i 90.

Od 1996: Akademia Sztuk Pięknych i Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu[edytuj | edytuj kod]

W 1996 roku Szkoła uzyskała status Akademii Sztuk Pięknych, a w 2010 roku status Uniwersytetu Artystycznego.

W 2013 zakończono modernizację gmachu głównego, zmieniając barwę elewacji na piaskowy (z funkcjonującego wiele lat zielonego). Przywrócono (na podstawie starych zdjęć) detale, m.in. dwa orły nad wejściem i stojące na filarach alegorie przemysłu i rolnictwa: Cybelię i Cererę[5]. Obiekt został zwycięzcą konkursu Fasada Roku 2012 w kategorii Budynek po renowacji[6]

W 2016 otwarto nowy budynek dydaktyczny (B) mieszczący pracownie, studia telewizyjne i filmowe, pracownie tworzyw sztucznych wraz z lakiernią (pierwsze w Polsce akademickie pomieszczenia, gdzie studenci mogą pracować z żywicami), nowocześnie wyposażoną i dostępną dla studentów drukarnię oraz przestrzeń wystawienniczą w Atrium. Atrium jest także miejscem, gdzie odbywają się najważniejsze uroczystości uniwersyteckie, wykłady, koncerty czy spektakle. Wyposażono je w nowoczesny system oświetleniowy i nagłaśniający, m.in. w tzw. prysznice akustyczne kierujące dźwięk punktowo, do osób stojących pod nimi[7].

Uczelnia posiada w sumie 6 budynków dydaktycznych zlokalizowanych w ścisłym centrum miasta. W 2020 i 2021 planowane jest otwarcie kolejnych obiektów przy ul. Szyperskiej oraz przy ul. Mielżyńskiego. Do uniwersytetu należy także dom plenerowy w Skokach.

Od października 2016 roku działa pięć galerii uczelnianych stworzonych we współpracy z Miastem Poznaniem: Galeria Duża Scena UAP, Galeria Mała Scena UAP, Galeria Curators’LAB, Galeria Design i Galeria R20 (obecnie Galeria Scena Otwarta). W 2020 dołączyła do nich galeria Wydziału Malarstwa i Rysunku UAP – Galeria Szewska 16. W Miejskich Galeriach UAP organizowane są wystawy przede wszystkim studentów, absolwentów oraz kadry Uniwersytetu, a także warsztaty zarówno dla dzieci, jak i dorosłych.

Absolwenci[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.

Wykładowcy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Wykładowcy Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

W ramach uczelni działają następujące wydziały[8]:

  • Wydział Animacji
  • Wydział Architektury i Wzornictwa
  • Wydział Architektury Wnętrz i Scenografii
  • Wydział Edukacji Artystycznej i Kuratorstwa
  • Wydział Fotografii
  • Wydział Grafiki i Komunikacji Wizualnej
  • Wydział Komunikacji Multimedialnej
  • Wydział Malarstwa i Rysunku
  • Wydział Rzeźby
  • Wydział Sztuki Mediów

Doktorzy honoris causa[edytuj | edytuj kod]

Doktorami honoris causa Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu są[9]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. About UAP.
  2. http://bip.uap.edu.pl/stan-zatrudnienia-i-liczba-studiujacych-w-uap/.
  3. Uczelnia. Władze (pol.). [dostęp 2016-09-22].
  4. a b Państwowy Instytut Sztuk Plastycznych w Poznaniu (1938–1939) pod kierunkiem Lucjana Kintopfa, [w:] Jarosław Mulczyński, Poznańska Zdobnicza. Historia Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu w latach 1919–1939, Poznań: Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu, 2009, s. 126, ISBN 978-83-88400-45-2.
  5. Monika Kaczyńska, Rewitalizacja przywraca dawną świetność lub zmienia teren, w: Głos Wielkopolski, 23-24.11.2013, s. 17.
  6. Konkurs Fasada Roku 2014 w decydującej fazie!, w: Renowacje i Zabytki, nr 2(54)/2015, s. 15, ISSN 1643-2029.
  7. Paulina Rezmer, Szklany dom z akustycznym prysznicem dla UAP, w: Głos Wielkopolski, 4.3.2016, s. 11.
  8. Wydziały Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu [dostęp: 28. 03. 2018].
  9. Doktorzy Honoris Causa [dostęp 2018-04-16].