Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uniwersytet Artystyczny
w Poznaniu
University of the Arts Poznań[1]
Siedziba przy Alejach Marcinkowskiego 29
Siedziba przy Alejach Marcinkowskiego 29
Data założenia 1919
Państwo  Polska
Adres Aleje Karola Marcinkowskiego 29
60-967 Poznań
Liczba studentów 1 444[2]
Rektor prof. dr hab. Wojciech Hora[3]
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Uniwersytet Artystycznyw Poznaniu
Uniwersytet Artystyczny
w Poznaniu
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Uniwersytet Artystycznyw Poznaniu
Uniwersytet Artystyczny
w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Uniwersytet Artystycznyw Poznaniu
Uniwersytet Artystyczny
w Poznaniu
Ziemia52°24′36,30″N 16°55′43,91″E/52,410083 16,928864
Strona internetowa

Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu – uczelnia artystyczna w Poznaniu powstała w 1919 roku jako Państwowa Szkoła Sztuki Zdobniczej.

Gmach główny uczelni, mieszczący rektorat, znajduje się w centrum miasta na rogu ulic Marcinkowskiego i Janiny Lewandowskiej w budynku przedwojennego Starostwa Krajowego w Poznaniu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

1919-1938: Szkoła Zdobnicza i Państwowa Szkoła Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu[edytuj | edytuj kod]

1 listopada 1919 roku po wieloletnich staraniach podnoszonych jeszcze w czasach zaborów otwarto w Poznaniu Państwową Szkołę Sztuk Zdobniczych. W 1921 roku Szkoła Zdobnicza została upaństwowiona i zaczęła funkcjonować pod nazwą Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego. W latach 1919-1925 Szkoła realizowała program edukacyjny związany przede wszystkim z rzemiosłem i przemysłem artystycznym oraz malarstwem[4]. W roku akademickim 1927/28 otwarto nowy Wydział Architektury Wnętrz. Od roku 1927 w Szkole funkcjonowało sześć wydziałów: Wydział Malarstwa Dekoracyjnego i Wzornictwa (pod kierunkiem Wiktora Gosienieckiego), Wydział Grafiki i Introligatorstwa (Jan Wroniecki), Wydział Ceramiki (Stanisław Jagmin, Rudolf Krzywiec), Wydział Rzeźby w Metalu, Brązownictwa i Jubilerstwa (Jan Wysocki), Wydział Tekstylny (Władysław Roguski) oraz Wydział Architektury Wnętrz. W 1929 roku kadra oraz uczniowie poznańskiej Szkoły Zdobniczej wzięli udział w Powszechnej Wystawie Krajowej, prezentując swoje prace w Dziale Sztuki, a także w innych częściach ekspozycyjnych PWK.

1938-1939: Państwowy Instytut Sztuk Plastycznych w Poznaniu[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie Rozporządzenia Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 1 czerwca 1937 roku Państwowa Szkoła Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego została przemianowana na Państwowy Instytut Sztuk Plastycznych. Nauka w instytucie trwała pięć lat i była podzielona na roczne kursy na Wydziale Ogólnym i wydziałach specjalnych - okres zajęć dydaktycznych na każdym wydziale zaczynał się 10 września i kończył 20 czerwca. W tych latach Instytut zatrudniał w sumie 40 pracowników, 23 nauczycieli i instruktorów, 12 nauczycieli przedmiotów uzupełniających i 4 osoby personelu administracyjnego, natomiast uczniowie dzielili się na zwyczajnych i nadzwyczajnych, zależnie od uzyskanego wcześniej wykształcenia. W ramach działań Instytutu otwarto publiczną salę rysunków z kursem rysunku, a głównym zadaniem Instytutu było „przygotowanie artystyczne i techniczne pracowników przemysłu artystycznego i rękodzieła do samodzielnej twórczej pracy w przeróżnych gałęziach tej dziedziny”[4].

1946-1996: Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych[edytuj | edytuj kod]

Po otrzymaniu przez Jana Wronieckiego po wojnie pozwolenia na powołanie wyższej uczelni artystycznej w Poznaniu Instytut przekształcony został w Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych z wydziałami Malarstwa i Grafiki oraz Sztuki Wnętrza i Rzeźby. W latach 50-tych obostrzenia władz sprawiły, że w poznańskiej szkole zlikwidowano malarstwo, grafikę i tkactwo, a głównymi dyscyplinami stały się meblarstwo z architekturą wnętrz. Po odwilży szkoła przeniosła się do budynku Starostwa Krajowego, który do dzisiaj należy do kompleksu Uniwersytetu Artystycznego. Zaczęły powstawać galerie sztuki ściśle związane z uczelnią, m.in. Akumulatory 2. Galerie były aktywne przez całe lata 80. i 90.

Od 1996: Akademia Sztuk Pięknych i Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu[edytuj | edytuj kod]

W 1996 roku Szkoła uzyskała status Akademii Sztuk Pięknych, a w 2010 roku status Uniwersytetu Artystycznego.

W 2013 zakończono rewitalizację gmachu głównego, zmieniając barwę elewacji na piaskowy (z funkcjonującego wiele lat zielonego). Przywrócono (na podstawie starych zdjęć) detale, m.in. dwa orły nad wejściem i stojące na filarach alegorie przemysłu i rolnictwa: Cybelię i Cererę[5].

W 2016 otwarto nowy budynek dydaktyczny, mieszczący pracownie, studia telewizyjne i filmowe, pracownie tworzyw sztucznych wraz z lakiernią (pierwsze w Polsce akademickie pomieszczenia, gdzie studenci mogą pracować z żywicami), drukarnię oraz przestrzeń wystawienniczą w holu. Hol wyposażono w tzw. prysznice akustyczne kierujące dźwięk punktowo, do osób stojących pod nimi[6].

Od października 2016 roku otwarto pięć galerii uczelnianych: Dużą Scenę UAP, Małą Scenę UAP, Galerię CURATORS’ Lab, Galerię Design i Galerię R20. W Miejskich Galeriach UAP organizowane są wystawy przede wszystkim studentów, absolwentów oraz kadry Uniwersytetu, a także warsztaty zarówno dla dzieci jak i dorosłych.

Absolwenci[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.

Wykładowcy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Wykładowcy Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

W ramach uczelni działają następujące wydziały[7]:

    • Wydział Animacji
    • Wydział Architektury i Wzornictwa
    • Wydział Architektury Wnętrz i Scenografii
    • Wydział Edukacji Artystycznej i Kuratorstwa
    • Wydział Grafiki i Komunikacji Wizualnej
    • Wydział Komunikacji Multimedialnej
    • Wydział Malarstwa i Rysunku
    • Wydział Rzeźby i Działań Przestrzennych

Artyści związani z uczelnią[edytuj | edytuj kod]

Doktorzy honoris causa[edytuj | edytuj kod]

Doktorami honoris causa Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu są[12]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. About UAP
  2. „Szkoły wyższe i ich finanse w 2011 r.”, s. 117, 2012. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1506-2163 (pol.). 
  3. UCZELNIA_WŁADZE (pol.). [dostęp 2016-09-22].
  4. a b Państwowy Instytut Sztuk Plastycznych w Poznaniu (1938-1939) pod kierunkiem Lucjana Kintopfa [w:] Jarosław Mulczyński, Poznańska Zdobnicza. Historia Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu w latach 1919-1939, Poznań: Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu, 2009, s. 126, ISBN 978-83-88400-45-2.
  5. Monika Kaczyńska, Rewitalizacja przywraca dawną świetność lub zmienia teren, w: Głos Wielkopolski, 23-24.11.2013, s.17
  6. Paulina Rezmer, Szklany dom z akustycznym prysznicem dla UAP, w: Głos Wielkopolski, 4.3.2016, s.11
  7. Wydziały Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu [dostęp: 28. 03. 2018].
  8. Artyści plastycy okręgu warszawskiego ZPAP 1945-1970. Słownik biograficzny. Warszawa: Okręg Warszawski ZPAP, 1972.
  9. Anna Rudzka: Kalendarium życia Józefa Gosławskiego. W: Anna Rudzka: Józef Gosławski. Rzeźby, monety, medale. Wyd. 1. Warszawa: Alegoria, 2009, s. 62-63. ISBN 978-83-62248-00-1.
  10. dr Małgorzata Kopczyńska-Matusewicz (pol.). Akademia Sztuki w Szczecinie. [dostęp 2015-03-23].
  11. Zmarł malarz Henryk Musiałowicz (pol.). Dzieje.pl, 26-02-2015. [dostęp 2015-03-23].
  12. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Doktorzy Honoris Causa [dostęp 2018-04-16].