Andrzej Ornat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Ornat
Data i miejsce urodzenia

16 września 1946
Garwolin

Minister-członek Rady Ministrów
Okres

od 9 października 1982
do 12 listopada 1985

Przynależność polityczna

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Andrzej Ornat (ur. 16 września 1946 w Garwolinie) – polski działacz polityczny i harcerski, minister-członek Rady Ministrów w latach 1982–1985.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Henryka i Stanisławy. Uzyskał wykształcenie wyższe pedagogiczne, w 1977 ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1966–1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, a następnie był członkiem Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej.

Pracował jako nauczyciel szkoły podstawowej w Zagórzu (1964–1967), następnie w aparacie organizacyjnym Związku Harcerstwa Polskiego, był m.in. zastępcą komendanta i komendantem hufca ZHP w Garwolinie (komendantem 1968–1971), zastępcą komendanta i komendantem Chorągwi Mazowieckiej (komendantem w latach 1974–1975), kierownikiem Wydziału Organizacyjnego Głównej Kwatery ZHP. Radny Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy (1973-1976) oraz członek Warszawskiej Komisji Rewizyjnej PZPR (od 1975). W latach 1979–1980 pełnił funkcję zastępcy naczelnika, a 1980–1982 naczelnika ZHP. Był jedną z czołowych postaci instruktorów z mianowania partyjnego zwalczających przemiany w harcerstwie w latach 80., odpowiedzialny m.in. za zwalczanie Kręgu Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego.

Od lipca 1982 do listopada 1985 był ministrem-członek Rady Ministrów ds. młodzieży i sekretarzem Komitetu Rady Ministrów ds. Młodzieży. Był także przewodniczącym Krajowej Rady Ochotniczych Hufców Pracy. W latach 1981–1986 członek Komitetu Centralnego PZPR oraz przewodniczący Komisji Młodzieżowej KC PZPR, od 1986 był ostatnim I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Siedlcach (do 1990). W 1983 wybrany w skład Prezydium Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W latach 1983–1988 członek Prezydium Rady Obywatelskiej Budowy Pomnika Szpitala Centrum Zdrowia Matki Polki[1].

W styczniu 1990 wszedł w skład Rady Naczelnej Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej.

Ukończył podyplomowe studia w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie i w Wyższej Szkole Zarządzania i Marketingu w Warszawie.

W latach 1990–1993 kierownik CSH i Black & Decker. Potem w strukturach Grupy Swarzędz jako członek zarządu, dyrektor zarządzający, wiceprezes zarządu Swarzędz Market oraz wiceprezes zarządu Swarzędz Meble (w latach 2003–2005).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Dziennik Łódzki", nr 104 (10320), 27-29 maja 1983, s. 5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 950.
  • Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Warszawa 1991.
  • Katalog IPN