Stefan Sawicki (literaturoznawca)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Sawicki
Data i miejsce urodzenia 8 lutego 1927
Brześć
Zawód teoretyk i historyk literatury
Narodowość polska
Tytuł naukowy prof. dr hab. nauk filologicznych
Alma Mater Katolicki Uniwersytet Lubelski
Wydział Wydział Nauk Humanistycznych
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia PolskiKrzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Pro Ecclesia et Pontifice

Stefan Sawicki (ur. 8 lutego 1927 w Brześciu n. Bugiem) – teoretyk i historyk literatury, emerytowany profesor zwyczajny KUL.

Życiorys[edytuj]

Absolwent Liceum im. Stanisława Staszica w Lublinie. Studia polonistyczne (1946-1951) w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i Uniwersytecie Jagiellońskim m.in. pod kierunkiem Juliusza Kleinera i Konrada Górskiego. Doktorat 1960 i habilitacja 1968 w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1972 roku uzyskał tytuł profesora z zakresu nauk humanistycznych.

Od 1951 aż do przejścia na emeryturę w r. 1999 był pracownikiem KUL. Kierownik Zakładu Badań nad Literaturą Religijną (1960-1971), Katedry Historii Literatury Polskiej (1968-1976), Katedry Teorii Literatury KUL (1976-1999), twórca i kierownik Zakładu Badań nad Twórczością Cypriana Norwida (od 1985), prorektor KUL (1971-1983), Sekretarz Generalny (1968-1971) i prezes Towarzystwa Naukowego KUL (1989-1998). Redaktor naczelny pisma „Studia Norwidiana”, członek Komitetu Redakcyjnego Encyklopedii Katolickiej (1973-1983). Członek Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaciół KUL (1975-1990); wiceprzewodniczący Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej PAN (1990-1993); członek Centralnej Komisji ds. Tutułu Naukowego i Stopni Naukowych (1991-1993); członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności (od 1993), Lubelskiego Towarzystwa Naukowego, Towarzystwa Naukowego KUL, Inklings-Gesellschaft für Literatur und Ästhetik (RFN) oraz Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W latach 1981-1983 członek Rady Społecznej przy Prymasie Polski, a w 1980-1990 członek Rady Naukowej Episkopatu Polski. Laureat Nagrody im. Ks. I. Radziszewskiego w 2000 za za wybitne osiągnięcia naukowe w duchu humanizmu chrześcijańskiego"[1]. W czerwcu 2015 r. został odznaczony papieskim krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice – jednym z najwyższych odznaczeń Stolicy Apostolskiej, przyznawanym za szczególne zaangażowanie na rzecz Kościoła[2].

Zainteresowania naukowe Stefana Sawickiego obejmują zagadnienia z zakresu historii i teorii literatury oraz metodologii badań literackich, takie jak wersologia, semantyka, genologia, analiza oraz interpretacja tekstu literackiego, relacja literatury wobec religii i aksjologiczne aspekty literatury. Szczególne miejsce w działalności naukowej Stefana Sawickiego zajmuje twórczość Cypriana Norwida, której poświęcił szereg prac, a ponadto powołał do istnienia czasopismo "Studia Norwidiana" (1983) i Zakład (obecnie Ośrodek) Badań nad Twórczością Cypriana Norwida (1985) oraz zainicjował nową edycję dzieł wszystkich pisarza.

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Początki syntezy historycznoliterackiej w Polsce, Warszawa 1969.
  • Nowela, opowiadanie, gawęda. Interpretacje małych form narracyjnych, red. K. Bartoszyński, M. Jasińska-Wojtkowska, S. Sawicki, Warszawa 1974, 1979.
  • Verbum (1934-1939). Pismo i środowisko, oprac. M. Błońska, M. Kunowska-Porębna, S. Sawicki, t. 1-2, Lublin 1976.
  • Z pogranicza literatury i religii, Lublin 1978, 1979.
  • Poetyka, interpretacja, sacrum, Warszawa 1981.
  • Das Ethos der polnischen Literatur, München 1982.
  • Sacrum w literaturze, red. J. Gotfryd, M. Jasińska-Wojtkowska, S. Sawicki, Lublin 1983.
  • Polska liryka religijna, red. S. Sawicki, P. Nowaczyński, Lublin 1983.
  • O wartościowaniu w badaniach literackich. Studa, red. S. Sawicki, w. Panas, Lublin 1986.
  • Biblia a literatura, red. S. Sawicki, J. Gotfryd, Lublin 1986.
  • Chrześcijańskie wartości poezji Norwida, Lublin 1986.
  • Norwida walka z formą, Warszawa 1986.
  • Norwid C. K., Wiersze, wybór, wstęp i koment. S. Sawicki, Lublin 1991.
  • Problematyka aksjologiczna w nauce o literaturze, red. S. Sawicki, A. Tyszczyk, Lublin 1992.
  • Wartość - Sacrum - Norwid, Lublin 1994.
  • Norwid C. K., Promethidion: rzecz w dwóch dialogach z epilogiem, wstęp i oprac. S. Sawicki, Kraków 1997.
  • ...Quo magis veritas propagetur, Toruń 2010.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]