Steve McClaren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Steve McClaren
Ilustracja
Imię i nazwisko Stephen McClaren
Data i miejsce
urodzenia
3 maja 1961
Fulford, York, Anglia
Pozycja pomocnik
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1979–1985
1985–1988
1987
1988–1989
1989–1992
Hull City
Derby County
Lincoln City (wyp.)
Bristol City
Oxford United
Ogólnie
178 (16)
25 (0)
8 (0)
61 (2)
33 (0)
305 (18)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1992–1995
1995–1999
1999–2001
2001–2006
2001–2006
2006–2007
2008–2010
2010–2011
2011
2012–2013
2013–2015
2015–2016
2016–2017
Oxford United, rezerwy
Derby County, asystent
Manchester United, asystent
Middlesbrough
 Anglia, asystent
 Anglia
Twente Enschede
VfL Wolfsburg
Nottingham Forest
Twente Enschede
Derby County
Newcastle United
Derby County

Stephen „Steve” McClaren (ur. 3 maja 1961 w Yorku) – angielski trener piłkarski i były piłkarz.

Jako zawodnik występował w klubach niższych lig. Był środkowym pomocnikiem Hull City, Derby County, Lincoln City, Bristol City i Oxford United. Sportową przygodę zakończył w wieku dwudziestu siedmiu lat z powodu kontuzji.

Szkoleniowe umiejętności zdobywał u boku Jima Smitha (1995-1999), Alexa Fergusona (1999-2001) i Svena-Görana Erikssona (2001-2006). Z pierwszym w sezonie 1995-1996 wywalczył awans do Premiership, z drugim – mistrzostwo i Puchar Anglii oraz Puchar Mistrzów (1999), z ostatnim zaś brał udział w Mundialach 2002 (ćwierćfinał) i 2006 (ćwierćfinał) oraz Euro 2004 (ćwierćfinał).

Pierwszą samodzielną pracę trenerską rozpoczął w czerwcu 2001 roku, kiedy został szkoleniowcem Middlesbrough FC. Przez pierwsze trzy sezony zespół udanie bronił się przed spadkiem z ligi. W 2004 roku zdobył Puchar Ligi Angielskiej i był to początek metamorfozy klubu. Na finiszu rozgrywek 2004-2005 Middlesbrough zajęło siódme miejsce, gwarantujące start w europejskich pucharach. Podopieczni McClarena, wśród których najważniejsze role odgrywali: bramkarz Mark Schwarzer, doświadczony obrońca Gareth Southgate, pomocnik Stewart Downing oraz napastnicy Mark Viduka i Massimo Maccarone, byli jedną z większych niespodzianek Pucharu UEFA 2005-2006. Po wyeliminowaniu m.in. VfB Stuttgart, Romy, FC Basel i Steauy Bukareszt 10 maja na stadionie w Eindhoven po raz pierwszy w historii zagrali w finale tych rozgrywek z Sevillą FC. Po golach Luísa Fabiano, Frédérica Kanouté i dwóch Enzo Mareski przegrali 0:4 i był to ostatni mecz McClarena w roli szkoleniowca Middlesbrough.

Po Mundialu 2006, w wieku 45 lat, zastąpił Erikssona na stanowisku selekcjonera reprezentacji Anglii. Jednak jego podopieczni, wśród których zjadowali się wówczas m.in. Frank Lampard, Steven Gerrard, Michael Owen, Wayne Rooney i David Beckham, w grupie eliminacyjnej do Euro 2008 zajęli dopiero trzecie miejsce za Chorwacją i Rosją i po raz pierwszy od 1994 roku nie zakwalifikowali się do międzynarodowego turnieju. Do słabych wyników w spotkaniach kwalifikacyjnych (0:2 i 2:3 z Chorwacją, 1:2 z Rosją, po 0:0 z Izraelem i Macedonią) dołożyły się również przegrane w prestiżowych meczach towarzyskich, z Niemcami (1:2) i Hiszpanią (0:1). W sumie McClaren prowadził reprezentację w 18 spotkaniach, zanotował 9 zwycięstw, 4 remisy i 5 porażek. Dzień po decydującym o awansie (Anglikom wystarczał remis) meczu z Chorwacją (2:3 w Londynie) otrzymał wymówienie.

Komentatorzy podkreślali, że głównymi przyczynami nieudanej kadencji najmłodszego w historii reprezentacji Anglii selekcjonera były: spadek formy dotychczasowych liderów drużyny Lamparda i Gerrarda, którym McClaren konsekwentnie ufał[1]; przedwczesna rezygnacja z usług Davida Beckhama, a następnie, po kilku porażkach w eliminacjach, powrót byłego kapitana do kadry wymuszony głównie przez dziennikarzy i kibiców, co poważnie nadwyrężyło autorytet selekcjonera[2]; kłopoty z obsadą bramkarza: najpierw bezkrytyczne stawianie na popełniającego błędy Paula Robinsona, a następnie, w decydującym o awansie meczu, zamienienie go na mającego na swoim koncie jedem mecz w kadrze Scotta Carsona, który walnie przyczynił się do porażki z Chorwacją; eksperymenty taktyczne (McClaren na pewien czas powrócił do odstawionego w 1999 roku systemu 1-3-5-2), a także uległy charakter samego trenera, który nie potrafił przeciwstawić się coraz bardziej agresywnym mediom, nazywającym go „McClownem” lub „Myszką Miki[3]”.

Do pracy szkoleniowej powrócił w czerwcu 2008 roku. Został trenerem grającego w holenderskiej Eredivisie Twente Enschede. Na zakończenie sezonu 2008-2009 zdobył z tym klubem wicemistrzostwo Holandii. Rok później sięgnął zaś po pierwsze w historii Twente mistrzostwo kraju.

Kilka dni po tym sukcesie, przyjął propozycję prowadzenia VfL Wolfsburg. 7 lutego 2011 roku został zwolniony z funkcji trenera VfL Wolfsburg.

13 czerwca 2011 został trenerem Nottingham Forest podpisując trzyletni kontrakt.[4] Po dziesiątej kolejce ligowej zrezygnował z posady trenera Nottingham Forest.

5 stycznia 2012 objął stanowisko trenera w Twente Enschede, zastępując Co Adriaanse.

We wrześniu 2013 roku został nowym trenerem Derby County, po tym jak zwolniono Nigela Clougha[5].

10 czerwca 2015 został trenerem Newcastle United. 11 marca 2016 został zwolniony z klubu.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj]

  • Puchar Ligi Angielskiej 2004, finał Pucharu UEFA 2006 oraz 1/8 finału Pucharu UEFA 2005 z Middlesbrough
  • mistrzostwo Holandii 2010 i wicemistrzostwo Holandii 2009 z Twente Enschede

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy