Szkoła Podchorążych Broni Pancernej
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie |
1940 |
Rozformowanie |
1947 |
Dowódcy | |
Pierwszy |
kpt. Marian Włodzimierz Żebrowski |
Ostatni |
mjr Tadeusz Poliszewski |
Organizacja | |
Dyslokacja |
Francja; Wielka Brytania |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk |
Szkoła Podchorążych Broni Pancernej – szkolna jednostka pancerna Polskich Sił Zbrojnych.
We Francji
[edytuj | edytuj kod]Szkoła Podchorążyoh Broni Pancernej w Ohateau de St. Esteve rozpoczęła swą działalność w marcu 1940. Pierwszy trzymiesięczny kurs objął 42 uczniów. Absolwenci kursu uzyskali tytuły podchorążych i awanse podoficerskie.
Komenda szkoły
- komendant - kpt. Marian Włodzimierz Żebrowski
- dyrektor nauk - kpt. Jan Hodoń
Po promocji Szkoła Podchorążych została przeniesiona do Cairanne i utworzono Batalion Szkolny Broni Pancernej. W jego skład weszły dwie kompanie szkolne po ok. 90 uczniów. Skład jednej kompania stanowili żołnierze z pełną maturą, w drugiej - z małą.
Dowództwo batalionu
- dowódca (komendant) - mjr Mieczysław Poniatowski
- dyrektor nauk - kpt. Jan Hadoń.
- dowódca kompanii - kpt. Roman Gilewski i
- dowódca kompanii - kpt. Aleksander Kruciński\
. 19 czerwca 1940 r. w porcie St. Jean-de-Luz szkoła załadowana została na statki i po kilku godzinach przybyła do portu Plymouth.
W Wielkiej Brytanii
[edytuj | edytuj kod]Powstała we Francji szkoła przybyła 24 czerwca 1940 r. do portu Plymouth w Wielkiej Brytanii. Początkowo została dyslokowana w Crawford w Szkocji. Tu w listopadzie został ukkończony kurs rozpoczęty we Francji. szkoliło się ok. 180 podchorążych. Tak we Francji jak i w Szkocji zajęcia były przeważnie tylko teoretyczne, gdyż czołgów szkolnych nie było. Sprzęt szkolny w Szkocji stanowiły 2 samochody ciężarowe, 2 motocykle i 2 ciągniki Cheni1ette. Po ukończeniu kursu podchorążowie otrzymali przydziały do jednostek liniowych, gdzie odbyli praktykę na sprzęcie i otrzymali stopnie oficerskie. Dalsze kursy Szkoły Podchorążych zostały czasowo przerwane.
Kadra szkoły
- komendant szkoły - mjr Mieczysław Poniatowski
- dyrektor nauk - kpt. Jan Hodoń
- dowódca 1 kompanii - kpt. Roman Gilewski
- dowódca 2 kompanii - kpt. Aleksander Kruciński
Szkołą podchorążych w ramach Centrum
[edytuj | edytuj kod]Szkołę odtworzono w strukturach Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego. Pierwszy kurs zrealizowano jeszcze w 1944 r. Przeznaczony był wyłącznie przez żołnierzy 1 Dywizji Pancernej, którzy mieli za sobą doświadczenia bojowe. Kurs ukończyło 30 podchorążych. na kolejnych kursach szkolono szeregowyoh z cenzusem, Polaków z armii niemieckiej. Szkolenie trwało osiem miesięcy i podzielone było na pięć okresów. W sumie dawało to 1408 godzin szkoleniowych. Od grudnia 1944 do 1 marca 1946, szkołę wypuściło osiem promocji.
Kadra szkoły
- komendant szkoły - mjr Tadeusz Poliszewski
Komendanci poszczególnych klas:
- por. K. Urbanowicz
- por. J. Strycharczyk
- por. K. Rządkowski
- por. A. Namitkiewicz
- por. J Politowski
- rtm. T. Biały
- por. E. Blajda
- por. J. Klukowski
- por. R Andruszkiewicz
- por. J. Porczyński
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Marian Żebrowski - "Zarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947". Zarząd Zrzeszenia Kół Oddz. Broni Pancernej. Londyn 1971
- Zbigniew Lalak: Broń pancerna w PSZ 1939-1945. Warsaw: Pegaz-Bis : O.K. Media, 2004. ISBN 83-922002-0-9.