Thiago Cionek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Thiago Cionek
Ilustracja
Thiago Cionek (2018)
Pełne imię i nazwisko Thiago Rangel Cionek
Data i miejsce urodzenia 21 kwietnia 1986
Kurytyba, Brazylia
Wzrost 184 cm
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub SPAL
Numer w klubie 4
Kariera juniorska
Lata Klub
Vila Hauer
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2005–2006 Cuiabá
2007 Bragança 2 (1)
2007–2008 CRB 1 (0)
2008–2012 Jagiellonia Białystok 91 (3)
2012–2014 Padova 31 (0)
2013–2014 Modena (wyp.) 33 (1)
2014–2016 Modena 51 (1)
2016–2018 Palermo 50 (1)
2018– SPAL 15 (1)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2014–  Polska 20 (0)
  1. Aktualne na: 13 maja 2018.
  2. Aktualne na: 19 czerwca 2018.

Thiago Rangel Cionek (ur. 21 kwietnia 1986 w Kurytybie) – brazylijski piłkarz polskiego pochodzenia występujący na pozycji obrońcy we włoskim klubie SPAL oraz w reprezentacji Polski. Wychowanek Vila Hauer, występował także w takich klubach jak Cuiabá, Bragança, CRB, Jagiellonia Białystok, Padova, Modena, Palermo oraz SPAL. Zdobywca Pucharu Polski i Superpucharu Ekstraklasy. Od 2011 oprócz obywatelstwa rodzimej Brazylii, posiada także obywatelstwo polskie[1]. Uczestnik Mistrzostw Europy 2016 oraz Mistrzostw Świata 2018.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Cionek rozpoczął swoją karierę w juniorskim zespole Vila Hauer Esporte Clube, skąd w 2005 przeniósł się do czwartoligowego wówczas klubu Cuiabá[2]. Następnie na początku 2007 przeniósł się do portugalskiego trzecioligowca, GD Bragança, zaś 18 marca 2007 podczas zremisowanego 1:1 spotkania z Moreirense zadebiutował w nowych barwach, zdobywając zarazem swoją pierwszą bramkę[3]. W sumie w Portugalii rozegrał dwa spotkania, jednak jego klub spadł z ligi[4], dlatego też Cionek zdecydował się na powrót do Brazylii, gdzie związał się z drugoligowym CRB[2]. Latem 2008 opuścił zespół, który zajmował wówczas ostatnie miejsce w lidze[4], i powrócił do Europy. Początkowo trafił na testy do włoskich Chievo i Atalanty, a następnie jego umiejętności sprawdzał Lech Poznań[5].

Jagiellonia Białystok[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec czerwca 2008 trafił na testy do Jagiellonii Białystok[6]. Trzy tygodnie później, 20 lipca, podpisał z klubem trzyletni kontrakt, w którym jednak zawarto klauzulę umożliwiającą rozwiązanie go po roku[7]. Początkowo Cionek miał problemy z uzyskaniem pozwolenia na pracę[8], przez co w nowych barwach zadebiutował dopiero 2 września podczas wygranego 4:1 spotkania Pucharu Ekstraklasy z ŁKS-em Łódź, w którym zdobył także swoją pierwszą bramkę dla Jagiellonii[9]. Dziesięć dni później zadebiutował w Ekstraklasie, wychodząc w podstawowym składzie na przegrane 0:1 spotkanie z ŁKS-em[10]. 8 maja 2009 w 34. minucie meczu z Lechią Gdańsk, Cionek zdobył swoją pierwszą bramkę w lidze. Chwilę potem, ciesząc się z bramki, za zdjęcie koszulki otrzymał drugą żółtą kartkę, a konsekwencji czerwoną i musiał opuścić boisko, zaś Jagiellonia przegrała to spotkanie 1:3[11]. 30 maja strzelił bramkę samobójczą w przegranym 0:2 spotkaniu z GKS-em Bełchatów[12]. Ostatecznie Jagiellonia zakończyła rozgrywki na 8. miejscu, a sam Cionek rozegrał w jej barwach w sumie 19 spotkań, zdobywając 2 bramki.

Pierwszy występ w sezonie 2009/10 zanotował 8 sierpnia 2009, zmieniając Igora Lewczuka w 89. minucie zremisowanego 1:1 meczu z GKS-em Bełchatów[13]. 19 kwietnia 2010 zdobył bramkę podczas przegranego 1:2 meczu z Legią Warszawa[14]. W trakcie całej kampanii Cionek rozegrał w sumie 32 spotkania i zdobył jednego gola, zaś Jagiellonia uplasowała się na 11. miejscu. Klub dotarł także do finału Pucharu Polski, w którym pokonał Pogoń Szczecin 1:0[15]. Sam jednak w meczu finałowym nie wystąpił z powodu przekroczenia limitu żółtych kartek[16].

Faul Cionka na Arturze Sobiechu, po którym ukarany został czerwoną kartką oraz zawieszeniem

Przed rozpoczęciem kolejnych rozgrywek Cionek przedłużył swój kontrakt z Jagiellonią do 30 czerwca 2013[17]. Dzięki zdobyciu krajowego pucharu, Jagiellonia otrzymało prawo gry w 3. rundzie eliminacyjnej Ligi Europy, gdzie trafiła na grecki Aris FC[18]. 29 lipca 2010 klub przegrał z Arisem 1:2, zaś Cionek, dla którego był to debiut w europejskich pucharach, rozegrał pełne spotkanie[19]. 1 sierpnia Jagiellonia z Cionkiem w składzie wygrała 1:0 z Lechem Poznań i sięgnęła po Superpucharu Polski. 5 marca 2011, w 88. minucie zremisowanego 0:0 meczu z GKS-em Bełchatów, Cionek został wyrzucony z boiska po ujrzeniu dwóch żółtych kartek[20]. 10 maja ponownie został ukarany czerwoną kartką, tym razem z powodu brutalnego faulu na Arturze Sobiechu, który miał miejsce podczas przegranego 0:2 spotkania z Polonią Warszawa[21]. Dwa dni później Komisja Ligi ukarała go za to przewinienie trwającym sześć spotkań zawieszeniem[22]. Karę na zawodnika nałożyła także sama Jagiellonia, która nakazała Cionkowi zapłacić grzywnę w wysokości 15 tysięcy złotych, a także oddelegowała go do dziesięciogodzinnej pracy z młodzieżą[23]. Ostatecznie rozegrał on w trakcie całych rozgrywek 26 spotkań, a Jagiellonia znalazła się na 4. miejscu w tabeli Ekstraklasy.

Sezon 2011/12 Jagiellonia ponownie rozpoczęła od udziału w Lidze Europy. Tym razem odpadła w 1. rundzie eliminacyjnej po przegranym 1:2 dwumeczu z kazachskim Irtyszem Pawłodar. W obu spotkaniach Cionek grał przez pełne 90 minut[24][25]. 11 września w przegranym 2:3 spotkaniu z Polonią Warszawa strzelił bramkę samobójczą[26], a pięć dni później podczas przegranego 1:4 meczu z Lechem Poznań ponownie trafił do własnej siatki[27]. Trzeciego w sezonie gola samobójczego strzelił 11 listopada w przegranym 0:2 meczu ze Śląskiem Wrocław[28]. Pierwszą w trwających wówczas rozgrywkach bramkę dla Jagiellonii zdobył 23 marca 2012 w wygranym 4:1 spotkaniu z Widzewem Łódź[29]. Sezon zakończył z 32 występami na koncie oraz jednym golem, zaś Jagiellonia uplasowała się na 10. pozycji w tabeli.

Padova[edytuj | edytuj kod]

30 sierpnia 2012 podpisał trzyletni kontrakt z włoską Padovą[30]. W nowych barwach zadebiutował 3 września podczas przegranego 2:3 spotkania ligowego z Livorno, występując przez pełne 90 minut[31]. Przez cały sezon Cionek rozegrał w sumie 30 spotkań w Serie B, wszystkie w pełnym wymiarze czasowym, i zajął z zespołem 11. miejsce w lidze[32].

Modena[edytuj | edytuj kod]

2 września 2013 drugoligowa Modena poinformowała o rocznym wypożyczeniu Cionka[33]. Pierwszy mecz w barwach klubu rozegrał 5 października. Wówczas jego drużyna przegrała 1:2 z Empoli, zaś Cionek pojawił się na boisku w 29. minucie w miejsce Alessandro Potenzy[34]. Swoją pierwszą bramkę we Włoszech zdobył 8 marca 2014 podczas zremisowanego 2:2 spotkania z Padovą[35]. W sumie w trakcie sezonu wystąpił 31-krotnie, zdobywając jedną bramkę oraz awansując z klubem do baraży o awans do Serie A. Po sezonie Modena zdecydowała się wykupić Cionka, podpisując z nim trzyletni kontrakt.

Palermo[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2016 podpisał dwuipółletni kontrakt z Palermo[36]. W barwach klubu zadebiutował 3 kwietnia tego samego roku, wychodząc w podstawowym składzie i rozgrywając pełne 90 minut przegranego 1:3 ligowego spotkania z Chievo Werona[37]. Był to jego debiut w Serie A. Miejsce w składzie wywalczył sobie jednak dopiero pod koniec sezonu, notując za swoje występy pozytywne recenzje we włoskich mediach[38].

SPAL[edytuj | edytuj kod]

13 stycznia 2018 podpisał 2,5-letni kontrakt z występującą w Serie A, drużyną SPAL[39].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 2010, jeszcze przed otrzymaniem polskiego obywatelstwa, Cionek wyraził chęć gry w reprezentacji Polski[40]. 6 maja 2014 otrzymał pierwsze powołanie od selekcjonera Adama Nawałki[41], a siedem dni później zadebiutował w narodowych barwach, wychodząc w podstawowym składzie na zremisowane 0:0 towarzyskie spotkanie z Niemcami[42].

Pod koniec maja 2016 znalazł się w 23-osobowej kadrze powołanej na Mistrzostwa Europy 2016[43].

4 czerwca 2018 znalazł się w 23-osobowej kadrze powołanej na Mistrzostwa Świata 2018[44]. Podczas pierwszego meczu z Senegalem strzelił gola samobójczego[45].

Statystyki kariery klubowej[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 13 maja 2018)
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi Europa[a] Inne[b] Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Bragança 2006/07 Segunda Divisão 2 1 0 0 2 1
Ogólnie 2 1 0 0 0 0 0 0 0 0 2 1
CRB 2007 Série B 1 0 1 0
2008 Série B 0 0 0 0
Ogólnie 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0
Jagiellonia Białystok 2008/09 Ekstraklasa 12 1 2 0 5 1 19 2
2009/10 Ekstraklasa 27 1 5 0 32 1
2010/11 Ekstraklasa 21 0 3 0 1 0 1 0 26 0
2011/12 Ekstraklasa 29 1 1 0 2 0 32 1
2012/13 Ekstraklasa 2 0 0 0 2 0
Ogólnie 91 3 11 0 5 1 3 0 1 0 111 4
Padova 2012/13 Serie B 30 0 0 0 30 0
2013/14 Serie B 1 0 2 0 3 0
Ogólnie 31 0 2 0 0 0 0 0 0 0 33 0
Modena (wyp.) 2013/14 Serie B 33 1 0 0 33 1
Modena 2014/15 Serie B 36 1 3 0 39 1
2015/16 Serie B 15 0 2 0 17 0
Ogólnie 84 2 5 0 0 0 0 0 0 0 89 2
Palermo 2015/16 Serie A 5 0 0 0 5 0
2016/17 Serie A 29 0 1 0 30 0
2017/18 Serie B 16 1 2 0 18 1
Ogólnie 50 1 3 0 0 0 0 0 0 0 53 1
SPAL 2017/18 Serie A 15 1 0 0 15 1
Ogólnie 15 1 0 0 0 0 0 0 0 0 15 1
Ogólnie w karierze 274 8 21 0 5 1 3 0 1 0 304 9

Statystyki kariery reprezentacyjnej[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 19 czerwca 2018)
Reprezentacja Rok Występy Gole
Polska 2014 2 0
2015 2 0
2016 6 0
2017 6 0
2018 4 0
Ogólnie 20 0

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Jagiellonia Białystok[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Brazylii. Jego pradziadkowie, Agata Sykulska i Franciszek Cionek, byli Polakami, którzy przed I wojną światową opuścili ojczyznę i osiedlili się w Kurytybie[46]. We wrześniu 2009 złożył wniosek o przyznanie polskiego obywatelstwa[47], które uzyskał 3 października 2011[48][49].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Uwzględniono: Liga Europy UEFA – 3 (0)
  2. Uwzględniono: Superpuchar Polski – 1 (0)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Thiago Cionek - kim jest obrońca reprezentacji? (pol.). [dostęp 2018-06-17].
  2. a b Kim jest Thiago Cionek, przyszły reprezentant Polski w piłce nożnej? (pol.). Mowimyjak.pl, 21 kwietnia 2014. [dostęp 22 maja 2014].
  3. Bragança 1-1 Moreirense (port.). ForaDeJogo.net, 18 marca 2007. [dostęp 22 maja 2014].
  4. a b THIAGO Rangel Cionek (pol.). Jagiellonia.neostrada.pl. [dostęp 22 maja 2014].
  5. Łukasz Olkowicz, Piotr Wołosik: Thiago Cionek – kawał walecznego drania (pol.). Przegląd Sportowy, 18 kwietnia 2014. [dostęp 21 maja 2014].
  6. Brazylijczyk przyjechał na zgrupowanie Jagiellonii (pol.). 90minut.pl, 25 czerwca 2008. [dostęp 21 maja 2014].
  7. Thiago Rangel Cionek i Damir Kajosević w Jagiellonii (pol.). Piłka Nożna, 16 lipca 2008. [dostęp 21 maja 2014].
  8. Cionek i Kajosevic nie wystąpią w meczu z Cracovią (pol.). Jagiellonia.net, 23 lipca 2008. [dostęp 21 maja 2014].
  9. Szymon Mierzyński: PE: ŁKS Łódź - Jagiellonia Białystok 1:4 (pol.). SportoweFakty.pl, 3 września 2008. [dostęp 21 maja 2014].
  10. Piotr Ciesielski: ŁKS Łódź - Jagiellonia Białystok 1:0 (pol.). SportoweFakty.pl, 12 września 2008. [dostęp 21 maja 2014].
  11. Lechia Gdańsk - Jagiellonia Białystok 3:1. Głupota, prezenty i kolejna porażka (pol.). Jagiellonia.net, 8 maja 2009. [dostęp 21 maja 2014].
  12. Jagiellonia Białystok 0-2 GKS Bełchatów (pol.). 90minut.pl, 30 maja 2009. [dostęp 21 maja 2014].
  13. PGE GKS i Jagiellonia na remis (pol.). Interia.pl, 8 sierpnia 2009. [dostęp 21 maja 2014].
  14. Radosław Firlej: Legia lepsza od 'Jagi' (pol.). Legia Warszawa, 19 kwietnia 2010. [dostęp 21 maja 2014].
  15. Puchar Polski dla Jagiellonii! (pol.). Przegląd Sportowy, 22 maja 2010. [dostęp 21 maja 2014].
  16. Piotr Wołosik: Probierz: Na świętowanie jeszcze nie czas (pol.). Przegląd Sportowy, 20 maja 2010. [dostęp 21 maja 2014].
  17. Cionek przedłużył kontrakt z Jagiellonią (pol.). Eurosport/Onet.pl, 10 czerwca 2010. [dostęp 21 maja 2014].
  18. Piotr Wołosik: Grecy nie doceniają Jagiellonii (pol.). Przegląd Sportowy, 29 lipca 2010. [dostęp 21 maja 2014].
  19. Jagiellonia 1-2 Aris (ang.). UEFA, 29 lipca 2010. [dostęp 21 maja 2014].
  20. Bez bramek w Bełchatowie (pol.). 90minut.pl, 5 marca 2011. [dostęp 21 maja 2014].
  21. Ekstraklasa piłkarska - Polonia Warszawa - Jagiellonia 2:0 (pol.). TVP, 10 maja 2011. [dostęp 21 maja 2014].
  22. Cionek zawieszony na 6 meczów za brutalny faul! (pol.). SportoweFakty.pl, 12 maja 2011. [dostęp 21 maja 2014].
  23. Brutal z Jagi ukarany pracami społecznymi (pol.). Przegląd Sportowy, 12 maja 2011. [dostęp 21 maja 2014].
  24. Jagiellonia 1-0 Irtysh (ang.). UEFA, 30 czerwca 2011. [dostęp 21 maja 2014].
  25. Irtysh 2-0 Jagiellonia (ang.). UEFA, 7 lipca 2011. [dostęp 21 maja 2014].
  26. Żółto-czerwony szczyt tabeli (pol.). 90minut.pl, 11 września 2011. [dostęp 22 maja 2014].
  27. Zabójcze siedem minut Lecha (pol.). 90minut.pl, 16 września 2011. [dostęp 22 maja 2014].
  28. Twierdza Białystok zdobyta (pol.). 90minut.pl, 11 listopada 2011. [dostęp 22 maja 2014].
  29. Jaga rozbiła osłabiony Widzew (pol.). 90minut.pl, 23 marca 2012. [dostęp 22 maja 2014].
  30. Ora é ufficiale: Cionek al Padova. Scheda e foto delle visite mediche! (wł.). Padova, 30 sierpnia 2012. [dostęp 22 maja 2014].
  31. Marcin Jodłowski: Debiut Thiago Cionka w Calcio Padova (pol.). ePilka.pl, 4 września 2012. [dostęp 22 maja 2014].
  32. Konrad Kostorz: Jak Thiago Cionek radzi sobie w Italii? Gra solidnie, ale do Serie A raczej nie trafi (pol.). SportoweFakty.pl, 6 maja 2014. [dostęp 22 maja 2014].
  33. Thiago Rangel Cionek al Modena, Filippo Carini al Padova (wł.). Modena, 2 września 2013. [dostęp 22 maja 2014].
  34. Empoli-Modena 2-1 (wł.). Modena, 5 października 2013. [dostęp 22 maja 2014].
  35. Padova-Modena 2-2 (wł.). Modena, 8 marca 2014. [dostęp 22 maja 2014].
  36. Thiago Cionek e' Rosanero (wł.). Palermo, 12 stycznia 2016. [dostęp 12 stycznia 2016].
  37. Debiut Thiago Cionka w Palermo (pol.). 90minut.pl, 3 kwietnia 2016. [dostęp 3 kwietnia 2016].
  38. Konrad Kostorz: Thiago Cionek w "11" kolejki Serie A! "Okazuje się rewelacją, z Fiorentiną grał wspaniale" (pol.). Wirtualna Polska, 9 maja 2016. [dostęp 15 maja 2016].
  39. THIAGO CIONEK FIRMA CON LA SPAL FINO AL 2020! (wł.). SPAL, 13 stycznia 2018. [dostęp 14 stycznia 2018].
  40. Cionek marzy o grze w reprezentacji Polski (pol.). Wirtualna Polska, 13 maja 2010. [dostęp 21 maja 2014].
  41. Kadra reprezentacji Polski na mecz z Niemcami (pol.). Polski Związek Piłki Nożnej, 7 maja 2014. [dostęp 21 maja 2014].
  42. Polska bezbramkowo zremisowała w Hamburgu (pol.). Polski Związek Piłki Nożnej, 13 maja 2014. [dostęp 21 maja 2014].
  43. ADAM NAWAŁKA PODAŁ KADRĘ NA EURO 2016 (pol.). Polski Związek Piłki Nożnej, 30 maja 2014. [dostęp 31 maja 2014].
  44. Mundial 2018: skład, kadra reprezentacji Polski na MŚ w piłce nożnej, „Onet Sport”, 4 czerwca 2018 [dostęp 2018-06-05] (pol.).
  45. Mundial 2018. Polska – Senegal 0:1. Samobójczy gol Cionka [dostęp 2018-06-19].
  46. Piotr Dobrowolski: Brazylijskie żubry grożą Górnikowi (pol.). Super Express, 2 października 2010. [dostęp 24 kwietnia 2014].
  47. Thiago Cionek złożył wniosek o przyznanie polskiego obywatelstwa (pol.). Piłka Nożna, 4 września 2009. [dostęp 22 maja 2014].
  48. Maciej Gromek: Cionek obywatelem Polski (pol.). Jagiellonia Białystok, 3 października 2011. [dostęp 22 maja 2014].
  49. Thiago Cionek reprezentantem Polski - dlaczego nie? (pol.). [dostęp 2018-06-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]