Rafał Kurzawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rafał Kurzawa
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1993
Wieruszów, Polska
Pozycja pomocnik
Wzrost 182 cm
Kariera juniorska

2005–2006
2006–2010
2010–2012
Zgoda Olszowa
Sokół Świba
Marcinki Kępno
Górnik Zabrze
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2011–2018
2012–2013
Górnik Zabrze
ROW Rybnik (wyp.)
109 (7)
49 (4)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja M (G)
2017–  Polska 4 (0)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 3 czerwca 2018.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 28 czerwca 2018.

Rafał Kurzawa i (ur. 29 stycznia 1993 w Wieruszowie) – polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w Górniku Zabrze oraz w reprezentacji Polski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W czasach juniorskich trenował w klubach: Zgoda Olszowa, Sokół Świba, Marcinki Kępno i Górnik Zabrze[1]. Do tego ostatniego trafił w 2010 roku poprzez prowadzony nabór do drużyny Młodej Ekstraklasy[2]. W tych rozgrywkach występował w sezonach 2010/2011 i 2011/2012. Od 4 sierpnia 2012 do 31 grudnia 2013 przebywał na wypożyczeniu w Energetyku ROW Rybnik[1]. W sumie w jego barwach rozegrał 49 meczów ligowych – 32 w II lidze i 17 w I lidze[3]. W Ekstraklasie zadebiutował 16 lutego 2014 w przegranym 0:3 meczu z Zagłębiem Lubin[4]. Grał w nim do 66. minuty, po czym został zastąpiony przez Bartosza Iwana[5]. Pierwszego gola w lidze zdobył 14 maja 2016 z Niecieczą (1:1)[4]. W sezonie 2017/2018 został wybrany najlepszym pomocnikiem Ekstraklasy oraz zanotował największą liczbę asyst – 18[6][4]. Nie przedłużył wygasającego w czerwcu 2018 kontraktu, dzięki czemu był dostępny na rynku transferowym za darmo[1]. Wyraził chęć dołączenia do klubu zagranicznego[7].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Polski zadebiutował 13 listopada 2017 w przegranym 0:1 towarzyskim spotkaniu z Meksykiem[8]. Do gry wszedł w 83. minucie, zmieniając Macieja Rybusa[9]. W przegranym 0:1 meczu z Nigerią rozegranym 23 marca 2018 zagrał po raz pierwszy w pełnym wymiarze czasu[8]. W 2018 roku został powołany do 23-osobowej kadry na mistrzostwa świata[10].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi ze wsi Świba pod Kępnem, gdzie jego rodzina prowadzi gospodarstwo[11].

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 25 sierpnia 2017)
Klub Sezon Liga Liga Puchar Polski Europa Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Górnik Zabrze 2011/12 Ekstraklasa 0 0 0 0 0 0
Energetyk ROW Rybnik (wyp.) 2012/13 II liga 32 3 0 0 32 3
2013/14 I liga 17 1 1 1 18 2
Górnik Zabrze 2013/14 Ekstraklasa 5 0 0 0 5 0
2014/15 Ekstraklasa 12 0 1 0 13 0
2015/16 Ekstraklasa 23 1 1 0 24 1
2016/17 I liga 33 4 2 1 35 5
2017/18 Ekstraklasa 7 0 0 0 7 0
Ogólnie w karierze 129 9 5 2 0 0 134 11

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Rafal Kurzawa – Historia transferów (pol.). Transfermarkt. [dostęp 2018-06-06].
  2. Milczek z młotkiem. Odrzucony przez Nawałkę Rafał Kurzawa w końcu trafił do reprezentacji Reprezentacja MŚ 2018 (pol.). Sport.pl, 2017-11-03. [dostęp 2018-06-06].
  3. Rafal Kurzawa – Szczegółowe podsumowanie występów (pol.). Transfermarkt. [dostęp 2018-06-06].
  4. a b c Rafal Kurzawa – Szczegółowe podsumowanie występów (pol.). Transfermarkt. [dostęp 2018-06-06].
  5. Zagłębie Lubin – Górnik Zabrze, 16 lut 2014 – Lotto Ekstraklasa – Protokół meczowy (pol.). Transfermarkt. [dostęp 2018-06-06].
  6. Bohater sezonu – najlepsza lewa noga w lidze, czyli Rafał Kurzawa – Ekstraklasa.tv (pol.). Ekstraklasa.tv. [dostęp 2018-06-06].
  7. Rafał Kurzawa odchodzi z Górnika Zabrze – Lotto Ekstraklasa – Górnik Zabrze (pol.). Przegląd Sportowy, 2018-05-17. [dostęp 2018-06-06].
  8. a b Rafal Kurzawa – Reprezentacja (pol.). Transfermarkt. [dostęp 2018-06-06].
  9. Polska – Meksyk, 13 lis 2017 – Mecze towarzyskie – Protokół meczowy (pol.). Transfermarkt. [dostęp 2018-06-06].
  10. Kadra reprezentacji Polski na Mundial 2018 (pol.). Przegląd Sportowy, 2018-06-04. [dostęp 2018-06-06].
  11. Mistrz asyst zaczynał na podwórku – WP SportoweFakty (pol.). Sportowe Fakty, 2017-12-22. [dostęp 2018-06-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]