Kamil Glik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamil Glik
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Kamil Jacek Glik
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1988
Jastrzębie-Zdrój, Polska
Wzrost 190 cm
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub Monaco
Numer w klubie 25
Kariera juniorska
Lata Klub
MOSiR Jastrzębie Zdrój
2000–2005 WSP Wodzisław Śląski
2005 → Silesia Lubomia (wyp.)
2006 Horadada
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2007–2008 Real Madryt C 18 (0)
2008–2010 Piast Gliwice 54 (2)
2010–2011 Palermo 0 (0)
2011 Bari (wyp.) 16 (0)
2011–2016 Torino 154 (12)
2016– Monaco 81 (9)
W sumie: 323 23
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2008–2010 Polska U-21 14 (3)
2010– Polska 64 (4)
W sumie: 78 7
  1. Aktualne na: 7 października 2018.
  2. Aktualne na: 14 pażdziernika 2018.

Kamil Jacek Glik i (ur. 3 lutego 1988 w Jastrzębiu-Zdroju) – polski piłkarz występujący na pozycji obrońcy w monakijskim klubie AS Monaco oraz w reprezentacji Polski. Uczestnik Mistrzostw Europy 2016 i Mistrzostw Świata 2018.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w drużynie Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji Jastrzębie-Zdrój i Wodzisławskiej Szkole Piłkarskiej Wodzisław Śląski.

Po kilku latach spędzonych w WSP Wodzisław Śląski występował przez krótki okres na zasadzie wypożyczenia w lokalnej Silesii Lubomia. Następnie razem z innym zawodnikiem WSP, Kamilem Wilczkiem, występował w hiszpańskim klubie UD Horadada, skąd przeszedł do drużyny Realu Madryt C[1], w której grał w sezonie 2007/08.

Po powrocie z Hiszpanii, 6 sierpnia 2008 został zawodnikiem Piasta Gliwice. 30 sierpnia 2008, w meczu z Jagiellonią Białystok, debiutował w jego barwach w Ekstraklasie, zaś prawie rok później, 15 sierpnia 2009, w spotkaniu z Zagłębiem Lubin (4:1) zdobył swoją pierwszą ligową bramkę w barwach Piasta, z którym w sezonie 2009/2010 spadł z Ekstraklasy.

7 lipca 2010 podpisał 5-letni kontrakt z włoskim klubem US Palermo[2]. W nowym klubie zadebiutował 19 sierpnia 2010 w meczu IV rundy kwalifikacji do Ligi Europy przeciwko NK Maribor (3:0), i następnie zagrał jeszcze w 3 meczach fazy grupowej tych rozgrywek.

1 stycznia 2011 został wypożyczony na pół roku do AS Bari, w którego barwach 6 stycznia 2011, w meczu z US Lecce, zadebiutował w Serie A. W barwach Bari, rozegrał 16 ligowych meczów, lecz nie uchroniło to włoskiego klubu przed spadkiem do Serie B.

1 lipca 2011 za niespełna 2,5 mln euro został zawodnikiem drugoligowego wówczas Torino FC. W sezonie 2011/2012 wywalczył z klubem awans do Serie A. 31 października 2012 w meczu z Lazio, zdobył swoją pierwszą bramkę w Serie A. W drugiej połowie lipca 2013 jako pierwszy obcokrajowiec w historii został kapitanem tego klubu[3]. Opaskę kapitańską założył po raz pierwszy 20 lipca w pierwszym przedsezonowym meczu Torino FC z US Bormiese Calcio (drużyna z miejscowości Bormio); zdobył jedną z dziesięciu bramek w tym spotkaniu (mecz zakończył się wygraną Torino 10:0)[4].

W sezonie 2014/2015 zakwalifikował się z Torino do Ligi Europy i dotarł z klubem do 1/8 finału tych rozgrywek, gdzie Torino przegrało w dwumeczu 1:2 z Zenitem Petersburg. W rewanżowym spotkaniu z tym zespołem (1:0), zdobył swoją pierwszą bramkę w europejskich pucharach. W sezonie 2014/2015 został wybrany do jedenastki sezonu Serie A przez La Gazzetta dello Sport[5].

Łącznie w barwach Torino, rozegrał 171 meczów, w których strzelił 13 bramek i zanotował 6 asyst. Nieprzerwanie przez 3 sezony był także kapitanem turyńskiego klubu, zyskując szacunek kibiców i miano klubowej legendy[6].

4 lipca 2016 przeszedł z Torino do AS Monaco, podpisując z monakijskim klubem 4-letni kontrakt[7][8].

Jego pierwszym oficjalnym spotkaniem w barwach nowego klubu, był rozegrany 3 sierpnia 2016 rewanżowy mecz III rundy eliminacji Ligi Mistrzów przeciwko Fenerbahçe SK. Spotkanie zakończyło się wygraną Monaco 3:1 i awansem do rundy play-off. Kamil Glik zmienił wówczas, w 90. minucie gry, strzelca dwóch bramek w tamtym spotkaniu Valère Germaina[9].

12 sierpnia 2016, w zremisowanym 2:2 meczu z Guingamp, zadebiutował w Ligue 1, zaś 10 września 2016 w meczu z Lille (4:1) zdobył w niej swojego pierwszego gola[10][11].

14 września 2016 w wygranym 2:1, rozgrywanym na Wembley, meczu fazy grupowej z Tottenhamem Hotspur zadebiutował w rozgrywkach Ligi Mistrzów, do których Monaco zakwalifikowało się pokonując w fazie kwalifikacyjnej kolejno Fenerbahçe i Villarreal[12]. 27 września 2016 zdobył swojego pierwszego gola w Lidze Mistrzów, strzelając w ostatniej minucie meczu z Bayerem Leverkusen bramkę dającą jego drużynie remis 1:1, a finalnie pierwsze miejsce w grupie E[13].

W sezonie 2016/17, zdobył z Monaco, mistrzostwo Francji, a także dotarł do finału Pucharu Ligi Francuskiej, półfinału Pucharu Francji oraz półfinału Ligi Mistrzów, gdzie lepszy, po dwumeczu, okazał się włoski Juventus. Sam, w tamtym sezonie wystąpił natomiast w 53 meczach swojej drużyny, strzelając 8 bramek i notując 3 asysty. Po sezonie został wybrany do najlepszych jedenastek Ligue 1, według L'Equipe, a także francuskiej federacji piłkarskiej[14]. 13 lipca 2017 przedłużył swój kontrakt z Monaco do 30 czerwca 2021[15].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Swoją reprezentacyjną karierę rozpoczął w reprezentacji Polski do lat 19. Następnie występował w reprezentacji Polski do lat 21. 9 listopada 2009 został powołany do gry w seniorskiej reprezentacji Polski przez Franciszka Smudę. Podczas pierwszego zgrupowania nie dostał szansy debiutu. 18 grudnia 2009 otrzymał ponownie powołanie od selekcjonera tym razem na Puchar Króla Tajlandii, 20 stycznia 2010 zadebiutował w reprezentacji Polski – wyszedł w podstawowym składzie na mecz z Tajlandią. W 43. minucie tego spotkania strzelił swoją pierwsza bramkę w reprezentacji. Drugą bramkę w kadrze zdobył 17 października 2012, w rozegranym w Warszawie meczu z Anglią (1:1).

12 maja 2016 został powołany przez selekcjonera Adama Nawałkę do szerokiej kadry na Mistrzostwa Europy 2016 we Francji[16]. 30 maja 2016 Nawałka oficjalnie powołał go do ścisłego składu na Mistrzostwa Europy[17]. 12 czerwca 2016 podczas pierwszego, wygranego 1:0 meczu fazy grupowej z Irlandią Północną, zadebiutował na wielkim turnieju. Jako jeden z liderów drużyny, wystąpił również w pozostałych czterech meczach reprezentacji Polski i dotarł z nią do ćwierćfinału, gdzie Polska odpadła po porażce w rzutach karnych z Portugalią, uzyskując jednocześnie najlepszy wynik w historii swoich występów na Mistrzostwach Europy[18].

Następnie był filarem drużyny, która z pierwszego miejsca w grupie E, awansowała na Mistrzostwa Świata 2018. W eliminacjach rozegrał dziewięć meczów strzelając jedną bramkę.

4 czerwca 2018, selekcjoner Adam Nawałka oficjalnie powołał go do ścisłego składu na Mistrzostwa Świata 2018 w Rosji[19].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 7 października 2018)
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi Europa[a] Inne[b] Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Piast Gliwice 2008/09 Ekstraklasa 26 0 1 0 27 0
2009/10 Ekstraklasa 28 2 1 0 29 2
Ogólnie 54 2 2 0 0 0 0 0 0 0 56 2
Palermo 2010/11 Serie A 4 0 4 0
Ogólnie 0 0 0 0 0 0 4 0 0 0 4 0
Bari (wyp.) 2010/11 Serie A 16 0 1 0 17 0
Ogólnie 16 0 1 0 0 0 0 0 0 0 17 0
Torino 2011/12 Serie B 23 2 1 0 24 2
2012/13 Serie A 32 1 1 0 33 1
2013/14 Serie A 34 2 1 0 35 2
2014/15 Serie A 32 7 1 0 11 1 44 8
2015/16 Serie A 33 0 2 0 35 0
Ogólnie 154 12 6 0 0 0 11 1 0 0 171 13
Monaco 2016/17 Ligue 1 36 6 1 1 3 0 13 1 53 8
2017/18 Ligue 1 36 3 1 0 4 0 6 1 1 0 48 4
2018/19 Ligue 1 9 0 0 0 0 0 2 0 1 0 12 0
Ogólnie 81 9 2 1 7 0 21 2 2 0 113 12
Ogólnie w karierze 305 23 11 1 7 0 36 3 2 0 361 27

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 14 pażdziernika 2018)
Reprezentacja Rok Mecze Bramki
Polska
2010 7 1
2011 4 0
2012 4 1
2013 7 0
2014 7 1
2015 8 0
2016 13 0
2017 6 1
2018 8 0
Suma 64 4

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Torino[edytuj | edytuj kod]

Monaco[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Od 25 czerwca 2011 jest żonaty z Martą Glik. Ma córkę Victorię (ur. 31 sierpnia 2013)[23][24][25]. Posiada również obywatelstwo niemieckie (w niemieckim paszporcie jego nazwisko zapisane jest jako ''Glück'')[26].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Uwzględniono: Liga Mistrzów UEFA – 21 (2), Liga Europy UEFA – 15 (1)
  2. Uwzględniono: Superpuchar Francji – 2 (0)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Real Madrid C.F. Web Oficial – Real Madrid C.F. Official Web Site, www.realmadrid.com [dostęp 2017-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2007-09-29].
  2. PRESO KAMIL GLIK (wł.). palermocalcio.it. [dostęp 2010–07-07].
  3. Kamil Glik kapitanem Torino (pol.). sport.interia.pl. [dostęp 2013-07-21].
  4. Kamil Glik z golem i opaską kapitańską Torino FC (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2013-07-21].
  5. Kolejne wyróżnienie dla Glika. Polak w jedenastce sezonu Serie A! (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2015-06-01].
  6. Kamil Glik dłużej w Torino. Został już LEGENDĄ [FOTO] [dostęp 2016-07-03].
  7. Kamil Glik pour 4 saisons (fr.). asmonaco.com, 2016-07-04. [dostęp 2016-07-05].
  8. Kamil Glik na cztery lata w Monaco. Drugi najdroższy polski piłkarz w historii! [dostęp 2016-07-04].
  9. Glik zadebiutował w Monaco. Stali bywalcy za burtą Ligi Mistrzów [dostęp 2016-08-12].
  10. Grupa Wirtualna Polska, Ligue 1: Debiut Kamila Glika we Francji. Monaco niespodziewanie straciło punkty – WP SportoweFakty, 12 sierpnia 2016 [dostęp 2016-08-12] (pol.).
  11. Glik przyłożył się do demolki. To jego pierwszy gol dla Monaco, „TVN24.pl” [dostęp 2016-10-31].
  12. INTERIA.PL, Tottenham Hotspur – AS Monaco 1-2. Debiut Glika w Lidze Mistrzów [dostęp 2016-10-31].
  13. Liga Mistrzów. Kamil Glik bohaterem Monaco! Piękny gol Polaka (pol.). Sport.pl. [dostęp 2016-10-31].
  14. INTERIA.PL, Kamil Glik mistrzem Francji! AS Monaco w koronie [dostęp 2017-06-16] (pol.).
  15. Monaco nagrodziło Glika! Nowy kontrakt i miliony na koncie Polaka, „PrzegladSportowy.pl” [dostęp 2017-07-13] (pol.).
  16. Szeroka kadra Polski na Euro 2016 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2016-06-15].
  17. Kadra Polski na Euro 2016 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2016-06-15].
  18. Euro 2016. Ćwierćfinał Polska – Portugalia. Jak Polak przestał być turystą [dostęp 2016-07-03] (pol.).
  19. Skład reprezentacji Polski na mistrzostwa świata 2018 [dostęp 2018-06-12].
  20. Kamil Glik mistrzem Francji! AS Monaco w koronie (pol.). sport.interia.pl. [dostęp 2017-05-17].
  21. Kamil Glik w jedenastce sezonu "L'Equipe", „Onet Sport”, 12 maja 2017 [dostęp 2017-05-15] (pol.).
  22. Grupa Wirtualna Polska, Kamil Glik w oficjalnej "11" sezonu Ligue 1 – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 15 maja 2017 [dostęp 2017-05-15] (pol.).
  23. Żona Kamila Glika – zdjęcia żony, dziecko, Instagram – Party.pl. Party.pl. [dostęp 2016-07-03].
  24. Glik jakiego nie znacie! Żona i córka opowiadają o stoperze Torino. [dostęp 2016-07-03].
  25. Kamil Glik został ojcem (pol.). Onet Ofsajd, 2013-08-31. [dostęp 2018-04-30].
  26. Burzliwe dzieje niemieckich przodków Polaków (pol.). wp.pl. [dostęp 2012-10-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]