Trifluorek bizmutu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trifluorek bizmutu
     Bi3+      F−
     Bi3+
     F
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny BiF3
Masa molowa 265,98 g/mol
Wygląd bezwonne[1] białoszare kryształy[2]
Identyfikacja
Numer CAS 7787-61-3
PubChem 82233[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Trifluorek bizmutu, BiF
3
nieorganiczny związek chemiczny z grupy fluorków, sól bizmutowa kwasu fluorowodorowego. Można go otrzymać przez ogrzewanie tritlenku dibizmutu z kwasem fluorowodorowym:

Bi
2
O
3
+ 6HF → 2BiF
3
+ 3H
2
O

Jest nierozpuszczalny w wodzie i ma charakter soli. W stężonym HF tworzy kwasy kompleksowe, np. H
3
[BiF
6
]
[4]. Fluorowanie BiF
3
prowadzi do powstania BiF
5
[5]:

BiF
3
+ F
2
→ BiF
5

Z fluorkami litowców tworzy tetrafluorobizmutany typu M[BiF
4
]
.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Trifluorek bizmutu (nr 11844) – karta charakterystyki produktu Alfa Aesar (Thermo Fisher Scientific) na obszar Polski. [dostęp 2017-04-21].
  2. a b c d e CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 4-51, ISBN 9781498754293.
  3. Trifluorek bizmutu (CID: 82233) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  4. Philip John Durrant, Bryl Durrant, Zarys współczesnej chemii nieorganicznej, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1965, s. 877.
  5. Włodzimierz Trzebiatowski, Chemia nieorganiczna, wyd. 8, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978, s. 448.