Heksafluorek siarki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Heksafluorek siarki
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny SF
6
Masa molowa 146,06 g/mol
Wygląd bezbarwny, bezwonny gaz
Identyfikacja
Numer CAS 2551-62-4
PubChem 17358
DrugBank DB11104
Podobne związki
Podobne związki heksafluorek uranu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC V08DA05

Heksafluorek siarki, fluorek siarki(VI), SF
6
nieorganiczny związek chemiczny o bardzo dobrych własnościach dielektrycznych. Jest to bezbarwny gaz, bez smaku i zapachu, ok. 5 razy cięższy niż powietrze[2].

Jego własności izolacyjne są około 3 razy lepsze niż powietrza, dobrze gasi łuk elektryczny, dobrze przewodzi ciepło (ok. trzykrotnie lepiej niż powietrze), jest niepalny, mało aktywny chemicznie oraz w warunkach normalnych jest nietoksyczny (porównywalny z gazami szlachetnymi, jak np. argon lub hel). Jedynie w podwyższonych temperaturach (powyżej 200 °C. np. w temperaturze łuku elektrycznego) i przy obecności wilgoci lub tlenu mogą powstawać niewielkie ilości toksycznych substancji, głównie SF
4
i SOF
2
[9].

Z uwagi na wyżej wymienione własności jest coraz częściej stosowany w hermetycznie zabudowanych rozdzielniach wysokiego napięcia, co umożliwia 10–15-krotne zmniejszenie niezbędnej powierzchni terenu (w porównaniu do konwencjonalnych rozdzielni napowietrznych).

Z powodu dużej gęstości dźwięk rozchodzi się w nim wolniej, w związku z tym ma on właściwości zmniejszające wysokość dźwięku (odwrotnie niż w przypadku gazów lżejszych od powietrza, np. helu). Wdychanie SF6 może jednak powodować obrzęk płuc – ponieważ jest on gazem cięższym od powietrza, może zalegać w układzie oddechowym. Heksafluorek siarki można „nalać” do naczynia jak wodę i położyć na nim łódeczkę z papieru lub folii aluminiowej. Jest to bardzo widowiskowe, a zarazem bezpieczne doświadczenie, stąd też często prezentowane na różnego rodzaju pokazach[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Haynes 2016 ↓, s. 4-88.
  2. a b Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 898–899, ISBN 0-07-049439-8.
  3. a b c Haynes 2016 ↓, s. 6-93.
  4. Haynes 2016 ↓, s. 4-132.
  5. a b c d Haynes 2016 ↓, s. 6-242.
  6. a b Haynes 2016 ↓, s. 6-193.
  7. Haynes 2016 ↓, s. 6-221.
  8. Heksafluorek siarki (nr 295701) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2018-11-11]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  9. Poradnik inżyniera elektryka, t. III, Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1997, s. 294.
  10. Heavy Gas – Sulfur Hexafluoride, Steve Spangler Science [dostęp 2018-11-11] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.