Wzgórze przy ulicy Ziębickiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wzgórze przy ulicy Ziębickiej
Ilustracja
Widok wzgórza od strony północno-zachodniej
Państwo  Polska
Wysokość 133 m n.p.m.
Wybitność 8,5 m
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Wzgórze przy ulicy Ziębickiej
Wzgórze przy ulicy Ziębickiej
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Wzgórze przy ulicy Ziębickiej
Wzgórze przy ulicy Ziębickiej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wzgórze przy ulicy Ziębickiej
Wzgórze przy ulicy Ziębickiej
Ziemia51°04′24″N 17°03′47″E/51,073333 17,063056

Wzgórze przy ulicy Ziębickiej (Wzgórze Tarnogajskie) – sztucznie utworzone wzniesienie, położone w południowej części Wrocławia, na osiedlu Tarnogaj, przy ulicy Ziębickiej[1]. Według mapy topograficznej okolic Wrocławia z 1939 roku, usypisko miało wysokość bezwzględną równą 138 m n.p.m.[2]. Obecnie Wzgórze Tarnogajskie ma wysokość 133 m n.p.m. i wybitność 8,5 m ponad otaczający teren[3].

Na południe i na wschód od wzgórza przebiega kolejowa obwodnica Wrocławia, na północnym wschodzie znajdują się budynki nieczynnej obecnie gazowni miejskiej, od północy ulokowane są ogródki działkowe, a za nimi zabudowa mieszkalna, natomiast na zachodzieCmentarz Ducha Świętego przy ulicy Bardzkiej[1].

Historia powstania[edytuj | edytuj kod]

Obecny kształt Wzgórze Tarnogajskie otrzymało w czasie przeprowadzonej w latach dziewięćdziesiątych XX wieku rekultywacji dawnego składowiska odpadów pochodzących z nieczynnej obecnie gazowni miejskiej na Tarnogaju (niem. Gasanstalt IV[4] lub Städtische Gasanstalt Dürrgoy[5]). Odpady te były wynikiem wytwarzania tu od 1906 roku gazu koksowniczego[6]. Dawne składowisko zostało uformowane w postaci płaskiego wzgórza, na powierzchni ułożono warstwę uszczelniającą z gliny oraz warstwę humusu do rekultywacji biologicznej. Wykonano drenaż oraz odwadniające rowy opaskowe, wraz z systemem piezometrów kontrolnych.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W ramach Wrocławskiego Budżetu Obywatelskiego w 2017 roku zgłoszono projekt zagospodarowania Wzgórza Tarnogajskiego jako Lokalnego Centrum Relaksu[7]. Projekt zagospodarowania zakładał uporządkowanie terenu wzgórza oraz drogi dojazdowej do niego, stworzenie ścieżek, ustawienie ławek i stołów, rozmieszczenie koszy na śmieci, wyznaczenie miejsc do grilowania, budowę dużej altany oraz w miarę możliwości oświetlenia wzgórza[8]. Po pozytywnym zweryfikowaniu kosztorysu budżetu wynoszącego do 750 tys. zł. projekt nie został wybrany w głosowaniu Wrocławskiego Budżetu Obywatelskiego na rok 2017[9], za projektem zagłosowały 834 osoby[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, Geoportal.gov.pl [dostęp 2017-12-30] (pol.).
  2. mapa okolic Wrocławia z 1939 roku na stronie Wratislaviae Amici (dostęp 2010-04-15)
  3. Profile wysokościowe Wrocławia, Geoportal.wroclaw.pl [dostęp 2018-01-01] (pol.).
  4. Gazownia Tarnogaj - plan sytuacyjny, Dolny-slask.org.pl, 1904–1906 [dostęp 2017-12-30].
  5. Gazownia Tarnogaj - szkic perspektywiczny, Dolny-slask.org.pl, 1904–1906 [dostęp 2017-12-30].
  6. Wzgórze przy ulicy Ziębickiej na stronie Wratislaviae Amici (dostęp 2009-11-27)
  7. Tomasz Pajączek, Mieszkańcy wrocławskiego osiedla walczą o zaniedbane Wzgórze Tarnogajskie, „Onet Wrocław”, 20 września 2017 [dostęp 2017-12-30] (pol.).
  8. Zgłoszenie projektu nr 32 do WBO 2017, „www.wroclaw.pl”, 2 stycznia 2017 [dostęp 2017-12-30] (pol.).
  9. a b Wzgórze Tarnogajskie - lokalne centrum relaksu [WBO. 2017], „www.wroclaw.pl” [dostęp 2017-12-30] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Lewicki (red.): Środowisko Wrocławia - Informator 2010. Wrocław: Lemitor Ochrona Środowiska Sp. z o.o., 2010. ISBN 978-83-931357-0-7. (pol.)