Wzgórze Gajowickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wzgórze Gajowickie
ilustracja
Państwo  Polska
Wysokość 139,7 m n.p.m.
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Wzgórze Gajowickie
Wzgórze Gajowickie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wzgórze Gajowickie
Wzgórze Gajowickie
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Wzgórze Gajowickie
Wzgórze Gajowickie
Ziemia51°05′37″N 16°59′48″E/51,093611 16,996667

Wzgórze Gajowickie (niem. Hardenberg-Hügel, "Kopiec Hardenberga", wys. 139,7 m n.p.m) – sztucznie utworzone wzniesienie na osiedlu Gajowice we Wrocławiu. Ukształtowane w latach 1928-1932 jako rekultywacja miejskiego wysypiska śmieci. Znajduje się wzdłuż Towarowej Obwodnicy Wrocławia (kolejowej). Jest częścią Promenady Hugo Richtera, będącej istotnym elementem ukształtowania w mieście sieci tras pieszo - rowerowych.

Wzgórze Gajowickie nazywane jest przez mieszkańców miasta potocznie Górką Pafawag[1] od pobliskiej Państwowej Fabryki Wagonów. Niemiecka nazwa wywodzi się od patrona ulicy która przy wzgórzu kończyła swój bieg Hardenbergstrasse - ulica Karla Augusta von Hardenberga, obecna nazwa tej ulicy to ul. Bernarda Pretficza.

Wzgórze początkowo było wysypiskiem śmieci na przedmieściach Wrocławia. Wysypisko to było czynne w tym miejscu przez piętnaście lat, każdego roku zwożono tu z dwudziestu rewirów miasta około 40 tysięcy metrów sześciennych odpadów komunalnych. Łączna ilość nagromadzonych tu odpadów wynosi ponad 600 tysięcy metrów sześciennych. Plany budowy osiedli domów wielorodzinnych w rejonie Gajowic spowodowały w latach 20 XX wieku zamknięcie wysypiska i poddanie go procesowi rekultywacji. Po przeprowadzonej rekultywacji wzgórze stało się obiektem rekreacyjnym dla mieszkańców południowych osiedli miasta. Zimą wykorzystywane było i jest jako górka saneczkowa[2].

Założenie tego terenu zieleni było związane z kształtowaniem kompozycji urbanistycznych pobliskich zespołów zabudowy: Grabiszyn (1919-1926) i osiedla nad Kwaśnym Źródłem (1922-1925) oraz Parku Sportowego Grabiszyn (obecnie teren stadionu WKS Śląsk przy ulicy Oporowskiej). Tereny sportowe wraz ze wzgórzem miały stanowić kompleks sportowo - rekreacyjny, uzupełniając program wypoczynkowy dla tej części Wrocławia[3].

Obecnie, dzięki wysiłkom okolicznych mieszkańców wraz z Radą Osiedla Gajowice są podejmowane działania w ramach Wrocławskiego Budżetu Obywatelskiego zmierzające do przywrócenia miejscu dawnej świetności[4]. Zostały wyremontowane alejki spacerowo - rowerowe, teren został oświetlony, jest siłownia terenowa oraz nowe urządzenia małej architektury. Wzgórze Gajowickie ma pełnić funkcję rekreacyjną i służyć do odpoczynku mieszkańcom miasta i gościom. Stanowi dobry punkt widokowy, roztacza się stąd panorama Sudetów i południowych przedmieść Wrocławia, również częściowa panorama Starego Miasta. Górka saneczkowa jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych we Wrocławiu, zarówno dla starszych jak i młodszych mieszkańców. W 2019r. planowana jest realizacja kolejnych prac budowlanych w tym miejscu[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Górka "Pafawag" (pol.). W: Portal Wratislaviae Amici; galeria zdjęć [on-line]. wroclaw.hydral.com.pl. [dostęp 2011-09-28].
  2. Kinderjahre in der Herderstraße - wspomnienia Lydii Berlin (niem.). www.breslau-wroclaw.de. [dostęp 2011-09-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007–05–26)].
  3. Artur Hryniewicz, Leksykon Zieleni Wrocławia, „ViaNowa 2013”, s. 608.
  4. Wzgórze Gajowickie – zakończono II etap rewitalizacji | Wrocław Rozmawia, www.wroclaw.pl [dostęp 2019-01-04] (pol.).
  5. Lista projektów WBO 2018 - Wrocław rozmawia, www.wroclaw.pl [dostęp 2019-01-04] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Komm, ich zeige Dir Breslau. Praktisches Wissen von Alt- und Neu-Breslau 2. Heft. Wrocław: J. U. Kern's Verlag, 1929, s. 53.
  • Antoni Wrzosek: Przewodnik po Wrocławiu. Wrocław: Oddział Wrocławski Polskiego Związku Zachodniego, 1948, s. 102.