Ś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ś ś

Ś – dwudziesta piąta litera alfabetu polskiego. Jest także w użyciu w języku czarnogórskim, w białoruskiej łacince, języku dolnołużyckim i w języku wilamowskim. W tym ostatnim oznacza dźwięk /ʃ/.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]