C
Z Wikipedii
C jest trzecią literą alfabetu łacińskiego, czwartą literą alfabetu polskiego.
Wywodzi się z greckiej litery gamma (Γ). W łacinie klasycznej pierwotnie służyła do oznaczania głosek [k] i [g], a od III wieku p.n.e. jedynie [k] – do oznaczania głoski [g] powstała litera G.
Współcześnie używana jest do oznaczania głoski:
- w języku polskim – [ʦ], a przed i – [ʨ]
- w pozostałych językach słowiańskich, w językach bałtyckich i ugrofińskich oraz w języku albańskim – [ʦ]
- w językach zachodnioeuropejskich – zazwyczaj [k], a przed e lub i:
- w języku angielskim, francuskim i katalońskim – [s]
- w języku irlandzkim – [c]
- w języku walijskim – zawsze [k]
- w języku włoskim i rumuńskim – [ʧ]
- w języku hiszpańskim i galicyjskim – [θ]
- w językach tureckich – zazwyczaj [ʤ]
- w języku zhuang – [ʃ]
[edytuj] Zobacz też
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
