Ę

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ę ę
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło ę w Wikisłowniku

Ę jest ósmą literą alfabetu polskiego. Oznacza samogłoskę nosową.

Litera E z ogonkiem była używana w języku łacińskim od XII wieku (jako "E caudata", ale dla oznaczania æ). Obecnie także jest używana w języku litewskim i w fonetycznych zapisach z kilku języków autochtonicznych Ameryki, takich jak język nawaho i język apacze zachodniego.

Zobacz też[edytuj]