371 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

371 Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na poligonie Beverloo na mocy rozkazu z 17 lutego 1942 roku, w 19. fali mobilizacyjnej przez VI. Okręg Wojskowy.

Struktura organizacyjna

• Struktura organizacyjna w lutym 1942 roku:

669., 670. i 671. pułk piechoty, 371. pułk artylerii, 371. batalion pionierów, 371. oddział przeciwpancerny, 371. oddział łączności;

• Struktura organizacyjna w kwietniu 1942 roku:

669., 670. i 671. pułk piechoty, 371. pułk artylerii, 371. batalion pionierów, 371. oddział rozpoznawczy, 371. oddział przeciwpancerny, 371. oddział łączności, 371. polowy batalion zapasowy;

• Struktura organizacyjna w marcu 1943 roku:

669., 670. i 671. pułk grenadierów, 371. pułk artylerii, 371. batalion pionierów, 371. oddział rozpoznawczy, 371. oddział przeciwpancerny, 371. oddział łączności, 371. polowy batalion zapasowy;

• Struktura organizacyjna w maju 1943 roku:

669., 670. i 671. pułk grenadierów, 371. pułk artylerii, 371. batalion pionierów, 371. batalion fizylierów rozpoznawczy, 371. oddział przeciwpancerny, 371. oddział łączności, 371. polowy batalion zapasowy;

Dowódcy

• General leutnant Richard Stempel 17.II.1942 – 26.I.1943;
• General leutnant Hermann Niehonor 1.IV.1943 – 10.VI.1943;
• Ober st Hans-Joachim Wachtmeister 10.VI.1943 – 10.VII.1944;
• General leutnant Hermann Niehonor 10.VII.1944 – 2.III.1945;
• General major Rolf Heisenberg 2.III.1945 – 8.V.1945

Szlak bojowy

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Bibliografia

• Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ISBN 3-8289-0525-0;