6 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy 6 Dywizji Piechoty okresu III Rzeszy. Zobacz też: 6 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.

6 (Reńskowestwalska) Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana w październiku 1934 roku pod ukrytą nazwą Infanterieführer VI, miejsce stacjonowania sztabu Bielefeld. Na mocy rozkazu z dnia 15 października 1935 roku otrzymała oficjalną nazwę 6 Dywizja Piechoty. Stacjonowała w VI Okręgu Wojskowym. W czerwcu 1944 roku została zniszczona na Białorusi i oficjalnie rozwiązana 18 lipca 1944 roku. Odtworzona jako 6. Dywizja Grenadierów z resztek oraz 552. Dywizji Grenadierów. Od 9 października 1944 roku ponownie na froncie wschodnim nad Wisłą w rejonie Warki i w styczniu 1945 roku jeszcze raz zniszczona w trakcie rosyjskiej zimowej ofensywy. Odtworzona do 10 marca 1945 roku z resztek oraz Dywizji Szkieletowej Drezno.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku:
    • 18. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu i III. batalionu – Bielefeld, II., I. rezerwowego i II. rezerwowego batalionu – Detmold;
    • 37. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu II. i III. batalionu – Osnabrück, I. i rezerwowego batalionu – Lingen;
    • 58. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu II. i rezerwowego batalionu – Herford, II. batalionu – Minden, III. batalionu – Bückeburg, I. i rezerwowego batalionu – Osnabruck;
    • 6. pułk artylerii: miejsce postoju sztabu II. i III. dywizjonu – Osnabrück, I. dywizjonu – Lingen;
    • I. dywizjon 42. pułku artylerii ciężkiej: miejsce postoju – Minden;
    • 6. batalion pionierów: miejsce postoju – Minden;
    • 6. oddział przeciwpancerny: miejsce postoju – Herford;
    • 6. oddział łączności: miejsce postoju – Bielefeld;
    • 6. oddział obserwacyjny: miejsce postoju – Lemgo;
  • Struktura organizacyjna w lipcu 1944 roku:
    • 18., 37. i 58. pułk grenadierów,
    • 6. pułk artylerii, 6. batalion pionierów,
    • 6. batalion fizylierów,
    • 6. oddział przeciwpancerny,
    • 6. oddział łączności, 6
    • 6. polowy batalion zapasowy;

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Generalmajor Wilhelm Keitel 1.X.1934 – 1.V.1935;
Generalmajor Walter Kuntze 1.V.1935 – 1.X.1938;
Generalleutnant Arnold Freiherr von Biegeleben 1.X.1938 – 11.X.1940;
Generalleutnant Helge Auleb 14.X.1940 – 21.I.1942;
Generalleutnant Horst Großmann 25.I.1942 – 16.XII.1943;
Generalmajor Egon von Neindorff 16.XII.1943 – 12.I.1944;
Oberst Alexander Conrady 12.I.1944 – 18.I.1944;
Oberst Günter Klammt 19.I.1944 – 1.VI.1944;
Generalleutnant Walter Heyne 1.VI.1944 – 6.VI.1944;

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ahlfen von Hans, Der Kampf um Schlesien b.m.w 1961;
  • Buchner Alex, Ostfront 1944. Tscherkassy, Tarnopol, Krim, Witebsk, Bobruisk, Brody, Jassy, Kischinew, b.m.w. i b.d.w.; ISBN 3-89555-101-5;
  • Carell Paul, Operacja "Barbarossa"; Warszawa 2000; ISBN 83-11-09199-4;
  • Carell Paul, Spalona ziemia. Odwrót Wehrmachtu na Wschodzie; Warszawa 2003; ISBN 83-11-09475-6;
  • Grossmann Horst, Geschichte der rheinisch-westwalischen 6. Infanterie DivisionBad Nauheim 1958;
  • Grossmann Horst, Rshew. Eckpfeiler der Ostfront; Friedberg b.d.w, ISBN 3-7909-0126-1;
  • Haupt Werner, Army Group Center. The Wehrmacht in Russua 1941 - 1945b.m.w i b.m.r.;
  • Haupt Werner, Die deutschen Infanterie-Division b.m.w 1991;ISBN 3-89555-274-7;
  • Haupt Werner, Sturm auf Moskau 1941. Der Angriff. Der Schlacht. Der Ruckschlag b.m.w i b.r.w; ISBN 978-3-89555-372-1;
  • Hinze Rolf, Ostfront 1944 Stuttgart 2004; ISBN 3-613-02408-X;
  • Kurowski Franz, Die Heeresgruppe Mitte. 28 deutsche Divisionen im Feuerhagel der sowjetischen Sommeroffensive 1944. Witebsk. Bobruisk. Minsk b.m.w. i b.r.w.; ISBN 978-3-89555-412-4;