Bazylika Najświętszej Maryi Panny powyżej Minerwy

Dane świątyni
Styl	Gotyk
Architekt	Fra Sisto Fiorentino, Fra Ristoro da Campi, Carlo Maderna
Świątynia; • materiał bud.; • długość; • szerokość	; • cegła; 101 m; 41 m
Nawa główna; • szerokość	; 15 m

Historia
Data rozpoczęcia budowy	1280
Data zakończenia budowy	1370
Data poświęcenia	1370

	Bazylika Najświętszej Maryi Panny powyżej Minerwy
	Basilica di Santa Maria sopra Minerva
	Kościół tytularny
	; Fasada zachodnia
Państwo	Włochy
Miejscowość	Rzym; 35 Via del Beato Angelico / 42 Piazza della Minerva
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Diecezja	rzymska
Bazylika mniejsza	od
Wezwanie	Najświętszej Maryi Panny
Historia
Data rozpoczęcia budowy	1280
Data zakończenia budowy	1370
Data poświęcenia	1370
Dane świątyni
Styl	Gotyk
Architekt	Fra Sisto Fiorentino, Fra Ristoro da Campi, Carlo Maderna
Świątynia; • materiał bud.; • długość; • szerokość	; • cegła; 101 m; 41 m
Nawa główna; • szerokość	; 15 m
	Położenie na mapie Rzymu ; Bazylika Najświętszej Maryi Panny powyżej Minerwy
	Położenie na mapie Włoch ; Bazylika Najświętszej Maryi Panny powyżej Minerwy
	41°53′53″N 12°28′42″E / 41.898055555556, 12.478333333333Na mapach: 41°53′53″N 12°28′42″E / 41.898055555556, 12.478333333333
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Bazylika Najświętszej Maryi Panny powyżej Minerwy (wł. Basilica di Santa Maria sopra Minerva) – bazylika mniejsza w Rzymie, na Piazza della Minerva, w pobliżu Panteonu.

Kościół gotycki, zbudowany na miejscu wcześniejszej świątyni Minerwy, w latach 1280-1370, trójnawowy, na planie krzyża łacińskiego.

Historia [edytuj]

ok. 50 p.n.e. – Pompejusz zleca budowę świątyni ku czci bogini Minerwy - czyli rzymskiej odpowiedniczki Ateny.
VIII wiek – papież Zachariasz wydaje zgodę na budowę kościoła na ruinach rzymskiej świątyni.
XIII wiek – papież Aleksander IV przekazuje kościół zakonowi Dominikanów, dzięki czemu kościół zwiększa swój prestiż.

Architektura [edytuj]

Renesansowa fasada zorientowana na zachód. Na placu przed wejściem stoi pomnik marmurowego słonia dźwigającego na swym grzbiecie egipski obelisk. Rzeźba słonia zaprojektowana została przez Berniniego i wykuta przez Ercole Ferratę w 1667. Słoń jako symbol siły, mądrości i pobożności miał uosabiać te cnoty, uchodzące za bazę chrześcijańskiego wychowania. Łaciński napis na cokole głosi: "Zrozum za sprawą tego oto symbolu, że niewzruszona prawda wymaga krzepkiego rozumu" (Documentum intellige robustae mentis esse solidam sapientiam sustinere).

Wewnątrz znajdują się grobowce papieży: Klemensa VII, Leona X, Pawła IV, Urbana VII oraz św. Katarzyny ze Sieny, Doktora Kościoła, patronki Włoch, malarza Fra Angelico i arcybiskupa Toledo Bartłomieja Carranzy. W krypcie spoczywa także Józef Szymanowski (1779-1867), polski generał z okresu powstania listopadowego.