Katarzyna ze Sieny

Święta
Katarzyna ze Sieny (OP)
Caterina Benincasa
doktor Kościoła dziewica
Fresk z kościoła św. Dominika w Sienie (datowany na około 1400 r.) przedstawiający św. Katarzynę.
Data urodzenia	25 marca 1347 Siena
Data śmierci	29 kwietnia 1380 Rzym
Kościół / wyznanie	katolicki
Data kanonizacji	14 kwietnia 1461 przez Piusa II
Wspomnienie	29 kwietnia
Atrybuty	krzyż, różaniec, lilia, tiara, serce gorejące
Patronka	Europy, pielęgniarek, strażników i strażaków
Szczególne miejsca kultu	Siena, Bazylika Najświętszej Maryi Panny powyżej Minerwy
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Katarzyna ze Sieny, wł. Caterina Benincasa (ur. 25 marca 1347 w Sienie, zm. 29 kwietnia 1380 w Rzymie) – włoska tercjarka dominikańska, mistyczka, katolicka święta i doktor Kościoła.

Życiorys

Pochodziła z mieszczańskiej rodziny Benincasa. Urodziła się jako przedostatnie dziecko, z 25 jakie urodziła matka Katarzyny – Mona Lopa, córka znanego wówczas poety Nuccio Piagentiego. W 1354, w wieku 7 lat, ślubowała dziewictwo. Wbrew woli rodziców, w 1363 roku wstąpiła do zakonu Sióstr od Pokuty św. Dominika (tercjarek dominikańskich) i po złożeniu ślubów wieczystych prowadziła tam klasztorne życie, pomagając trędowatym. W 1370 roku, uzasadniając to wolą Chrystusa przekazaną w trakcie widzenia, rozpoczęła życie apostolskie.

Zaangażowana w sprawy Kościoła oraz w problemy polityczne ówczesnej Europy. Przypisuje się jej wpływowi liczne nawrócenia osób pochodzących z różnych warstw społecznych. 1 kwietnia 1375 miała otrzymać stygmaty w formie krwawych promieni (nie zaś otwartych ran). Zmarła w Rzymie w wieku 33 lat. Jej relikwie, bez spoczywającej w Sienie głowy, znajdują się w rzymskiej bazylice Najświętszej Maryi Panny powyżej Minerwy.

Katarzynie ze Sieny przypisuje się autorstwo Dialogów Katarzyny z Sienny, niekiedy nazywanych Dialogami świętej dziewicy.

Według niektórych przekazów (np. List Barducciego) Katarzyna zmarła w wyniku choroby utrudniającej przyjmowanie pokarmów. Istnieje jednak prawdopodobieństwo, że bezpośrednią przyczyną śmierci było zagłodzenie się w wyniku ścisłego postu i innych umartwień, jakie na siebie narzucała.

Patronat

Jest opiekunką Włoch, Sieny, diecezji Allentown (Pensylwania, USA), Rzymu, Europy oraz patronką pielęgniarek, strażników i strażaków, osób cierpiących oraz kobiet, które poroniły.

Dzień obchodów

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 29 kwietnia. W latach 1628-1969 wspomnienie obchodzono 30 kwietnia, aby nie kolidowało ze wspominaniem św. Piotra z Werony. Po reformie liturgicznej powrócono do pierwotnej daty.

W Polsce wspomnienie ma rangę święta.

Ikonografia

W ikonografii święta przedstawiana jest w habicie dominikanki, w dłoniach trzyma krzyż, różaniec, lilię (symbolizującą czystość) i tiarę. Reprezentowana przez krucyfiks, koronę cierniową, książkę (symbol nauki), pierścień, serce i stygmaty. Także: gołębica nad głową; pióro, koperty i zwoje (liczna korespondencja); palma (bezkrwawe męczeństwo); lub też trzy korony oznaczające potrójną chwałę w niebie (dziewictwo, męczeństwo i nauczanie).

Kanonizacja

Św. Katarzyna kanonizowana została 14 kwietnia 1461 przez papieża Piusa II, w 1970 Paweł VI ogłosił ją doktorem Kościoła, a Jan Paweł II ogłosił ją w 1999 współpatronką Europy, obok świętych: Cyryla i Metodego.

Zobacz też

• kult świętych
• modlitwa za wstawiennictwem świętego
• Kościół katolicki wobec integracji europejskiej
• święta Katarzyna – inne święte postaci o tym imieniu

Bibliografia

• Maria Adelaide Mongini. Rozwój kultu i ikonografii św. Katarzyny ze Sieny w Polsce. Lublin. Towarzystwo Naukowe KUL. 2006 ISBN 83-7306-295-5
• Rudolph M. Bell: Holy Anorexia. Chicago: The University of Chicago Press, 1985. 
• Święta Katarzyna ze Sieny, patronka Europy – materiały na brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 29.04.2009]

Linki zewnętrzne

• Życie Św.Katarzyny ze Sieny na opoka.org.pl