Bitwa o Corregidor (1942)
| Bitwa o Corregodor II wojna światowa, wojna na Pacyfiku, część kampanii filipińskiej |
|||||||||||||||||
Corregidor w 1941 roku
|
|||||||||||||||||
| Czas | 5 maja – 6 maja 1942 | ||||||||||||||||
| Miejsce | wyspa Corregidor i okolice | ||||||||||||||||
| Terytorium | Filipiny | ||||||||||||||||
| Przyczyna | japońska potrzeba całkowitej likwidacji sił amerykańskich na Luzonie i otwarcia wejścia do Zatoki Manilskiej | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo Japonii masakra jeńców w bataańskim marszu śmierci |
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Bitwa o Corregidor – bitwa stoczona na wyspie Corregidor i w jej okolicach w dniach 2 stycznia – 6 maja 1942 roku pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i Japonią.
Spis treści |
Przed bitwą [edytuj]
7 grudnia 1941 roku lotnictwo i marynarka japońska zaatakowała Naval Base Pearl Harbor. Rozpoczęła się wojna na Pacyfiku. Tego samego dnia, 8 grudnia czasu filipińskiego, zaatakowana została Manila.
Przez cały grudzień 1941 roku stolica Filipin była intensywnie bombardowana i nieustannie szturmowana. 2 stycznia następnego roku została ogłoszona miastem otwartym i opanowana przez Japończyków. Główne siły amerykańsko-filipińskie zostały jednak wycofane na półwysep Bataan.
Główny sztab i stanowisko dowodzenia ulokowano na wyspie Corregidor. Gen. Douglas MacArthur przybył tam łodzią motorową już 2 stycznia. Od początku wiedział, iż obrona będzie trudna. Wojsko filipińskie było słabo wyszkolone i wyposażone w przestarzały sprzęt. Bariera językowa pomiędzy Amerykanami i Filipińczykami praktycznie uniemożliwiała komunikację.
MacArthur postanowił bronić wyspy przez sześć miesięcy. Po tym czasie miała przyjść z Pacyfiku wielka odsiecz morska i odeprzeć Japończyków.
9 stycznia Japończycy zaatakowali Bataan czyniąc w ciągu dnia przeciętne postępy. W nocy z 9 na 10 stycznia Japończycy podkradli się do aliantów od tyłu, ale nie odnieśli sukcesu, jak również w kilku podobnych wypadach w następnych dniach. Filipińska 1. Dywizja Piechoty na skutek naporu Japończyków załamała się i wycofała, choć część jej żołnierzy dostała się w ręce wroga. Doprowadziło to do utraty połowy półwyspu.
Bitwa [edytuj]
11 marca prezydent Franklin Delano Roosevelt rozkazał MacArthurowi ewakuowanie się z wyspy. Generał opuścił Corregidor kutrem torpedowym. Kilka dni później dotarł do Australii bombowcem Boeing B-17 Flying Fortress.
9 kwietnia Bataan skapitulował, co znacząco obniżyło morale obrońców Corregidoru. Silnie ufortyfikowane pozycje wytrzymały 52 japońskie naloty. Przez miesiąc artyleria obu stron prowadziła bezustanną wymianę ognia. 5 maja wysadzony został desant japoński, który zdobywał kolejne pozycje na wyspie, broniące się dramatycznie, ale bezskutecznie. 6 maja gen. Wainwright podpisał kapitulację wszystkich fortów pilnujących wejścia do Zatoki Manilskiej. Obrona Corregidoru nie miała szans na powodzenie. Jednak dzięki uwypukleniu przez amerykańską prasę bohaterskiej postawy obrońców, wzrosło morale i nadzieja na zwycięstwo żołnierzy amerykańskich walczących na całym Pacyfiku.
Bibliografia [edytuj]
- Zbigniew Flisowski: Burza nad Pacyfikiem Tom 2. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1989. ISBN 83-210-0412-1.