Bob Geldof

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bob Geldof
Geldof, Bob (IMF 2009).jpg
Bob Geldof, 2009
Imię i nazwisko Robert Frederick Zenon Geldof
Data i miejsce urodzenia 5 października 1951
Irlandia Dublin, Irlandia
Instrument gitara, saksofon
Gatunek rock
Zawód wokalista, autor tekstów piosenek, działacz społeczny
Aktywność od 1975
Powiązania Boomtown Rats
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Robert Frederick Xenon ‘Bob’ Geldof, irl. Roibeard Mac Giolla Dhuibh (ur. 5 października 1951 w Dublinie[1]) – irlandzki wokalista, autor tekstów piosenek, aktor (zagrał główną rolę Pinka w filmie Alana Parkera Ściana), działacz społeczny i biznesmen.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pracował jako rzeźnik, pracownik przy puszkowaniu grochu oraz jako dziennikarz muzyczny.

W 1975 roku założył zespół The Boomtown Rats, którego największa popularność przypada na lata 1977-1980. Stworzył jeden z największych hitów muzyki lat 80. – I Don’t Like Mondays.

W 1984 Bob Geldof namówił kilkudziesięciu artystów, by nagrali skomponowaną przez niego i Midge Ure’a z zespołu Ultravox piosenkę „Do They Know It's Christmas?”, a dochód ze sprzedaży wydawnictwa przeznaczono na pomoc głodującej Afryce. Nieformalny zespół przyjął nazwę Band Aid. Niebywałe powodzenie przedsięwzięcia spowodowało, że 13 lipca 1985 roku zorganizował, również przy pomocy Midge Ure’a, w Londynie (na stadionie Wembley) i Filadelfii (stadion JFK) wielkie koncerty charytatywne pod hasłem Live Aid. Udział wzięło w nich ponad 50 wykonawców, w tym takie sławy jak Led Zeppelin, Queen, Paul McCartney, Bob Dylan, Sting, Mick Jagger, The Beach Boys, Madonna, Elton John, David Bowie, Phil Collins (zagrał na obu kontynentach), Tina Turner, B.B. King, U2, The Who i Wham!. Dzięki tej akcji zebrano ponad 100 milionów dolarów dla ofiar głodu w Afryce.

W 1992 wziął udział w koncercie The Freddie Mercury Tribute Concert, wykonując piosenkę „Too Late God”.

W 2005 roku w 10 miastach na całym świecie, razem z Bono, zorganizował koncerty w ramach akcji Live 8. Ich celem było zwrócenie uwagi polityków grupy G8 na problemy, z którymi boryka się Afryka: głód, bieda, bezrobocie czy AIDS. Koncerty odbyły się w Filadelfii, Londynie i Eden w Kornwalii (Wielka Brytania), Paryżu, Berlinie, Rzymie, Tokio, Moskwie i w Barrie w kanadyjskim Ontario.

Za działalność charytatywną dwukrotnie (1985 i 2005) otrzymał nominację do Pokojowej Nagrody Nobla, a brytyjska królowa nadała mu w 1986 roku Order Imperium Brytyjskiego, czyniąc go tym samym szlachcicem. W 2005 uhoronowano go nagrodą MTV Free Your Mind. W roku 2008 odebrał honorowy tytuł doktora za swój wkład do muzyki i humanitaryzm[2].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Deep in the Heart of Nowhere (1986)
  • Vegetarians of Love (1990)
  • The Happy Club (1993)
  • Sex, Age & Death (2001)
  • How to Compose Popular Songs That Will Sell (2011)

Aktorstwo[edytuj | edytuj kod]

Geldof jako początkujący artysta został namówiony przez managerów do wzięcia udziału w przedsięwzięciu zespołu Pink Floyd pod tytułem The Wall. W filmie mającym premierę w 1982 roku zagrał główną postać Pinka.

Role Boba Geldofa:

  • Mauvaise fille (2012) jako Georges
  • Numer jeden (1985) jako Harry Gordon
  • The Wall (1982) jako Pinky

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1986 roku ożenił się z jedną ze swoich fanek Paulą Yates.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bob Geldof na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-05-20].
  2. Za informacją w BBC news – news.bbc.co.uk.