Camillo Cavour

Camillo Cavour
Data i miejsce urodzenia	10 sierpnia 1810 Turyn
Data i miejsce śmierci	6 czerwca 1861 Turyn
Premier Włoch
Okres urzędowania	od 23 marca 1861 do 6 czerwca 1861
Poprzednik	nowy urząd
Następca	Bettino Ricasoli
Premier Królestwa Sardynii
Okres urzędowania	od 4 listopada 1852 do 19 lipca 1859
Poprzednik	Massimo d'Azeglio
Następca	Alfonso Ferrero La Marmora
Premier Królestwa Sardynii
Okres urzędowania	od 21 stycznia 1860 do 23 marca 1861
Poprzednik	Alfonso Ferrero La Marmora
Następca	urząd zlikwidowany
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Pomnik Cavoura w Mediolanie

Camillo Benso di Cavour (ur. 10 sierpnia 1810 w Turynie, zm. 6 czerwca 1861 tamże), polityk włoski - potomek hrabiowskiej rodziny, przywódca liberałów piemonckich.

W młodości oczekiwano od niego, że zrobi przyzwoitą karierę, wstąpił więc do armii, gdzie doszedł do dobrego stanowiska, lecz przez swe liberalne poglądy musiał ją opuścić w 1831. Następnie podróżował po Europie, studiując politykę i gospodarkę. W 1847 założył gazetę "Il Risorgimento" (Odrodzenie) wspierającą liberalizm, zjednoczenie Włoch i konstytucjonalizm. W 1850 został ministrem gospodarki i handlu, a w 1851 objął stanowisko ministra finansów.

Camilo Cavour został powołany na urząd premiera królestwa Piemontu i Sardynii przez Wiktora Emanuela II w listopadzie 1852 r. Zapewnił Piemontowi rozwój ekonomiczny i gospodarczy. Sprawniejsze rolnictwo, zyski z handlu zagranicznego, rozwinięta sieć komunikacyjna (m.in. pierwszy tunel kolejowy pod Alpami - tunel Fréjus) i flota zapewniły Piemontowi najsilniejszą pozycję wśród księstw włoskich. Był zwolennikiem idei federacyjnej. Wraz z Wiktorem Emanuelem chciał, aby po zjednoczeniu Włochy stały się państwem federacyjnym. Cavour wykazał się wielkim sprytem po pokoju kończącym wojnę sojuszu francusko-sardyńskiego z Austrią, który został podpisany w listopadzie 1859 r. w Zurychu. Pokój ten zawierał punkt dotyczący powrotu Habsburgów do księstw środkowej Italii (Parma, Modena i Toskania). Piemont nie chciał Habsburgów na tronach, dlatego Cavour wymyślił, aby ogłosić plebiscyt dotyczący przyszłości księstw środkowo-włoskich. Ludność wolała zjednoczenia z Piemontem, niż władzy Habsburgów. Tym samym Austrii pozostała tylko gorycz porażki w wojnie.

Walnie przyczynił się do zjednoczenia Włoch. Za swoje zasługi jest zaliczany do czterech "ojców Ojczyzny".

Poprzednik -

Premier Królestwa Włoch 1861

Następca Bettino Ricasoli