Drop zwyczajny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Drop)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy ptaka. Zobacz też: miejscowość o tej nazwie.
Drop zwyczajny
Otis tarda[1]
Linnaeus, 1758
Drop zwyczajny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd dropie
Rodzina dropie
Rodzaj Otis[2]
Linnaeus, 1758
Gatunek drop zwyczajny
Podgatunki
  • O. tarda tarda
  • O. tarda dybowskii
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło drop w Wikisłowniku

Drop zwyczajny, drop, drop wielki[4] (Otis tarda) – gatunek dużego ptaka z rodziny dropi (Otididae), będący jedynym przedstawicielem rodzaju Otis. W zależności od podgatunku zamieszkuje:

Cechy gatunku
Samiec znacznie większy i cięższy od samicy, w szacie godowej ma wierzch ciała rdzawy z poprzecznym, czarnym prążkowaniem. Głowa i szyja szare, na karku i wolu rdzawa opaska. Spód i boki białe. Po bokach dzioba jasnoszare pęczki piór tworzą charakterystyczne "wąsy". Samiec w szacie spoczynkowej i samica nie mają "wąsów", a jedynie jasnoszarą plamę na podgardlu. Brak również rdzawego koloru na wolu. Samiec osiąga ostateczną szatę w 3–4 roku życia. Młodociane podobne do samicy, ale bardziej szarawe. Podgatunek azjatycki O. t. dybowskii bledszy.
Wymiary średnie
Długość ciała ok. 85–105 cm
rozpiętość skrzydeł do ok. 220 cm
waga ok. 3–17 kg
Biotop
Stepy i pola zbóż, lucerny i rzepaku. Wymaga obszarów o niskiej roślinności w okresie toków oraz obszaru bez lasu w promieniu kilku kilometrów.
Gniazdo
Drop buduje gniazdo na ziemi, w zagłębieniach na łące lub polu.[6]
Jaja
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w kwietniu - lipcu 2 jaja.
Wysiadywanie
Jaja wysiadywane są przez okres 23 do 28 dni przez samice. Pisklęta opuszczają gniazdo po 6 tygodniach. Pisklętami opiekuje się wyłącznie samica, samiec może w jednym sezonie zapłodnić kilka samic.
Pożywienie
Delikatne pędy i nasiona wielu roślin, owady i drobne kręgowce. Latem dieta ptaków jest bardziej urozmaicona, a zimą składa niemal wyłącznie z pędów roślin, przede wszystkim uprawianych na zielonkę.

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Polsce objęty ochroną gatunkową ścisłą. Wymaga ochrony czynnej[7]. Przyczynami wyginięcia dropia są:

  • presja antropogeniczna (używanie maszyn i środków chemicznych w rolnictwie, budowa sieci linii przesyłowych, zwiększona penetracja ludzka pól)
  • dawniejsze polowania i kłusownictwo, które eliminowały najwartościowsze samce[5].

W Siemianicach hodowano dropie, których część ktoś zabił w latach 1980 i 1982[8].

Przypisy

  1. Otis tarda w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Otis. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 13 stycznia 2011]
  3. Otis tarda. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Albin Łącki: Wśród zwierząt – ptaki. Ponań: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988, s. 108. ISBN 83-09-01320-5.
  5. 5,0 5,1 Ludwik Tomiałojć, Tadeusz Stawarczyk: Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. Wrocław: PTPP "pro Natura", 2003, s. 303–304. ISBN 83-919626-1-X.
  6. Miroslav Bouchner, Drop [w:] Zwierzęta łowne, wyd. Delta, Warszawa 1992
  7. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237
  8. Drop Wielki - arystokrata

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]