François Xavier Nguyễn Văn Thuận

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
François Xavier Nguyễn Văn Thuận
Phanxicô Xaviê Văn Thuận Nguyễn
Kardynał diakon
François Xavier Nguyễn Văn Thuận
Herb François Xavier Nguyễn Văn Thuận Gaudium et spes
Radość i nadzieja
Kraj działania  Wietnam
Data i miejsce urodzenia 17 kwietnia 1928
Huế
Data i miejsce śmierci 16 września 2002
Rzym
przewodniczący Papieskiej Rady "Justitia et Pax"
Okres sprawowania 1998 - 2002
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 11 czerwca 1953
Nominacja biskupia 13 kwietnia 1967
Sakra biskupia 24 czerwca 1967
Kreacja kardynalska 21 lutego 2001
Jan Paweł II
Kościół tytularny Santa Maria della Scala
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 24 czerwca 1967
Konsekrator Angelo Palmas
Współkonsekratorzy Philippe Nguyễn Kim Điền
Jean-Baptiste Urrutia
To jest biografia osoby noszącej wietnamskie nazwisko Nguyễn.

François Xavier Nguyễn Văn Thuận (ur. 17 kwietnia 1928 w Huế, zm. 16 września 2002 w Rzymie) – wietnamski duchowny katolicki, arcybiskup koadiutor Ho Chi Minh, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził ze znanej rodziny przywódców wietnamskich. Jednym z jego stryjów był prezydent Ngô Đình Diệm, obalony i zamordowany w 1963, innym - arcybiskup Pierre Martin Ngô Đình Thục, jeden z pierwszych biskupów wietnamskich, związany później z ruchem sedewantystycznym (konsekrował samozwańczego papieża Grzegorza XVII). Kilku członków rodziny poniosło śmierć, odmawiając odstąpienia od wiary katolickiej po dojściu do władzy komunistów.

Kształcił się w seminarium w Huế i tam też przyjął święcenia kapłańskie 11 czerwca 1953. Przez dwa lata pracował w Huế jako duszpasterz, następnie wyjechał do Rzymu na uzupełniające studia, uwieńczone doktoratem z prawa kanonicznego. W 1959 powrócił do Wietnamu, był wykładowcą i rektorem seminarium w Nha Trang, wikariuszem generalnym tej diecezji, wreszcie biskupem. Nominację na biskupa Nha Trang otrzymał 13 kwietnia 1967, sakry udzielił mu 4 czerwca 1967 w Huế arcybiskup Angelo Palmas, delegat apostolski w Wietnamie. W kwietniu 1975 został promowany na arcybiskupa tytularnego i mianowany koadiutorem Ho Chi Minh; na czele archidiecezji stał wówczas Paul Nguyễn Văn Bình. Arcybiskup Nguyễn Văn Thuận nie objął swoich nowych obowiązków, już w 1975 został uwięziony przez władze komunistyczne. Przebywał w więzieniu bez procesu i wyroku 13 lat, w tym 9 lat w odosobnieniu.

Został zwolniony 21 listopada 1988, z obowiązkiem zamieszkania w rezydencji arcybiskupiej w Hanoi i zakazem udania się do Ho Chi Minh. W 1991, kiedy przebywał z wizytą w Rzymie, władze wietnamskie uznały go za persona non grata i uniemożliwiły powrót. Arcybiskup pozostał w Rzymie, w 1992 został członkiem Międzynarodowej Katolickiej Komisji ds. Imigracji z siedzibą w Genewie; w listopadzie 1994 zrezygnował z godności koadiutora Ho Chi Minh i został mianowany przez Jana Pawła II wiceprezydentem Papieskiej Komisji Iustitia et Pax. Po przejściu w stan spoczynku kardynała Etchegaraya został prezydentem tej komisji (czerwiec 1998). Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, m.in. w sesji specjalnej poświęconej Kościołowi w Azji (kwiecień-maj 1998). W marcu 2000 głosił rekolekcje wielkopostne dla papieża i Kurii Rzymskiej.

W lutym 2001 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając diakonię Santa Maria della Scala. Krótko po nominacji władze państwowe Wietnamu zezwoliły kardynałowi na wizytę w kraju. Nguyễn Văn Thuận zmarł we wrześniu 2002 i został pochowany na cmentarzu Campo Verano w Rzymie.

Proces beatyfikacyjny[edytuj | edytuj kod]

16 września 2007, w 5. rocznicę jego śmierci, Kościół katolicki rozpoczął proces beatyfikacyjny kardynała Nguyễna[1]. Benedykt XVI wyraził swoją "głęboką radość" otwierając proces[2].

Ponadto w encyklice Spe salvi papież przedstawił historię życia kardynała, zwłaszcza historię jego więziennej izolacji oraz jego publikacje jako dowody na znaczenie modlitwy w kszałtowaniu cnoty nadziei[3].

Książki[edytuj | edytuj kod]

Pozycje autorstwa kardynała:

  • Modlitwy nadziei, wyd. pol. 2007
  • Droga nadziei, wyd. pol. 2002
  • Świadkowie nadziei. Rekolekcje watykańskie

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. [http://www.reuters.com/article/worldNews/idUSL17299320070917 Late Vietnamese cardinal put on road to sainthood, Reuters, 2007-09-17
  2. UCANews at Catholic.org
  3. Benedykt XVI: Spe salvi n. 32. Kraków: Wydawnictwo M, 2007, s. 51. ISBN 978-83-60725-76-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]