Frida Kahlo
| Frida Kahlo | |
 Frida z mężem. |
|
| Imiona i nazwisko | Magdalena Carmen Frieda Kahlo y Calderón |
| Data i miejsce urodzenia | 6 lipca 1907, Coyoacán, Meksyk |
| Data i miejsce śmierci | 13 lipca 1954, Coyoacán, Meksyk |
| Narodowość |  Meksykanka |
| Dziedzina sztuki | Malarstwo |
| Styl | Realizm i Symbolizm |
| Ważne dzieła | Henry Ford Hospital |
| Muzeum artysty | Muzeum Fridy Kahlo w jej domu La Casa Azul w Coyoacán |
Frida Kahlo, właśc. Magdalena Carmen Frieda Kahlo y Calderón (ur. 6 lipca 1907, zm. 13 lipca 1954) – meksykańska malarka.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Urodziła się w Coyoacán na przedmieściach Meksyku. Jej ojciec był malarzem i fotografem; matka zajmowała się domem – oprócz Fridy w rodzinie było jeszcze pięć sióstr. Emocjonalnie była związana z ojcem Guillermo. Matka była osobą bardzo religijną i często nie pochwalała postępowania Fridy.
W dzieciństwie chorowała na polio, co spowodowało nieznaczną deformację nogi. W wieku 18 lat Kahlo przeżyła poważny wypadek, który wpłynął na całe jej życie. Przez miesiąc leżała w szpitalu, gdzie zaczęła malować. Zrezygnowała z możliwości kariery medycznej i zainteresowała się malarstwem.
W 1928 roku została członkiem Meksykańskiej Partii Komunistycznej.
Jej prace, często szokujące, obrazują ból i surowe życie kobiet. Wiele z nich (55 spośród 143) to autoportrety, pełne osobistej symboliki, często bazującej na odniesieniach do anatomii. Widoczne są w nich wyraźnie wpływy rdzennej kultury meksykańskiej, przedstawiane w jasnych kolorach, z dodatkiem mieszaniny realizmu i symbolizmu.
Jej obrazy wzbudziły zainteresowanie artysty Diego Rivery. Stał się jej partnerem i mężem w 1929 roku (z czasem rozwiodła się z nim, a później ponownie go poślubiła). W 1930 roku Frida straciła dziecko (poroniła). Rok później poznała dr. Leo Eloessera, który stał się jej przyjacielem. Jej stan zdrowia stale się pogarszał. W 1932 roku z mężem przeniosła się do Detroit. W tym czasie umarła matka Kahlo. Frida straciła kolejne dziecko. W efekcie stworzyła wzruszający obraz odbijający to wydarzenie pt. Henry Ford Hospital. Mąż miał romans z jej siostrą Cristiną. Sama Frida była biseksualna[1][2].
W 1937 roku udostępniła Trockiemu i jego żonie swój dom. Kahlo miała romans z rosyjskim politykiem. Zamordowano go w Meksyku w 1940 roku, prawdopodobnie w jej rezydencji.
W 1938 roku Kahlo miała pierwszą wystawę w Julien Levy w Nowym Jorku, która odniosła sukces. W tym czasie Frida miała kolejny romans z fotografikiem Nickolasem Murayem. Następna wystawa w Paryżu nie spotkała się z entuzjazmem odbiorców. Frida poznała surrealistów, ale była rozczarowana ich twórczością.
Ojciec Fridy zmarł na atak serca w 1941 roku. Rok później Frida zaczęła prowadzić dziennik, który stał się cennym źródłem informacji o niej. W 1950 roku przeszła siedem operacji kręgosłupa, co zmusiło ją potem do korzystania z wózka inwalidzkiego. W szpitalu spędziła dziewięć miesięcy. Zażywała silne leki przeciwbólowe, co odbiło się na jej malarstwie.
Chociaż prace Kahlo są czasami określane jako surrealistyczne, a sama Kahlo wystawiała je kilkakrotnie wraz z surrealistami europejskimi, ona sama nie uznawała tej estetyki. Jej zainteresowanie tematyką kobiecą i szczerość ekspresji, dostrzeżone przez ruch feministyczny, spowodowały, że stała się jego symbolem w ostatnich latach XX wieku.
[edytuj] Muzeum
Kahlo zmarła 13 lipca 1954 roku, prawdopodobnie wskutek udanej próby samobójczej. Jej prochy umieszczono w prekolumbijskiej urnie, która jest wystawiona w byłym domu Kahlo. Jej kolorowy dom, który ze względu na pomalowane na niebiesko ściany nazywany jest Casa Azul, położony jest w Calle Londres 247 w Coyoacán. W 1959 zorganizowano w nim Muzeum, które prezentuje wiele prac malarki. Podczas przebudowy w ściennej szafie tego domu znaleziono 180 strojów z regionu Oaxaca (styl jej autoportretów), jak również kolczyki od Picassa, szale, buty, biżuterię. W lecie 2007 znaleziska te towarzyszyły zorganizowanej z okazji 100 letnich urodzin artystki wystawie.
W 2002 roku na podstawie książki Haydena Herrery powstał biograficzny film fabularny, Frida, w reżyserii Julie Taymor z Salmą Hayek w roli tytułowej.
[edytuj] Wybrane obrazy
- Autoportret w aksamitnej sukni (1926)
- Autobus (1929)
- Frieda i Diego Rivera (1931)
- Henry Ford Hospital (1932)
- Autoportret na granicy Meksyku ze Stanami Zjednoczonymi (1932)
- Moje narodziny (1932)
- Moja suknia tam wisi (1933)
- Kilka małych ukłuć (1935)
- Moi rodzice, moi dziadkowie i ja (1936)
- Co widziałam w wodzie (1938)
- Czterej mieszkańcy Mexico City (1938)
- Samobójstwo Dorothy Hale (1938-1939)
- Dwie Fridy (1939)
- Dwie nagie kobiety w lesie (1939)
- Autoportret z obciętymi włosami (1940)
- Sen (Łóżko) (1940)
- Złamana kolumna (1944)
- Mojżesz (Jądro stworzenia) (1945)
- Niech żyje życie (Viva la vida) (1954)
[edytuj] Bibliografia
Pierre, Clavilier (2006). Frida Kahlo, les ailes froissées, ed Jamsin ISBN 978-2-912080-53-0
- Frida: życie i twórczość Fridy Kahlo – Hayden Herrera
- Frida Kahlo: 1907-1954: cierpienie i pasja – Andrea Kettenmann
- Frida – Barbara Mujica
- Kahlo – Andrea Kettenmann
- Frida Kahlo - Vanna Vannuccini
- Diego i Frida - Jean Marie Gustave Le Clezio
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Artcyclopedia – Frida Kahlo (ang.)
- Obrazy Fridy Kahlo (ang.)
- Obrazy Fridy Kahlo (ang.)
- Polska strona poświęcona malarce
- Forum poświęcone życiu i twórczości artystki
Przypisy
[edytuj] Zobacz też
