Fryderyk Jarosy
Z Wikipedii
Fryderyk Jarosy, także Fryderyk Jarossy (ur. 10 października 1890 w Grazu - (podawana jest również data 1889 w Pradze) zm. 6 sierpnia 1960 w Viareggio - wybitny konferansjer, reżyser teatralny i dyrektor wielu teatrów kabaretowych międzywojennej Warszawy.
Urodził się na Węgrzech, w plebiscycie wybrał narodowość austriacką, po I wojnie światowej dostał honorowe polskie obywatelstwo. Do Polski przyjechał jako członek rosyjskiego teatrzyku Niebieski Ptak w 1924 r. i pozostał w Warszawie na wiele lat. Był dyrektorem i reżyserem takich teatrów, jak Cyrulik Warszawski, Cyganeria, Banda czy Qui Pro Quo.
W czasie okupacji był nakłaniany przez hitlerowców do wyrażenia poparcia dla III Rzeszy. Mówił o sobie, że "ani kląć, ani kochać nie potrafi inaczej, jak po polsku". W swojej karierze wspierał młodych artystów, do jego uczniów i współpracowników zaliczali się między innymi Hanka Ordonówna, Stefcia Górska, Aleksander Żabczyński, Stefania Grodzieńska i Jerzy Jurandot.
Po powstaniu warszawskim był więźniem obozu koncentracyjnego Buchenwald. Po II wojnie światowej wyemigrował do Wielkiej Brytanii,mieszkał także w Paryżu.
[edytuj] Bibliografia
- Stefania Grodzieńska, 2002, Urodził go Niebieski Ptak, ISBN 83-87463-32-9.
- Anna Mieszkowska, 2006, "Ja, kabareciarz", ISBN 83-7319-820-2.
- Dariusz Michalski, 2007, "Powróćmy jak za dawnych lat" ISBN 978-83-244-0034-8
