Jacek Pałkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
JacekPalkiewicz.jpg
JacekPalkiewicz2.jpg
JacekPalkiewicz3.jpg

Jacek Edward Pałkiewicz (ur. 2 czerwca 1942 w Immensen, Niemcy) – polski reporter, eksplorator i odkrywca, członek rzeczywisty brytyjskiego Królewskiego Towarzystwa Geograficznego[1].

Urodzony w niemieckim obozie pracy. Karierę podróżniczą rozpoczynał jako oficer na statkach taniej bandery panamskiej (1971-72). W 1973 roku pracował jako inspektor kopalni diamentów w Sierra Leone i kopalni złota w Ghanie. W 1975 ukończył Szkołę Dziennikarską w Mediolanie i od tego czasu pracował jako dziennikarz między innymi przez wiele lat w dodatku ilustrowanym "Sette" do "Corriere della Sera". W Polsce współpracuje z "Newsweek Polska", "Rzeczpospolitą" i "Uważam Rze".

Kierownik licznych wypraw, m.in. Sahara (1972), Atlantyk (1975), Birma (1979), Amazonka (1984 i 1996), Borneo (1986), Syberia (1989), Namibia (1990), Wietnam (1992), górne Orinoko (1994), rzeka Mamberamo (Indonezja) (1994), Bhutan (1995), góry Tepui (Wenezuela) (1997), Pustynia Atakama (Chile) (1999), Amazonia (1999), Peru – w poszukiwaniu Paititi (2004).

Członek rzeczywisty Royal Geographical Society w Londynie (1994), Societa Geografica Italiana (1996), Societad Geografica de Lima (1996), Rossijskoje Geograficzieskoje Obszcziestwo (1996), Międzynarodowej Akademii Informatyzacji (1997).

Współpracował z rosyjskim Centrum Szkolenia Kosmonautów w programie przetrwaniowym. Uczy elitarne jednostki specjalne strategii przetrwania w odmiennych strefach klimatycznych. Kierował wieloma ambitnymi wyprawami międzynarodowymi.

Prywatnie żonaty (Linda Vernola), troje dzieci (Patrycja ur. 1971, Konrad ur. 1977, Maksymilian 1981). Mieszka we Włoszech w miejscowości Bassano del Grappa.

Spis treści

[edytuj] Wyprawy i osiągnięcia

  • 20-dniowa piesza wędrówka przez Saharę (1972),
  • samotne przepłynięcie Atlantyku łodzią ratunkową w 44 dni (DakarGeorgetown) (1975),
  • dotarcie na reniferach do bieguna zimna (Syberia) (1989),
  • przejazd na słoniach przez dżunglę wietnamską (1992),
  • ekspedycja na jakach w Bhutanie (1995),
  • przepłynięcie rzeki Jangcy na sampanie (1995),
  • odkrycie źródła Amazonki; za to odkrycie Pałkiewicz został uhonorowany odznaczeniem Kawalera Orderu Zasługi Republiki Włoskiej w 1996[2]; odkrycie to zostało arbitralnie zaakceptowane przez Towarzystwo Geograficzne w Limie; pierwszeństwo tego odkrycia zostało zakwestionowane przez Joego Kane'a[3] i Ryszarda Badowskiego[4][5]; 10 września 2011 r. z inicjatywy Towarzystwo Geograficzne w Limie na miejscu źródła Amazonki wzniesiono obelisk z pamiątkową tablicą o treści: "Tu rodzi się Amazonka, największa rzeka świata. Ustaliła to w 1996 r. naukowa, polsko-włosko-rosyjsko-peruwiańska wyprawa kierowana przez Jacka Pałkiewicza",
  • pierwsza w Europie "szkoła przetrwania", w Bassano del Grappa we Włoszech (1982), szkolenie kosmonautów rosyjskich oraz jednostek antyterrorystycznych z krajów NATO.

Jest autorem kilkunastu książek oraz filmów dokumentalnych, publikował reportaże w licznych magazynach świata. W 1998 r. otrzymał główną nagrodę "Bursztynowego Motyla" za najlepszą książkę podróżniczą roku (Terra incognita – Wydawnictwo Bellona)[6]. Napisał także przedmowę do najnowszego wydania Dersu Uzały[1].

[edytuj] Wybrana bibliografia

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Władimir Arsenjew: Dersu Uzała. Poznań: Zysk i S-ka, 2010, s. 5-15, seria: Podróże Retro. ISBN 978-83-7506-402-5. 
  2. mediatrawel.pl: Jacek Pałkiewicz. [dostęp 21 kwietnia 2009].
  3. [Joe Kane, Z nurtem Amazonki, Prószyński i S-ka, 1997, ISBN 83-7180-027-4]
  4. Ryszard Badowski, Spór o źródła Amazonki, Wiedza i Życie, nr 3, 1997
  5. Polemika na łamach Wiedzy i Życia Sporu o Amazonkę Ciąg Dalszy
  6. Oficjalna strona Konkursu im. Arkadego Fiedlera o Nagrodę "Bursztynowego Motyla"

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach