Karabin maszynowy Bergmann M1915

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bergmann M1915
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Theodor Bergmann Industriewerke, Suhl[1]
Rodzaj lekki karabin maszynowy
Dane techniczne
Kaliber 7,92 mm
Nabój 7,92 mm Mauser
Taśma nabojowa parciana, 100 nab.
Wymiary
Długość 1150 mm
Długość lufy 710 mm
Masa
broni 11,8 kg
podstawy 1,2 kg (dwójnóg)
lufy 1,6 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 845 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 500 strz./min

Bergmann M1915 – niemiecki lekki karabin maszynowy. Była to osadzona na dwójnogu, chłodzona powietrzem wersja ckm-u Bergmann M1910. W okresie międzywojennym lkm Bergmann M1915 znajdował się na uzbrojeniu Wojska Polskiego (po 1921 roku[2]), a po wycofaniu z uzbrojenia trafiły do Policji Państwowej, która przyjęła go do uzbrojenia na przełomie 1937 i 1938 roku[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Bergmann M1915 był bronią bronią samoczynną. Zasada działania oparta o krótki odrzut lufy. Zamek ryglowany klinem o ruchu pionowym.

M1915 był zasilany przy pomocy parcianej, ciągłej taśmy nabojowej. Taśma była umieszczona w bębnowym zasobniku przyłączanym z prawej strony broni.

Lufa w rurowej, perforowanej osłonie. do osłony przymocowany był uchwyt transportowy.

M1915 wyposażony był w chwyt pistoletowy umieszczony pod komorą zamkową. Do komory zamkowej przymocowany był także nieregulowany, nieskładany dwójnóg. Stopka kolby przymocowana bezpośrednio do tylnej części komory zamkowej. Przyrządy celownicze mechaniczne.

Przypisy

  1. Walter Schultz: 1000 ręcznej broni palnej. s. 233.
  2. 2,0 2,1 Andrzej Ciepliński; Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). s. 27.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak, 1994, Encyklopedia współczesnej broni palnej, Warszawa, WiS, ISBN 83-86028-01-7.
  • Walter Schultz: 1000 ręcznej broni palnej. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2011, s. 233. ISBN 978-83-7708-745-9.