Kuna domowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kuna domowa
Martes foina[1]
(Erxleben, 1777)
Kuna domowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina łasicowate
Rodzaj Martes
Gatunek kuna domowa
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kuna domowa, kamionka (Martes foina) – synantropijny gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych.

Kuna domowa na balkonie, obserwowana przez kota
Tropy kuny w skokach, prawdopodobnie kamionki. Las Bemowski

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Występuje w niemal całej Europie oraz w strefie klimatu umiarkowanego Azji, aż po Himalaje i Chiny. W Europie jest spotykana od północnej Danii po zachodnią Hiszpanię i – na południe – po Włochy i niektóre wyspy na Morzu Śródziemnym i Egejskim. W Polsce występuje na całym obszarze kraju, zwykle w okolicach ludzkich siedzib, ruinach, lasach, a także w centrach dużych miast. W stanie Wisconsin w USA zaadaptowała się do warunków naturalnych mała populacja kun domowych, które zostały tam sprowadzone jako zwierzęta domowe.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Szkielet

Podobnie jak większość małych łasicowatych charakteryzuje się wydłużonym ciałem i krótkimi nogami. Sierść brązowa, na piersi biała rozwidlona plama; jej rozwidlenia sięgają aż do nasady przednich łap zwierzęcia. Jest to najprostszy sposób odróżnienia kuny domowej od kuny leśnej (Martes martes), która wprawdzie też ma łatę na piersi, ale żółtą i nie rozwidloną. W odróżnieniu od kuny leśnej, kuna domowa ma nagie opuszki palców i stóp.

Rozmiary[edytuj | edytuj kod]

  • długość ciała: 45-53 cm
  • długość ogona: 25-30 cm
  • masa ciała: 1,1-1,5 kg (samice nieznacznie mniejsze od samców)

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się gryzoniami, ptakami i ich jajami, żabami i owadami. Dość duży udział w jej diecie mają owoce. W jaskiniach poluje na nietoperze. W zabudowaniach gospodarskich tępi szczury i myszy, wyrządza jednak również szkody wśród drobiu. Na wspólnych stanowiskach konkuruje z kuną leśną.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Okres rui kamionki przypada na lipiec i sierpień, ciąża przedłużona trwa długo, nawet 9 miesięcy. Ruja dodatkowa przypada na styczeń i luty. Młode rodzą się ślepe, w liczbie od 2 do 8. Ssą mleko ok. 3 miesięcy. Dojrzałość płciową osiągają po 2 latach.

Długość życia[edytuj | edytuj kod]

Kuna domowa żyje średnio 8-10 lat. Jej naturalnymi wrogami są wilki, psy i lisy, a także borsuk.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się 11 podgatunków kuny domowej[3]

  • M. foina bosniaca Brass, 1911
  • M. foina bunites (Bate, 1906)
  • M. foina foina (Erxleben, 1777)
  • M. foina intermedia (Severtzov, 1873)
  • M. foina kozlovi (Severtzov, 1873)
  • M. foina mediterranea (Barrett-Hamilton, 1898)
  • M. foina milleri Festa, 1914
  • M. foina nehringi (Satunin, 1906)
  • M. foina rosanowi Martino & Martino, 1917
  • M. foina syriaca (Nehring, 1902)
  • M. foina toufoeus (Hodgson, 1842)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Martes foina w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Martes foina. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Martes foina. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 3 września 2009]