McLaren F1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
McLaren F1
McLaren F1
McLaren F1
Inne nazwy McLaren F1 LM
McLaren F1 GTR
Producent Wielka Brytania McLaren Cars Ltd
Projektant Gordon Murray
Peter Stevens
Zaprezentowany  Monako 1991
Okres produkcji 1994-1998
107 sztuk
Miejsce produkcji  Wielka Brytania, Woking
Poprzednik McLaren F1 M6GT
Następca McLaren P1
Dane techniczne
Segment G+
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupé
Silniki BMW
V12 S70/2
6.1l DOHC 48v - 627 KM
Skrzynia biegów 6-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4287 mm
Szerokość 1820 mm
Wysokość 1140 mm
Rozstaw osi 2718 mm
Masa własna 1138 kg
Poj. zbiornika paliwa 90 litrów
Liczba miejsc 3 miejsca
Pojemność bagażnika 287 litrów
Dane dodatkowe
Konkurencja Lamborghini Diablo
Ferrari F50
Jaguar XJ220
Bugatti EB110
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

McLaren F1supersamochód skonstruowany i produkowany przez brytyjską firmę McLaren Cars, poddział McLaren Group, w której skład wchodzi także zespół McLaren w Formule 1. Do jego napędu użyto silnika V12 BMW S70/2 60° o pojemności 6,1 litra V12. Samochód produkowano w latach 1994-1998, spośród 100 powstałych egzemplarzy – 64 były w wersji ulicznej, 5 LM (Le-Mans), oraz 3 GT (Gran Turismo)[potrzebne źródło]. McLaren F1 dzierżył miano najszybszego samochodu produkcyjnego (osiągał maksymalną prędkość 388,5 km/h) do 2005[potrzebne źródło], kiedy to jego rekord został pobity przez Koenigsegga CCR[potrzebne źródło].

Historia i budowa[edytuj | edytuj kod]

W miesiąc przed swoją przedwczesną śmiercią w czerwcu 1970, Bruce McLaren pracował nad samochodem drogowym McLaren. Chciał własnym samochodem wystartować w dwudziestoczterogodzinnym wyścigu Le Mans. Niestety wszystkie prace nad tym projektem zostały wstrzymane po tragicznym wypadku założyciela firmy w Goodwood. Na szczęście firma przetrwała, a w kolejnych dwóch dziesięcioleciach ekipa wygrywała w Mistrzostwach Świata Formuły 1, a także Indianapolis 500. Teraz zespół prowadził Ron Dennis, McLaren był w najlepszej formie na przełomie 1984 i 1991 roku,a kierowcy McLarena Alain Prost[1] i Ayrton Senna[2]zdobyli razem 6 tytułów mistrzowskich kierowców wygrywając 57 wyścigów,a zespół zdobywał w tamtym czasie 6 tytułów konstruktorów triumfując w 64 rundach[3]. Cała firma i jej główny projektant Gordon Murray w szczególności szukała nowych wyzwań i idea Bruce'a drogowego samochodu McLaren odżyła.

Wnętrze McLarena F1

Historia samochodu rozpoczęła się w 1988 roku. Wtedy to konstruktor Gordon Murray i projektant Peter Stevens przedstawili pierwsze szkice sportowego coupé Ronowi Dennisowi, szefowi McLarena. Samochód miał być ulicznym ucieleśnieniem sukcesu firmy w Formule 1. Pierwszy prototyp gotowy był w połowie 1991 roku. 28 maja 1992 w Monaco miała miejsce pierwsza prezentacja a w 1994 pojazd trafił do pierwszych, cywilnych odbiorców.

Silnik[edytuj | edytuj kod]

Typ silnika:

  • S70/2 – 468 kW / 636KM (normalna wersja dopuszczona do ruchu ulicznego)
  • S70/3 – 500 /507/ kW / 680 /689/KM (normalna wersja dopuszczona do ruchu ulicznego – wersja LM) / moc ze zdjętymi ogranicznikami poboru powietrza do kolektora ssącego. Ostatecznie w modelu LM zdławiono moc do 668 KM
Wyłożona złotą folią klapa komory silnika McLarena F1

Początkowo planowano zamontowanie silnika V10 produkcji Hondy. Jednak japoński producent nie wyraził na to zgody, bowiem nie spodobał mu się pomysł montowania jego jednostki w samochodzie McLarena. Z pomocą przyszła tutaj firma BMW. Ich jednostka V12 o pojemności pięciu litrów i mocy 300 KM służyła ówcześnie w dużej limuzynie E32 750i/iL. Później montowano ją w ekskluzywnych pojazdach serii E31 850i. Zakładano, że wersja sportowa miała nosić nazwę M8, tak jak poprzednie serie "M" firmy (M3, M5). Jednak projektu nie wdrożono w życie. Według BMW powodem były zbyt duże koszty produkcji jak na ten segment aut, efektem czego pomysł spalił na panewce. Pozostał silnik o pojemności 5 l i 500 KM. Później podjęto się produkcji sportowego modelu BMW 850 CSi z silnikiem powiększonym z 5 l do 5,6 l i mocy 380 KM. Murray zakupił projekt i prawa do silnika, później powiększono w nim pojemność do 6,1 l. Gotowy silnik ważył około 266 kg, o 16 kg za dużo niż oczekiwał tego Murray. Jednak moc jaką uzyskiwał ostatecznie go przekonała i usatysfakcjonowała – 650 KM. Wg założeń Murraya silnik miał dysponować minimalną mocą 550 KM. 650 KM – taką moc rozwijał ówczesny prototypowy silnik, który później zdławiono do 636 KM, gdyż wymagały tego ówczesne normy emisji spalin. Jednostkę całkowicie zmodernizowano, była wykonana w większości z tytanu i glinu. Zastosowano także układ VANOS z czterema zaworami na cylinder. Silnik pod tym względem jest do dziś bardzo zaawansowany technologicznie. Jako, że wytwarzał duże ilości ciepła, zdecydowano się na bardzo drogi wariant jego odprowadzania – klapa komory silnika była w całości wyłożona folią z czystego złota.

Waga[edytuj | edytuj kod]

F1 konstruowano przede wszystkim z myślą o jak najmniejszej masie - miała ona sięgać nie więcej niż 1000 kilogramów. Nadwozie wykonano z wytrzymałych i lekkich kompozytów, włókien węglowych i kevlaru. Było to jedno z pierwszych aut, w których do budowy karoserii użyto właśnie takich materiałów. W stanie kompletnym karoseria ważyła zaledwie 100 kg. Zawieszenie kół wykonano z najlżejszych stopów aluminium, tłumiki zaś z tytanu. W McLarenie nie zastosowano wspomagania układu kierowniczego, wspomagania hamowania czy systemu kontroli trakcji - wszystko to Murray uznał za zbędne. W surowym, czarnym wnętrzu znalazło się miejsce na system audio Kenwooda (najlżejszy na świecie - tylko 4,5 kg) oraz klimatyzację, choć zapewne gdyby nie nacisk szefa McLarena także by ich tam w ogóle nie było. W ten sposób gotowy do jazdy pojazd odznacza się masą tylko 1140 kilogramów. Wnętrze coupé mieści trzy osoby: kierowca zajmuje centralną pozycję a nieco z tyłu po jego obu stronach znajdują się dwa fotele dla pasażerów. Po bokach umieszczono luki bagażowe.

Prędkość[edytuj | edytuj kod]

Seryjny F1 rozpędzał się do 372 km/h, osiągając 100 km/h w nieco ponad 3 s (100 mph - 161 km/h w 6,3 s, a 200 mph - 322 km/h w 28 s). Przejechanie 1/4 mili wymagało tylko 11,1 s (222 km/h na wylocie), a pierwszego kilometra 19,6 s (z prędkością ucieczki wynoszącą 285 km/h). Dnia 31 marca 1998 roku na volkswagenowskim torze Ehra-Lessien (z 9-kilometrową prostą) samochód ugruntował swoją pozycję, rozpędzając się do 386,5 km/h (w późniejszym czasie samochód rozpędził się nieoficjalnie do 391 km/h[potrzebne źródło]). Modelem, którym tego dokonano był pięcioletni prototyp XP5 ze zdjętym ograniczeniem obrotów silnika (seryjnie silnik rozkręcał się do 7500 obr/min)[4]. Jak niektórzy oceniali po udanej próbie, gdyby zwiększyć przełożenia biegów, dobierając jeszcze siódmy bieg i zmienić nieco aerodynamikę (zdemontować boczne lusterka i zmienić nachylenie tylnego spoilera), auto byłoby w stanie znacznie poprawić swój wynik[potrzebne źródło]. Rekord Brytyjczyków pozostawał niepobity przez lata. Symbolicznie poprawili go Szwedzi dopiero 28 lutego 2005 na włoskim Nardo - Koenigsegg CCR rozpędził się tam do 387,9 km/h (jadąc po kolistym torze, a nie tak jak McLaren na prostej). W maju 2005 oba auta wynikiem 407 km/h pokonał Bugatti Veyron. Twórcy F1 nigdy nie mieli w zamiarach bicia jakichkolwiek rekordów - chciano po prostu wyprodukować bezkompromisowy sportowy samochód z najwyższej półki[5][6][7][8][9][10][11].

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Produkcja F1, z których każdy kosztował milion dolarów zakończyła się w 1998 roku na 64 szosowych egzemplarzach. Obok nich powstały 3 sztuki unikatowego F1 GT z wydłużonym tyłem (bazującego na wyścigowym GTR z roku 1997), 5 sztuk F1 LM jako uczczenie zwycięstwa w 1995 roku w Le Mans i 28 sztuk wyścigowego F1 GTR dla osób i zespołów prywatnych, startujących w serii FIA GT (wspomniana wygrana w Le Mans) - suma wszystkich to dokładnie 100 (poza rachunkiem tym pozostają jeszcze 2 prototypy wyścigówek i 5 prototypów wersji szosowej). W grudniu 2003 roku w Londynie jeden z egzemplarzy F1 został sprzedany poprzez dom aukcyjny Christie's za rekordowe 731 250 funtów.

Produkcja
Variant Szosowe Prototypy Wyścigowe Wszystkie
F1 65 5 69
F1 LM 5 1 6
F1 GT 2 1 3
F1 GTR ok. 3 1 24 28
Całkowicie 75 8 24 107

Na rynek publiczny (na sprzedaż) wyprodukowano 100 aut nie wliczając 7 prototypów. Jeden z seryjnych modeli F1 został oznaczony numerem 65. Sprzedano go jako nowe auto na aukcji w Londynie w 2004 roku, mimo że figurował przez 10 lat jako auto pokazowe w salonie.

Dane techniczne McLarena F1[edytuj | edytuj kod]

Marka i model McLaren F1
Lata produkcji:  1994-1998
Liczba egzemplarzy:  100 sztuk
Typ silnika:  ( BMW M-Power S70/2 – DOHC 48-zaworowy )
4 katalizatory, układ wydechowy wykonany w całości z tytanu.
Silnik:  ( V12, 60° wolnossący, 4 zawory na cylinder )
Pojemność skok cm ³:  6064 cm ³ (6.1 litra)
Średnica cylindra x skok tłoka (mm):  86 × 87,0 mm
Moc kW (KM):  468 kW (627 KM) @ 7400 1/min
Moc z 1 litra cm ³ (KM):  103,3 KM
Max. moment obrotowy 650 Nm @ 4000 1/min
Stopień sprężania:  10,5 : 1
Przełożenia / skrzynia biegów:  6-biegowa manualna, napęd na tylną oś
1 – 3.23:1, 2 – 2.19:1, 3 – 1.71:1, 4 – 1.39:1, 5 – 1.16:1, 6 – 0.93:1, wsteczny – 2.37:1.
Układ hamulcowy:  Aluminiowe tarcze, firmy Brembo
Średnica tarcz – (Przód: Ø 332 mm / Tył: Ø 305 mm)
Karoseria / Nadwozie:  Karoseria w całości wykonana z kevlaru
i z niektórymi częściami z tytanu
Rozstaw osi:  2718 mm
Opony:  Felgi – z magnezu firmy Speedline
Opony – ( Goodyear F1 – przód: 235 × 45 ZR17 / tył: 315 × 45 ZR17)
Miary D x S x W (mm):  4287 × 1820 x 1140 mm
Zbiornik paliwa:  90 l
Masa własna 1138 kg
Prędkość maksymalna (km/h):  388 km/h
Przyspieszenie
0 – 48 km/h: 
1,8 s
Przyspieszenie
0 – 97 km/h: 
3,2 s
Przyspieszenie
0 – 160 km/h: 
6,3 s
Przyspieszenie
0 – 200 km/h: 
9,4 s
Przyspieszenie
0 – 240 km/h: 
12,8 s
Droga hamowania
100 – 0 km/h: 
38,4 m

Eksploatacja[edytuj | edytuj kod]

Istnieją 2 typy przeglądów McLarena F1. Jeden z nich wykonywany jest co 9 miesięcy, drugi zaś co 18 miesięcy. Samochód wyposażono dodatkowo w specjalny modem i tzw. "czarną skrzynkę", która informuje warsztat o stanie pojazdu i o tym jak był eksploatowany.

  • 9 miesięczny przegląd – 2000-3000 funtów (12-20 tys. zł)
  • 18 miesięczny przegląd – 10 000 funtów (60 tys. zł)
  • Cena kompletu opon oscyluje w granicach 2500 £ GBP (3500 zł za sztukę)
  • Komplet 4 felg '17 firmy Speedline wykonanych na zamówienie i z magnezu kosztował około 8000 funtów (35 tys. zł)
McLaren F1
McLaren F1 GTR - tył pojazdu
McLaren F1 GTR

Cena[edytuj | edytuj kod]

McLaren F1 był nie tylko najszybszym i najbardziej ekskluzywnym wozem jaki można było ówcześnie kupić. Był również tym najdroższym. Cena podstawowego egzemplarza wynosiła 1 mln dolarów. Wersja LM kosztowała około 2 mln dolarów, za wersję drogową GTR trzeba było zapłacić 1,5 mln dolarów.

  • (1994) McLaren F1 – 4 mln złotych.
  • (1995) McLaren F1 LM – 8 mln złotych[12].
  • (1997) McLaren F1 GTR – 6 mln złotych.

Obecnie używanego McLarena F1 w dobrej kondycji wycenia się na minimum 6,5 mln złotych, i od takiej kwoty można go już zakupić.

Konkurencja[edytuj | edytuj kod]

McLaren F1 wyprodukowany w 1994 był pierwszym wozem drogowym wykonanym całkowicie z materiałów kompozytowych, głównie włókna węglowego w technologii CFRP (carbon-fibre reinforced plastic). Wszystkie stalowe części silnika zastąpiono odpowiednikami tytanowymi i aluminiowymi. Co ciekawe sam układ wydechowy wykonany z tytanu był lżejszy o 16 kg od jego odpowiednika stalowego. Aby jak najbardziej obniżyć masę pojazdu, felgi zostały wykonane z magnezu, zaś aluminiowe nawiercane tarcze oraz pozostałe części układu hamulcowego pochodziły od firmy Brembo. McLaren zakładał, że auto będzie ważyło równe 1000 kg + masa kierowcy. Nadwozie zostało wykonane z najdoskonalszych materiałów jakie wówczas były dostępne. Wóz zebrał bardzo dużo pochlebnych opinii, był również jednym z nielicznych tego typu samochodów, które osiągnęły sukcesy w różnorodnego rodzaju imprezach (1. i 2. miejsce w wyścigu Le Mans w 1995 roku). Pod względem osiągów bił nawet zaprezentowanego w 1995 roku model F50 firmy Ferrari. Dziennikarze twierdzili: "Nie dość, że F50 jest wolniejszy to jeszcze mniej ekskluzywny, mniej skomplikowany, mniej spleciony w całość. McLaren F1 to pionier wśród tego typu aut i jeszcze długo będzie niekwestionowanym królem tego segmentu". Niektórzy dziennikarze mówili, że pod względem osiągów każdy wóz w porównaniu z F1 jest pojazdem GT. Jedynym prawdziwym konkurentem dla F1 był wówczas Bugatti EB 110 SS, który charakteryzował się podobnymi osiągami i prestiżem. Oprócz napędu na 4 koła miał także klimatyzację i luksusowe wyposażenie.

McLaren F1 GTR Long Tail
McLaren F1 GTR
McLaren F1 GTR
Inne nazwy F1 Supersamochód
Producent Anglia McLaren Cars Ltd
Zaprezentowany Monako 1995Monaco
Okres produkcji 1997-1998
10 sztuk
Miejsce produkcji Anglia Woking, Anglia
Dane techniczne
Segment G+
Typy nadwozia coupe (3 osobowe)
Silniki BMW M-Power V12 S70/2
6.0L 48v – 600 KM
Skrzynia biegów Manualna
6 stopniowa manualna
Długość 4865 mm
Szerokość 1820 mm
Wysokość 1120 mm
Masa własna 1140 kg
Dane dodatkowe
Konkurencja Ferrari F50 GT
Mercedes-Benz CLK GTR
Schuppan 962CR
Porsche 911 GT1
Nissan R390 GT1

Modele McLarena F1[edytuj | edytuj kod]

McLaren F1[13][edytuj | edytuj kod]

  • standardowy samochód – 6064 cm³, 467kW / (627KM)

McLaren F1 LM[14][edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: McLaren F1 LM.
  • wyścigowa wersja samochodu – LM – 6064 cm³, 498kW / (668KM)

McLaren F1 GTR[15][edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: McLaren F1 GTR.
  • wyścigowa wersja samochodu – GTR – 6064 cm³, 498kW / (668KM)

McLaren F1 GTR Long Tail[edytuj | edytuj kod]

  • wyścigowa wersja samochodu – GTR (wersja szosowa) – 6064 cm³, 498kW / (668KM)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Alain Prost (pol.). Wyprzedź mnie!.
  2. Ayrton Senna (pol.). Wyprzedź mnie!.
  3. McLaren (pol.). Wyprzedź mnie!.
  4. McLaren F1 (pol.). IKM (Internetowy Katolog Motoryzacyjny).
  5. McLaren F1 (pol.). IKM (Internetowy Katalog Motoryzacyjny).
  6. McLaren F1 (pol.). Auto-Blog.
  7. McLaren F1-vs-Koenigsegg-CCR (pol.). Superauta.blog.onet.pl.
  8. McLaren F1 vs. Mercedes CLK GTR (pol.). Superauta.blog.onet.pl.
  9. McLaren F1 (pol.). Forum radioparty.pl.
  10. Top Speed - Finał (pol.). Speed Corner. 20
  11. administrator:G4L4V: McLaren F1. Forum o samochodach i troszkę o motocyklach (auto666). [dostęp 2007-11-16].
  12. McLaren F1 LM dla Lewisa Hamiltona (pol.). Exsports.info.
  13. Wersja drogowa
  14. Na bazie GTR
  15. Wygrał Le Mans