Mięsień zębaty tylny dolny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mięsień zębaty tylny dolny (łac. serratus posterior inferior) – mięsień należący do grupy mięśni kolcowo-żebrowych. Leży w okolicy piersiowo- lędźwiowej tułowia.

Przyczepia się na powięzi piersiowo-lędźwiowej na wysokości kręgów od Th11 do L3 , a jego pasma biegną skośnie ku górze, kończąc się na dolnych brzegach żeber od 9 do 12.

Jest mięśniem wydechowym. Opuszcza żebra.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka T.I. Warszawa: PZWL, 1968, s. 626.