Mięśnie płatowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Musculus splenius capitis et cervicis marked.png

Mięśnie płatowate (łac. mm. spleni, splenion – opatrunek) – dwa płaskie, podłużne mięśnie głębokie grzbietu, z grupy mięśni długich, podgrupy mięśni kolcowo-poprzecznych. Położone są w okolicy karku, pod mięśniem czworobocznym i mostkowo-obojczykowo-sutkowym[1]. Anatomicznie są to dwa mięśnie: m. płatowaty głowy (m. splenius capitis), górny, i m. płatowaty szyi (m. splenius cervicis), dolny[1].

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Mięsień płatowaty głowy[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczyna się on na więzadle karkowym na wysokości C3–C7 oraz na wyrostkach kolczystych i więzadle nadkolcowym Th1-Th2. Przyczep końcowy znajduje się na wyrostku sutkowatym kości skroniowej (i poniżej kresy karkowej górnej) i jest przykryty przez przyczep m. mostkowo-obojczykowo-sutkowego[1].

Mięsień płatowaty szyi[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczyna się w przedłużeniu m. płatowatego głowy (mięśnie mogą być jednak rozdzielone) i oraz na wyrostkach kolczystych i więzadle nadkolcowym Th3-Th5, a kończy na guzkach tylnych wyrostków poprzecznych 2–3 pierwszych kręgów szyjnych[1].

Unaczynienie i unerwienie[edytuj | edytuj kod]

Mięśnie te unaczynione są przez gałązki t. potylicznej, t. poprzecznej szyi, t. kręgowej i t. głębokiej szyi[1].

Unerwienie pochodzi od gałęzi tylnych nerwów szyjnych (1–5)[1].

Czynność[edytuj | edytuj kod]

Mięśnie zginają szyję (m. płatowaty szyi) i głowę (m. płatowaty głowy) ku tyłowi oraz do boku (przy jednostronnym działaniu)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Wyd. 11(7). T. 1: Anatomia ogólna : kości, stawy i więzadła, mięśnie. Warszawa: PZWL, 1999, s. 659–670.