Mięsień zębaty tylny górny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mięsień zębaty tylny górny (łac. serratus posterior superior) – mięsień należący do grupy mięśni kolcowo-żebrowych. Leży w górnej części grzbietu pod mięśniem równoległobocznym.

Przyczep początkowy znajduje się na wyrostkach kolczystych dwóch dolnych kręgów szyjnych (C6 i C7) oraz dwóch górnych kręgów piersiowych (Th1, Th2). Przyczep końcowy stanowią powierzchnie zewnętrzne oraz górne brzegi żeber od 2 do 5.

Funkcja[edytuj | edytuj kod]

Mięsień zębaty tylny górny unosi górne żebra. Jest mięśniem wdechowym

Unerwienie[edytuj | edytuj kod]

  • gałązki czterech górnych nerwów międzyżebrowych

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka T.I. Warszawa: PZWL, 1968, s. 626.
  • Zofia Ignasiak: Anatomia układu ruchu. Wrocław: Elsevier Urban & Partner, 2007, s. 197.