Mięsień łopatkowo-gnykowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mięsień łopatkowo-gnykowy

Mięsień łopatkowo-gnykowy (łac. musculus omohyoideus) - jeden z mięśni szyi, parzysty i składający się z dwóch brzuśców, należący do grupy mięśni podgnykowych. Podobnie jak inne mięśnie podgnykowe swoim działaniem obniża lub ustala kość gnykową.

Rozpoczyna się na górnym brzegu łopatki i więzadle poprzecznym górnym łopatki, u góry zaś na kości gnykowej. Blaszka przedtchawicza powięzi szyi sięga bocznie do brzegów tego mięśnia, zawijając się na nim - toteż kurcząc się napina on tę blaszkę, przez co zmniejsza jej nacisk na żyłę szyjną wewnętrzną. Mięsień posiada dwa brzuśce, górny i dolny (venter superior, venter inferior), rozdzielone ścięgnem pośrednim (tendo intermedius). Ścięgno to przechodzi do tyłu, za mięśniem mostkowo-obojczykowo-sutkowym. Brzusiec dolny mięśnia łopatkowo-gnykowego dzieli trójkąt boczny szyi na trójkąt łopatkowo-obojczykowy i trójkąt łopatkowo-czworoboczny

Unaczyniony od tętnic tarczowych: dolnej i górnej, unerwiony poprzez pętlę szyjną.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bochenek, Adam, Reicher, Michał: Anatomia człowieka (tom I).

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.