Mięsień naprężacz powięzi szerokiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mięsień naprężacz powięzi szerokiej.

Mięsień naprężacz powięzi szerokiej (łac. musculus tensor fasciae latae) – mięsień znajdujący się na kończynie dolnej, zaliczany do grupy tylnej mięśni obręczy kończyny dolnej. Jego głównym zadaniem jest napinanie pasma biodrowo-piszczelowego, przez co stabilizuje wyprostowany staw kolanowy.

Przyczepy i przebieg włókien[edytuj | edytuj kod]

Mięsień rozpoczyna się na zewnętrznej powierzchni grzebienia biodrowego pomiędzy kolcem biodrowym przednim górnym a guzkiem biodrowym. Oprócz przyczepu kostnego jego włókna rozpoczynają się również na blaszce głębokiej powięzi szerokiej uda. Spłaszczony brzusiec mięśnia biegnie ku dołowi i przechodzi w płaskie ścięgno łączące się z przednim brzegiem pasma biodrowo-piszczelowego. Pasmo biegnie po bocznej stronie uda i ostatecznie przyłącza się na górnej części kości piszczelowej.

Mięsień otoczony jest blaszkami powięzi szerokiej.

Unerwienie[edytuj | edytuj kod]

Unerwienie mięśnia pochodzi od nerwu pośladkowego górnego, przede wszystkim z segmentu L4 i L5, i w mniejszym stopniu S1 rdzenia kręgowego.

Unaczynienie[edytuj | edytuj kod]

Głównym źródłem krwi dla tego mięśnia jest tętnica pośladkowa górna.

Czynność[edytuj | edytuj kod]

Najważniejszą funkcją mięśnia jest stabilizowanie wyprostowanego stawu kolanowego poprzez działanie na pasmo biodrowo-piszczelowe. Współpracuje on w ten sposób z mięśniem pośladkowym wielkim, którego włókna przyłączają się do tylnej części pasma biodrowo-piszczelowego.

W niewielkim stopniu mięsień ten przyczynia się również do stabilizowania stawu biodrowego, poprzez wspomaganie utrzymania głowy kości udowej w panewce.

Ze względu na stosunkowo niewielkie rozmiary mięśnia jego udział w powstawaniu ruchów jest niewielki. Wspomaga zginanie uda w stawie biodrowym, współpracując z mięśniem biodrowo-lędźwiowym i mięśniem prostym uda. Wspomaga również odwodzenie kończyny dolnej. Przy zgiętym stawie biodrowym pomaga przy rotacji uda do wewnątrz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. T. I. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1993. ISBN 78-83-200-4251-1.