Mięsień strzemiączkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Mięsień strzemiączkowy (łac. musculus stapedius) – mięsień poprzecznie prążkowany zlokalizowany w uchu środkowym. Najmniejszy mięsień człowieka.

Spis treści

Topografia [edytuj]

Znajduje się wewnątrz wyniosłości piramidowej, z wierzchołka której wydostaje się jego ścięgno, pokryte błoną śluzową. Przyczep znajduje się na strzemiączku (odnoga tylna, łac. crus posterius, niedaleko głowy).

Funkcja [edytuj]

Mięsień odciąga strzemiączko od okienka owalnego (łac. fenestra ovale s. vestibuli), tym samym utrudniając przekazywanie drgań na błonę tegoż okienka, co zmniejsza możliwości słyszenia dźwięków, ale chroni ucho wewnętrzne przed niebezpiecznymi drganiami o zbyt wielkiej energii.

Unerwienie [edytuj]

Ukrwienie [edytuj]

Rozwój [edytuj]

Stanowi pod względem rozwojowym część brzuśca tylnego mięśnia dwubrzuścowego.

Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.