Mięsień gnykowo-językowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mięsień gnykowo-językowy (łac. musculus hyoglossus) – cienki czworokątny mięsień, którego przyczep początkowy leży na trzonie i rogach większych kości gnykowej a przyczep końcowy na bocznej części rozcięgna językowego. Jego działanie polega na chowaniu wysuniętego języka i przybliżaniu grzbietu języka do dna jamy ustnej.

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Przyśrodkowo od mięśnia gnykowo-językowego przebiega tętnica językowa i nerw językowy. Bocznie leży mięsień żuchwowo-gnykowy, mięsień rylcowo-gnykowy, tylny brzuciec mięśnia dwubrzuścowego, nerw podjęzykowy oraz przewód Whartona. Pomiędzy mięśniem gnykowo-językowym i bródkowo-gnykowym a znajdującym się powyżej mięśniem podłużnym dolnym języka, w tzw. bruździe językowej bocznej, biegnie gałąź głęboka tętnicy językowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anatomia kliniczna głowy i szyi. red. Ryszard Aleksandrowicz, Bogdan Ciszek. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007. ISBN 9788320032437.