Mięsień zwieracz górny gardła
Mięsień zwieracz górny gardła (łac. musculus constrictor pharyngis superior; musculus cephalopharyngeus) – jeden ze zwieraczy gardła; bierze udział w mechanizmie połykania. Jest kształtu czworobocznego. Jego skurcz powoduje wpuklenie tylnej ściany gardła do wewnątrz. Dzięki temu tworzy się wał, który opiera się o tylny brzeg podniebienia miękkiego, uzupełniając odgraniczenie części nosowej od ustnej gardła, zapobiegając cofaniu się pokarmu. Leży najgłębiej i najwyżej w stosunku do pozostałych zwieraczy gardła. Jest unerwiony przez gałązki nerwu językowo-gardłowego ze splotu gardłowego.
Przyczepy [edytuj]
Mięsień zwieracz górny gardła przyczepia się do tylnego brzegu blaszki przyśrodkowej wyrostka skrzydłowatego i haczyka skrzydłowego (część skrzydłowo-gardłowa), szwu skrzydłowo-żuchwowego (część policzkowo-gardłowa), tylnej części kresy żuchwowo-gnykowej (część żuchwowo-gardłowa) i brzegu bocznego nasady języka (część językowo-gardłowa). Włókna kończą się na szwie gardła.
Bibliografia [edytuj]
- Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka, tom II, Trzewia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1998, s. 133–137. ISBN 83-200-2290-8.
