Michał Żebrowski (aktor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Michał Żebrowski
Michał Żebrowski
Data
i miejsce urodzenia
17 czerwca 1972
Warszawa, Polska
Zawód aktor
Współmałżonek Aleksandra Adamczyk
Zespół artystyczny
Teatr 6. piętro w Warszawie
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Michał Żebrowski w Wikicytatach

Michał Żebrowski (ur. 17 czerwca 1972 w Warszawie) – aktor teatralny, filmowy, radiowy i telewizyjny, dyrektor naczelny Teatru 6. piętro[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

O zawodzie aktorskim marzył od dziecka, uczęszczał na zajęcia szkolnego kółka recytatorskiego i zdobywał czołowe miejsca w konkursach recytatorskich. Zaraz po ukończeniu warszawskiego XI Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja , w 1991 roku zdał egzamin na Wydział Aktorski warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, którą ukończył w 1995 roku. Na trzecim roku studiów stanął po raz pierwszy przed kamerą w teledramacie Feliksa Falka Samowolka (1993) u boku Roberta Gonery oraz telewizyjnym thrillerze Wynajmę pokój... (1993) z Igorem Przegrodzkim i Beatą Ścibakówną.

Jego debiutem scenicznym była rola Jimmy'ego Portera w sztuce Johna Osborne'a Miłość i gniew (1994) w reżyserii Mariusza Benoit na deskach Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera, z którym był związany w latach 1995-96. Za swój debiut teatralny oraz rolę Posła Parysów w inscenizacji Jana Kochanowskiego Odprawa posłów greckich i występ w przedstawieniu Zbigniewa Herberta Opowiastki o Panu Cogito został uhonorowany nagrodą jury, publiczności i Jana Machulskiego na XIII Łódzkim Przeglądzie Szkół Teatralnych '95. Występował potem w warszawskich teatrach: Ateneum im. Stefana Jaracza (od 1997), Narodowym (2004), Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza (2005), Nowym Praga (2006), Komedia (2007) i Wielkim (2007).

Zadebiutował na kinowym ekranie rolą młodego robotnika, który uniesiony emocjonalnym porywem, staje się mimowolnym przywódcą protestu w filmie historycznym Filipa Bajona Poznań '56 (1996). Po gościnnym występie w pięciu odcinkach serialu Sława i chwała (1997), zagrał postać Jana Skrzetuskiego w adaptacji powieści Henryka Sienkiewicza Ogniem i mieczem (1999) w reżyserii Jerzego Hoffmana, za którą otrzymał nominację do nagrody Orła w kategorii najlepsza główna rola męska. Jego kreacja Tadeusza Soplicy w ekranizacji poematu Adama Mickiewicza Pan Tadeusz (1999) w reżyserii Andrzeja Wajdy przyniosła mu przychylność krytyków, a wydana płyta Zakochany Pan Tadeusz (1999) z dwunastoma fragmentami poematu w jego recytacji zyskała status złotej płyty. W 2000 roku otrzymał nagrodę Akademii Telewizyjnej Wiktor, Złotą Odznakę w Złotej Piątce w plebiscycie czytelników "TeleRzeczpospolitej" oraz Złotą Kaczkę.

Za rolę Geralta z Rivii, zwanego również Białym Wilkiem w filmie fantasy Wiedźmin (2001) był nominowany do nagrody Orła w kategorii najlepsza główna rola męska. W 2002 roku znalazł się na drugim miejscu w plebiscycie "TeleRzeczpospolitej" na najpopularniejszego aktora, odebrał nagrodę Fryderyka w kategorii album roku – poezja śpiewana/piosenka autorska za płytę Lubię, kiedy kobieta (2001) nagraną z Anną Marią Jopek, Kasią Nosowską i Kasią Stankiewicz oraz została mu przyznana Specjalna TeleMaska, nagroda czasopisma Tele Tydzień. W 2004 roku ukazała się seria płyt Poczytaj mi tato, gdzie czyta klasykę polskiej poezji dla dzieci. Pojawił się w biograficznym dramacie wojennym Romana Polańskiego Pianista (2002). Uznanie krytyki, Złotą Kaczkę, statuetkę Jańcia Wodnika na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej "Prowincjonalia" we Wrześni oraz kolejną nominację do nagrody Orła przyniosła mu kreacja trzydziestoletniego Wojciecha Winklera, ambitnego i samodzielnego, a jednak izolującego się od świata i ludzi, wychowanego w dzieciństwie przez sadystycznego ojca w dramacie psychologicznym Magdaleny Piekorz Pręgi (2004). W dramacie Andrzeja Seweryna Kto nigdy nie żył... (2005) wcielił się w postać charyzmatycznego księdza Jana, który stał się nosicielem wirusa HIV. W 2007 zagrał rolę hetmana Kibowskiego w rosyjskiej produkcji pt. Rok 1612.

Od marca 2010 roku, jest współtwórcą i dyrektorem (wraz z Eugeniuszem Korinem) warszawskiego Teatru 6. piętro.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

20 czerwca 2009 w Brzegach-Rynias, poślubił Aleksandrę Adamczyk. 30 marca 2010 urodził im się syn Franciszek.[potrzebne źródło], a 3 listopada 2013 syn Henryk.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne kinowe i telewizyjne
Seriale telewizyjne
Polski dubbing

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat ZPAV
POL
1999 Zakochany Pan Tadeusz
  • Data: 1999
  • Wydawca: BMG
24[2]
2001 Lubię, kiedy kobieta
  • Data: 25 czerwca 2001[4]
  • Wydawca: BMG
4[5]
2002 Poczytaj mi tato
  • Data: 14 sierpnia 2002
  • Wydawca: BMG
26[6]
Poczytaj mi tato 2
  • Data: 20 października 2002
  • Wydawca: BMG
26[6]
2003 Poczytaj mi tato 3
  • Data: 9 kwietnia 2003
  • Wydawca: BMG
20[7]
2009 Mały Książę
  • Data: 25 maja 2009[8]
  • Wydawca: Sony Music
1[9]
Hans Christian Andersen Baśnie
  • Data: 23 listopada 2009
  • Wydawca: Izabelin
32[10]
"—" pozycja nie była notowana.

Radio[edytuj | edytuj kod]

W RMF FM latem 2005 czytał Travelera.

Przypisy

  1. http://www.teatr6pietro.pl/artysci/michal-zebrowski
  2. OLiS - sprzedaż w okresie 12.11.2001 - 18.11.2001 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-11-19].
  3. 3,0 3,1 ZPAV: platynowe płyty (pol.). Związek Producentów Audio-Video. [dostęp 2013-11-19].
  4. Michał Żebrowski - "Lubię, kiedy kobieta" (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-11-19].
  5. OLiS - sprzedaż w okresie 18.06.2001 - 24.06.2001 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-11-19].
  6. 6,0 6,1 OLiS - sprzedaż w okresie 09.12.2002 - 15.12.2002 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-11-19].
  7. OLiS - sprzedaż w okresie 21.04.2003 - 04.05.2003 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-11-19].
  8. Płyta Mały Książę - Michał Żebrowski (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-11-19].
  9. OLiS - sprzedaż w okresie 22.06.2009 - 28.06.2009 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-11-19].
  10. OLiS - sprzedaż w okresie 07.12.2009 - 13.12.2009 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-11-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]