Rafał Trzaskowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rafał Trzaskowski
Rafał Trzaskowski (2014).png
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1972
Warszawa
Minister administracji i cyfryzacji
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 3 grudnia 2013
Poprzednik Michał Boni
Rafał Trzaskowski podczas konferencji w Senacie (2014)

Rafał Kazimierz Trzaskowski (ur. 17 stycznia 1972 w Warszawie) – polski politolog, specjalista w zakresie spraw europejskich, od 2013 minister administracji i cyfryzacji, były poseł do Parlamentu Europejskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem Kolegium Europejskiego w Natolinie, a także Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. Był stypendystą Oxford University (1996) oraz paryskiego Instytutu Unii Europejskiej ds. Badań nad Bezpieczeństwem (2002). W 2004 uzyskał stopień naukowy doktora nauk o polityce na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW na podstawie pracy zatytułowanej Dynamika Reformy instytucjonalnej w Unii Europejskiej[1].

Od 1995 zajmował się tłumaczeniem symultanicznym, pracował też jako nauczyciel języka angielskiego. W okresie 2000–2001 był doradcą sekretarza Komitetu Integracji Europejskiej Jacka Saryusz-Wolskiego. W 1998 został wykładowcą w Krajowej Szkole Administracji Publicznej, a w 2002 w Collegium Civitas. W pracy zawodowej zajął się m.in. teorią integracji europejskiej i stosunków międzynarodowych. Od 2002 pracuje też jako analityk w Centrum Europejskim Natolin.

W latach 2004–2009 był doradcą delegacji Platformy Obywatelskiej w Parlamencie Europejskim. W 2009 z listy tego ugrupowania w okręgu warszawskim uzyskał mandat eurodeputowanego VII kadencji, zdobywając 25 178 głosów[2]. W kampanii wyborczej wspierali go m.in. Tomasz Karolak, Grzegorz Turnau, Michał Żebrowski i Urszula Dudziak. W PE VII kadencji został członkiem frakcji Europejskiej Partii Ludowej.

20 listopada 2013 premier Donald Tusk zapowiedział jego nominację na stanowisko ministra administracji i cyfryzacji[3][4]. Został powołany na ten urząd przez prezydenta Bronisława Komorowskiego 27 listopada 2013, z mocą od 3 grudnia 2013[5].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn pianisty i kompozytora Andrzeja Trzaskowskiego. Brat przyrodni Piotra Ferstera[6], dyrektora Piwnicy pod Baranami. Jako dziecko zagrał w serialu telewizyjnym Nasze podwórko z 1980[7]. Jest żonaty z Małgorzatą, ma dwoje dzieci (Aleksandrę i Stanisława). Jego pradziadek, Bronisław Trzaskowski, był językoznawcą, zakładał pierwsze w Polsce żeńskie gimnazja.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Dynamika reformy systemu podejmowania decyzji w Unii Europejskiej, Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2004
  • Polityczne podstawy rozszerzenia UE, Wydawnictwo Natolin, Warszawa 1997
  • Przyszły Traktat konstytucyjny. Granice kompromisu w dziedzinie podejmowania decyzji większością kwalifikowaną (wspólnie z Janem Barczem), Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2004

Przypisy

  1. Rafał Trzaskowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2013-11-20].
  2. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2013-11-20].
  3. Kandydaci na ministrów. premier.gov.pl, 2013-11-20. [dostęp 2013-11-20].
  4. Donald Tusk ogłosił zmiany w rządzie. „Potrzebujemy przyspieszenia”. premier.gov.pl, 2013-11-20. [dostęp 2013-11-20].
  5. M.P. z 2013 r. poz. 1006
  6. Krystyna Lubelska: Cześć, Rafał. polityka.pl, 2009-06-23. [dostęp 2013-11-22].
  7. Rafał Trzaskowski w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2013-11-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]