Obwód czerkaski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
czerkaski
Черкаська область
Herb Flaga
Herb obwodu czerkaskiego Flaga obwodu czerkaskiego
Państwo  Ukraina
Siedziba Czerkasy
Zarządzający Serhij Tułub
Powierzchnia 20 900 km²
Populacja 
• liczba ludności

1 335 064
• gęstość 66,9 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba rejonów 20
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Ziemia 49°26′41,0″N 32°03′37,0″E/49,444722 32,060278
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Obwód czerkaski (ukr. Черкаська область) jest jednym z 24 obwodów Ukrainy. Leży w środkowej części Ukrainy, nad Dnieprem. Stolicą obwodu są Czerkasy.

Obwód graniczy na północy z obwodem kijowskim, na południu z kirowohradzkim, na wschodzie z połtawskim, a na zachodzie z winnickim.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Obwód czerkaski jest regionem rolniczo – przemysłowym. Przemysł spożywczy stanowi 39,6% produkcji obwodu, chemiczny 26,3%, produkcja i dystrybucja energii elektrycznej, gazu i wody 12%, przemysł celulozowo-papierniczy 7,4%. Głównymi produktami przemysłu chemicznego są nawozy azotowe, włókna sztuczne, tkaniny z włókien sztucznych. W rolnictwie: buraki cukrowe (ponad 8% ogólnej produkcji na Ukrainie), ziemniaki, mięso, mleko, warzywa i owoce oraz zboża.

Bogactwa naturalne[edytuj | edytuj kod]

Wydobywa się tu głównie granity, glinę (jedne z największych na Ukrainie pokłady gliny bentonitowej) i piaskowce, wykorzystywane w przemyśle budowlanym. Są również pokłady węgla brunatnego, torfu i boksytów, a także wód mineralnych. Obwód zainteresowany jest napływem inwestycji zagranicznych (przemysł przetwórczy i produkcji artykułów rolno – spożywczych, usługi, w tym turystyczne, budownictwo).

Skład narodowościowy[edytuj | edytuj kod]

Obwód zamieszkuje prawie 130 narodowości. W głównej mierze są to Rosjanie i Ukraińcy, ale żyją tu również Mołdawianie, Białorusini, Tatarzy, Żydzi, Ormianie, Bułgarzy, Polacy i in.

Turystyka: Warto zwiedzić miasto Humań ze wspaniałym parkiem Zofiówka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]