Humań

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Humań
Умань
Herb Flaga
Herb Humania Flaga Humania
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Cherkasy Oblast.png czerkaski
Rejon humański
Burmistrz Juri Bodrow
Powierzchnia 41 km²
Wysokość 166 m n.p.m.
Populacja (2004)
• liczba ludności
• gęstość

88 730
2154 os./km²
Nr kierunkowy +380 4744
Kod pocztowy 20300
Położenie na mapie obwodu czerkaskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu czerkaskiego
Humań
Humań
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Humań
Humań
Ziemia 48°45′N 30°13′E/48,750000 30,216667Na mapach: 48°45′N 30°13′E/48,750000 30,216667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Humań (ukr. Умань) – miasto, stolica rejonu w środkowej części Ukrainy, w obwodzie czerkaskim, przy połączeniu Kamionki i Umanki (dorzecze Bohu) – 88 730 mieszkańców (2004). Przemysł: maszynowy, materiałów budowlanych i spożywczy; 2 szkoły wyższe. Był miastem prywatnym Rzeczypospolitej Obojga Narodów[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew prawosławna w Humaniu

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • zamek
  • grób Nachmana z Bracławia
  • kościół parafialny (I poł. XIX w.)
  • hala targowa (II poł. XVIII w.)
  • park Zofiówka (koniec XVIII wieku) powstały z inicjatywy Stanisława Szczęsnego Potockiego[3], wojewody ruskiego, jako dar dla jego trzeciej żony, Zofii. Park miał 150 ha powierzchni, był jednym z najpiękniejszych parków w Europie. Powstał nad malowniczym jarem rzeki Kamionka. W centrum wykopano dwa sztuczne stawy z różnicą poziomów 20 m. Budowniczy Ludwik Metzell opracował układ wodociągów, kanałów, wodotrysków, fontann i kaskad. Z Francji i Włoch sprowadzano marmury i gotowe rzeźby. Wybudowano altany, sztuczne groty; wytyczono aleje i ścieżki spacerowe z posągami, obeliskami, wazonami i platformami widokowymi. Park został skonfiskowany przez cara Mikołaja I za udział w powstaniu listopadowym Aleksandra Potockiego, syna Szczęsnego. W XIX wieku przeprowadzono zmiany, w 1841 roku wybudowano altanę chińską, klasycystyczny Pawilon Flory i Pawilon Różowy oraz bramę wjazdową z dwoma pawilonami odźwiernych. W czasach sowieckich Zofiówka utraciła wiele ze swego blasku; obecnie utrzymana jest w dobrym stanie i odwiedzana przez turystów
  • Synagoga Nowobazarna w Humaniu
  • Synagoga Starobazarna w Humaniu.

Osoby związane z miastem[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku. Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów – Bracław). T. 3, Warszawa 1897, s. 234.
  2. E. Heifetz: The slaughter of the Jews in the Ukraine In 1919 (ang.). Thomas Seltzer, Inc., 1921. [dostęp 2013-02-12]. s. 312-341. Uman (ang.). Jewish Virtual Library, 2008. [dostęp 2013-02-12].
  3. Roman Aftanazy: Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo bracławskie, T. 10, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław, Warszawa: 1996, s. 110-131.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]