Michal Mertiňák

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michal Mertiňák
Michal Mertiňák
Państwo  Słowacja
Miejsce zamieszkania Bratysława
Data i miejsce urodzenia 11 października 1979
Powaska Bystrzyca
Wzrost 180 cm
Masa ciała 85 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1999
Zakończenie kariery aktywny
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 129 (11 lipca 2005)
Wimbledon 1R (2003)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 13
Najwyżej w rankingu 12 (8 lutego 2010)
Australian Open 2R (2006, 2007, 2009, 2011, 2012)
Roland Garros 3R (2006, 2008, 2010)
Wimbledon QF (2005)
US Open 3R (2008, 2012)

Michal Mertiňák (ur. 10 października 1979 w Powaskiej Bystrzycy) – słowacki tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, zwycięzca turniejów zawodowych w grze podwójnej.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Praworęczny tenisista karierę zawodową rozpoczął w 1999 roku. Swój pierwszy finał turnieju rangi ATP World Tour rozegrał w roku 2005 w chorwackim Umagu (w parze z Davidem Škochem). W 2006 roku wygrał po raz pierwszy w karierze imprezę z cyklu ATP World Tour, w Ćennaju (razem z Petrem Pálą). Od roku 2009 do 2010 razem grał z Františkiem Čermákiem. Razem wygrali sześć turniejów oraz czterokrotnie dochodzili do finałów rozgrywek. Łącznie Słowak (stan na sierpień 2014) wygrał 13 turniejów rangi ATP World Touroraz osiągnął 12 finałów.

W rozgrywkach międzynarodowych jest regularnym reprezentantem w Pucharze Davisa; od debiutu w 2003 pozostawał długo niepokonany w grze podwójnej (partnerował Dominikowi Hrbatemu i Karolowi Beckowi). Wniósł znaczący wkład w pierwszy w historii awans Słowacji do finału Pucharu Davisa w 2005 roku, w parze z Beckiem wygrywając debla we wszystkich rundach (z Hiszpanami, Holendrami i Argentyńczykami). W meczu finałowym przeciwko Chorwatom przegrał zarówno w deblu (w parze z zastępującym Becka, Hrbatým), jak i piątym, decydującym o końcowym rozstrzygnięciu, meczu singlowym (z Mario Ančiciem). Tym samym trofeum przypadło rywalom którzy wygrali konfrontację 3:2.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był w lipcu 2005 roku na 129. miejscu, natomiast w zestawieniu deblistów w lutym 2010 roku zajmował 12. pozycję.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (13)[edytuj | edytuj kod]
Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2006 Indie Ćennaj Twarda Czechy Petr Pála Indie Prakash Amritraj
Indie Rohan Bopanna
6:2, 7:5
2. 2006 Chorwacja Zagrzeb Dywanowa (hala) Czechy Jaroslav Levinský Włochy Davide Sanguinetti
Włochy Andreas Seppi
7:6(7), 6:1
3. 2007 Chorwacja Umag (1) Ceglana Czechy Lukáš Dlouhý Czechy Jaroslav Levinský
Czechy David Škoch
6:1, 6:1
4. 2007 Rumunia Bukareszt (1) Ceglana Austria Oliver Marach Argentyna Martín García
Argentyna Sebastián Prieto
7:6(2), 7:6(8)
5. 2008 Meksyk Acapulco (1) Ceglana Austria Oliver Marach Argentyna Agustín Calleri
Peru Luis Horna
6:2, 6:7(3), 10-7
6. 2008 Chorwacja Umag (2) Ceglana Czechy Petr Pála Argentyna Carlos Berlocq
Włochy Fabio Fognini
2:6, 6:3, 10-5
7. 2009 Meksyk Acapulco (2) Ceglana Czechy František Čermák Polska Łukasz Kubot
Austria Oliver Marach
4:6, 6:4, 10-7
8. 2009 Niemcy Stuttgart Ceglana Czechy František Čermák Rumunia Victor Hănescu
Rumunia Horia Tecău
7:5, 6:4
9. 2009 Chorwacja Umag (3) Ceglana Czechy František Čermák Szwecja Johan Brunström
Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer
6:4, 6:4
10. 2009 Rumunia Bukareszt (2) Ceglana Czechy František Čermák Szwecja Johan Brunström
Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer
6:2, 6:4
11. 2009 Hiszpania Walencja Twarda Czechy František Čermák Hiszpania Marcel Granollers
Hiszpania Tommy Robredo
6:4, 6:3
12. 2010 Malezja Kuala Lumpur Twarda (hala) Czechy František Čermák Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
7:6(3), 7:6(5)
13. 2012 Rosja Moskwa Twarda (hala) Czechy František Čermák Włochy Simone Bolelli
Włochy Daniele Bracciali
7:5, 6:3
Finalista (12)[edytuj | edytuj kod]
Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2005 Chorwacja Umag Ceglana Czechy David Škoch Czechy Jiří Novák
Czechy Petr Pála
3:6, 3:6
2. 2009 Chile Viña del Mar Ceglana Czechy František Čermák Urugwaj Pablo Cuevas
Argentyna Brian Dabul
3:6, 3:6
3. 2009 Rosja Moskwa Twarda (hala) Czechy František Čermák Urugwaj Pablo Cuevas
Hiszpania Marcel Granollers
6:4, 5:7, 8-10
4. 2010 Katar Ad-Dauha Twarda Czechy František Čermák Hiszpania Guillermo García López
Hiszpania Albert Montañés
4:6, 5:7
5. 2010 Chorwacja Umag Ceglana Czechy František Čermák Czechy Leoš Friedl
Słowacja Filip Polášek
3:6, 6:7(7)
6. 2012 Brazylia São Paulo Ceglana Brazylia André Sá Stany Zjednoczone Eric Butorac
Brazylia Bruno Soares
6:3, 4:6, 8-10
7. 2012 Argentyna Buenos Aires Ceglana Brazylia André Sá Hiszpania David Marrero
Hiszpania Fernando Verdasco
4:6, 4:6
8. 2012 Stany Zjednoczone Delray Beach Twarda Brazylia André Sá Wielka Brytania Colin Fleming
Wielka Brytania Ross Hutchins
6:2, 6:7(5), 13-15
9. 2012 Niemcy Stuttgart Ceglana Brazylia André Sá Francja Jérémy Chardy
Polska Łukasz Kubot
1:6, 3:6
10. 2013 Brazylia São Paulo Ceglana (hala) Czechy František Čermák Austria Alexander Peya
Brazylia Bruno Soares
7:6(5), 2:6, 7-10
11. 2014 Chorwacja Zagrzeb Twarda (hala) Niemcy Philipp Marx Holandia Jean-Julien Rojer
Rumunia Horia Tecău
6:3, 4:6, 2-10
12. 2014 Szwajcaria Gstaad Ceglana Australia Rameez Junaid Niemcy Andre Begemann
Holandia Robin Haase
3:6, 4:6

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rad Ľudovíta Štúra, III. trieda (słow.). prezident.sk. [dostęp 13 grudnia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]