Santa Maria delle Grazie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół Matki Bożej Łaskawej
w Mediolanie
Chiesa di Santa Maria delle Grazie
Widok z zewnątrz
Widok z zewnątrz
Państwo  Włochy
Miejscowość Mediolan
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Matki Bożej Łaskawej
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Kościół Matki Bożej Łaskawejw Mediolanie
Kościół Matki Bożej Łaskawej
w Mediolanie
Ziemia 45°27′57″N 9°10′16″E/45,465833 9,171111Na mapach: 45°27′57″N 9°10′16″E/45,465833 9,171111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Kościół i konwent dominikański Santa Maria delle Grazie z "Ostatnią Wieczerzą" Leonarda da Vincia
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, II
Charakterystyka #93
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1980
na 4. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych

Kościół Santa Maria delle Grazie w Mediolanie. Autorem projektu kościoła był Guiniforte Solari. Prace nad budową kościoła rozpoczęto w późnych latach 80. XV wieku i kontynuowano przebudowę w latach 90. tego wieku. Świątynia typu bazylikowego, korpus 3-nawowy (długi i niski) powstał już w latach 60. W kościele Donato Bramante zastosował swoje ulubione motywy architektoniczne wynikające z zamiłowania do formy dośrodkowej - prezbiterium i transept zakończył półkolami, a wokół kopuły umieścił galerię otwartą arkadami na zewnątrz. Kopułę na poligonalnym bębnie wieńczy smukła latarnia (cecha charakterystyczna dla Bramantego). Wnętrze Santa Maria delle Grazie charakteryzuje się lekkością i jasnością. Geometryczne wzory, jak malowane rozetowe okna, są podporządkowane klarowności dyspozycji przestrzennej.

W bazylice znajduje się fresk Leonarda da Vinci Ostatnia Wieczerza i kwadratowa mozaika (120 m) przedstawiająca Matkę Bożą

Nocą 15 sierpnia 1943 roku bomby zrzucone przez brytyjskie i amerykańskie samoloty uszkodziły kościół. Ściana zawierająca "Ostatnią wieczerzę" nie została zniszczona, gdyż była zabezpieczona workami z piaskiem.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]